C-478/17
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że art. 15 rozporządzenia nr 2201/2003 nie ma zastosowania, gdy dwa sądy z różnych państw członkowskich posiadają jurysdykcję do rozpoznania sprawy dotyczącej odpowiedzialności rodzicielskiej.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 15 rozporządzenia nr 2201/2003 w kontekście przekazania sprawy sądowi lepiej umiejscowionemu dla osądzenia. Sąd rumuński, będący sądem drugiej instancji, rozważał możliwość przekazania sprawy sądowi brytyjskiemu, który również posiadał jurysdykcję. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że art. 15 nie ma zastosowania, gdy oba sądy posiadają jurysdykcję do rozpoznania sprawy co do istoty na podstawie art. 8 i 12 rozporządzenia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej. Sprawa toczyła się między IQ a JP w związku z wykonywaniem władzy rodzicielskiej nad trójką dzieci. Sąd rumuński (Tribunalul Cluj) rozważał możliwość przekazania sprawy sądowi brytyjskiemu (High Court of Justice) na podstawie art. 15 rozporządzenia, uznając sąd brytyjski za lepiej umiejscowiony. Sąd rumuński miał wątpliwości co do traktowania orzeczenia wydanego w pierwszej instancji w przypadku przekazania sprawy. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy rozporządzenia, w szczególności art. 15 ust. 1 i 3, a także art. 8, 12 i 19, stwierdził, że art. 15 ma zastosowanie jedynie wyjątkowo i nie obejmuje sytuacji, w której dwa sądy z różnych państw członkowskich posiadają jurysdykcję do rozpoznania sprawy co do istoty na podstawie art. 8 i 12 rozporządzenia. W takich przypadkach zastosowanie ma art. 19 ust. 2, który nakazuje zawieszenie postępowania przez sąd, do którego pozew wniesiono później, do czasu ustalenia jurysdykcji sądu, do którego pozew wniesiono wcześniej. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że art. 15 rozporządzenia nr 2201/2003 nie znajduje zastosowania w rozpatrywanej sytuacji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 15 rozporządzenia nr 2201/2003 nie ma zastosowania w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Artykuł 15 stanowi wyjątek od zasady jurysdykcji i ma zastosowanie tylko w określonych okolicznościach, gdy sąd posiadający jurysdykcję przekazuje sprawę sądowi innego państwa członkowskiego, z którym dziecko ma szczególny związek. Nie obejmuje on sytuacji, w której dwa sądy z różnych państw członkowskich już posiadają jurysdykcję do rozpoznania sprawy co do istoty na podstawie art. 8 i 12 rozporządzenia. W takich przypadkach zastosowanie ma art. 19 ust. 2.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| IQ | osoba_fizyczna | skarżący |
| JP | osoba_fizyczna | pozwany |
| Rząd rumuński | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 15 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Nie ma zastosowania, gdy dwa sądy z różnych państw członkowskich mają jurysdykcję do rozpoznania sprawy co do istoty na podstawie art. 8 i 12.
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 8 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Określa jurysdykcję ogólną w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej na podstawie zwykłego pobytu dziecka.
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 12 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Określa jurysdykcję w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej związanej z postępowaniem rozwodowym, jeśli małżonkowie wyrazili zgodę.
Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 19 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003
Nakazuje zawieszenie postępowania przez sąd, do którego pozew wniesiono później, w przypadku zbiegu jurysdykcji.
Pomocnicze
k.p.c. art. 448 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
Stanowi, że wydane w pierwszej instancji orzeczenia w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej są wykonalne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 15 rozporządzenia nr 2201/2003 ma charakter wyjątku i nie może być stosowany, gdy dwa sądy posiadają jurysdykcję do rozpoznania sprawy co do istoty na podstawie art. 8 i 12. W przypadku zbiegu jurysdykcji zastosowanie ma art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 2201/2003. Wykładnia rozszerzająca art. 15 naruszałaby pewność prawa i podział kompetencji.
Godne uwagi sformułowania
sąd lepiej umiejscowiony dla osądzenia sprawy szczególny związek z dzieckiem dobro dziecka wyjątkowo zawisłość sporu
Skład orzekający
J.L. da Cruz Vilaça
prezes izby
E. Levits
sędzia
A. Borg Barthet
sprawozdawca
M. Berger
sędzia
F. Biltgen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 15 i art. 19 rozporządzenia nr 2201/2003 w kontekście zbiegu jurysdykcji w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której dwa sądy z różnych państw członkowskich posiadają jurysdykcję do rozpoznania sprawy co do istoty.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu współpracy sądowej w sprawach rodzinnych transgranicznych, wyjaśniając zasady jurysdykcji i przekazywania spraw, co jest istotne dla praktyków prawa rodzinnego.
“Kiedy dwa sądy chcą rozstrzygnąć sprawę rodzicielską: TSUE wyjaśnia zasady jurysdykcji.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI