C-485/07
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że obywatele tureccy mogą powoływać się na bezpośrednią skuteczność art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80, zakazującej dyskryminacji ze względu na miejsce zamieszkania w kontekście świadczeń z zabezpieczenia społecznego, nawet jeśli państwo członkowskie zniosło takie świadczenia dla osób mieszkających poza jego terytorium.
Sprawa dotyczyła obywateli tureckich, którzy pracowali w Niderlandach i otrzymywali świadczenie dodatkowe do renty inwalidzkiej. Po powrocie do Turcji, świadczenie zostało im zniesione na mocy niderlandzkiej ustawy o ograniczeniu eksportu świadczeń. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80 ma bezpośrednią skuteczność i zakazuje takiego znoszenia świadczeń, nawet jeśli przepisy UE dotyczące świadczeń nieskładkowych zostały zmienione. Stwierdzono, że obywatele tureccy mogą powoływać się na ten przepis bezpośrednio przed sądami krajowymi.
Sprawa C-485/07 dotyczyła wykładni przepisów dotyczących zabezpieczenia społecznego pracowników migrujących z Turcji w ramach Układu EWG-Turcja. Obywatele tureccy, którzy pracowali w Niderlandach i nabyli prawo do świadczenia dodatkowego do renty inwalidzkiej, po powrocie do Turcji stracili to świadczenie na mocy niderlandzkiej ustawy z 1999 r. (BEU), która zniosła możliwość wypłacania świadczeń poza terytorium Niderlandów. Sąd krajowy (Centrale Raad van Beroep) zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi bezpośredniej skuteczności art. 6 ust. 1 decyzji Rady Stowarzyszenia nr 3/80, który zakazuje dyskryminacji ze względu na miejsce zamieszkania w kontekście świadczeń z zabezpieczenia społecznego, oraz wpływu późniejszych zmian w prawie UE. Trybunał orzekł, że art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80 ma bezpośrednią skuteczność i obywatele tureccy mogą się na niego powoływać. Stwierdził również, że przepis ten stoi na przeszkodzie niderlandzkiemu prawu, które znosi świadczenie dodatkowe dla byłych pracowników migrujących, którzy powrócili do Turcji po utracie zdolności do pracy. Trybunał wyjaśnił, że późniejsze zmiany w rozporządzeniu nr 1408/71, wprowadzające wyjątki dla świadczeń nieskładkowych, nie wpływają na bezpośrednią skuteczność i zastosowanie art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80 w tej konkretnej sytuacji. Ponadto, Trybunał uznał, że art. 9 Układu EWG-Turcja, dotyczący zakazu dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, nie ma zastosowania, ponieważ art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80 stanowi przepis szczególny.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 6 ust. 1 akapit pierwszy decyzji nr 3/80 ma bezpośrednią skuteczność.
Uzasadnienie
Przepis ten ustanawia jasny i jednoznaczny obowiązek osiągnięcia konkretnego rezultatu (zakaz ograniczeń przenoszenia praw do świadczeń), który może być powołany przez jednostki przed sądami krajowymi bez potrzeby dodatkowych środków wykonawczych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (obywatele tureccy)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen | organ_krajowy | pozwany |
| H. Akdas i in. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Rząd niderlandzki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
Decyzja nr 3/80 art. 3 § 1
Decyzja Rady Stowarzyszenia nr 3/80 o stosowaniu systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Wspólnot Europejskich do pracowników tureckich i członków ich rodzin
zasada równego traktowania, stosuje się z zastrzeżeniem przepisów szczególnych
Decyzja nr 3/80 art. 6 § 1 akapit pierwszy
Decyzja Rady Stowarzyszenia nr 3/80 o stosowaniu systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Wspólnot Europejskich do pracowników tureckich i członków ich rodzin
zakaz obniżania, zmieniania, zawieszania, znoszenia lub zajmowania świadczeń z powodu zamieszkiwania uprawnionego w Turcji lub innym państwie członkowskim niż państwo wypłacające; ma skutek bezpośredni
Pomocnicze
Układ stowarzyszeniowy art. 9
Układ ustanawiający stowarzyszenie między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Turcji
Protokół dodatkowy art. 59
Protokół dodatkowy do układu stowarzyszeniowego EWG-Turcja
Rozporządzenie nr 1408/71 art. 4 § 1 lit. b)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie
świadczenia z tytułu inwalidztwa
Rozporządzenie nr 1408/71 art. 10 § 1 akapit pierwszy
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie
Rozporządzenie nr 1408/71 art. 10a § 1
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych i ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie
WAO
Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
TW
Toeslagenwet
BEU art. 4a
Wet beperking export uitkeringen
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 6 ust. 1 akapit pierwszy decyzji nr 3/80 ma bezpośrednią skuteczność i zakazuje znoszenia świadczeń z powodu zamieszkiwania poza terytorium państwa członkowskiego. Zmiany w prawie UE dotyczące świadczeń nieskładkowych nie wpływają na bezpośrednią skuteczność i zastosowanie art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80 w odniesieniu do obywateli tureckich. Sytuacja obywateli tureckich powracających do Turcji po utracie zdolności do pracy nie może być porównywana z sytuacją obywateli UE w kontekście art. 59 protokołu dodatkowego.
Odrzucone argumenty
Niderlandzkie prawo (BEU) wprowadzające zakaz eksportu świadczeń jest zgodne z prawem UE. Zmiany w rozporządzeniu nr 1408/71 dotyczące świadczeń nieskładkowych powinny być uwzględnione przy interpretacji decyzji nr 3/80. Art. 9 Układu EWG-Turcja powinien być stosowany zamiast art. 6 ust. 1 decyzji nr 3/80.
Godne uwagi sformułowania
przepis ten ustanawia obowiązek osiągnięcia konkretnego rezultatu, mianowicie zakaz wszelkich ograniczeń przenoszenia praw do świadczeń sytuacja byłych tureckich pracowników migrujących [...] nie może być [...] w użyteczny sposób porównywana z sytuacją obywateli Unii art. 9 układu stowarzyszeniowego nie ma zastosowania do sytuacji, które objęte są zakresem stosowania owego art. 6 ust. 1 akapit pierwszy
Skład orzekający
A. Tizzano
prezes_izby
J.J. Kasel
sprawozdawca
A. Borg Barthet
sędzia
M. Ilešič
sędzia
M. Berger
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Bezpośrednia skuteczność przepisów umów międzynarodowych UE, ochrona praw pracowników migrujących z krajów trzecich (Turcja) w zakresie zabezpieczenia społecznego, zakaz dyskryminacji ze względu na miejsce zamieszkania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obywateli tureckich w ramach Układu EWG-Turcja i decyzji nr 3/80. Nie dotyczy bezpośrednio obywateli UE ani innych krajów trzecich, choć może stanowić inspirację dla podobnych spraw.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu praw pracowników migrujących i ich dostępu do świadczeń socjalnych po powrocie do kraju pochodzenia, co ma znaczenie praktyczne dla wielu osób i stanowi przykład egzekwowania praw wynikających z umów międzynarodowych.
“Czy po latach pracy w UE możesz stracić świadczenia socjalne po powrocie do kraju? TSUE odpowiada!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI