C-476/10
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy EOG zakazują obywatelom Lichtensteinu zakazu nabywania drugiego miejsca zamieszkania w Austrii.
Sprawa dotyczyła obywateli Lichtensteinu, którzy chcieli nabyć drugie miejsce zamieszkania w Austrii. Austriackie przepisy wymagały zezwolenia, które zostało odmówione. Sąd krajowy zapytał TSUE, czy takie ograniczenie jest zgodne z Porozumieniem EOG. Trybunał stwierdził, że art. 40 Porozumienia EOG stoi na przeszkodzie przepisom krajowym zakazującym obywatelom Lichtensteinu nabycia drugiego miejsca zamieszkania w Austrii, opierając się na art. 6 ust. 4 dyrektywy 88/361.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 40 Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG). Sprawa wywodziła się ze sporu między obywatelami Księstwa Lichtensteinu a austriacką komisją ds. obrotu nieruchomościami, która odmówiła zezwolenia na nabycie drugiego miejsca zamieszkania w Austrii. Odmowa była uzasadniona niespełnieniem wymogów ustawodawstwa kraju związkowego Vorarlberg dotyczących nabywania drugich miejsc zamieszkania przez cudzoziemców. Sąd odsyłający zapytał, czy art. 6 ust. 4 dyrektywy 88/361, pozwalający na utrzymanie w mocy istniejących przepisów krajowych regulujących zakup drugich miejsc zamieszkania, może być nadal stosowany do nabywania takich miejsc przez obywateli państw EFTA, takich jak Lichtenstein, w państwach członkowskich UE. Trybunał, powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, stwierdził, że art. 40 Porozumienia EOG należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, które zakazują obywatelowi Księstwa Lichtensteinu nabycia drugiego miejsca zamieszkania położonego w jednym z państw członkowskich Unii, opierając się na art. 6 ust. 4 dyrektywy 88/361. Podkreślono, że od daty wejścia w życie porozumienia EOG w stosunku do Lichtensteinu, państwa członkowskie nie mogą powoływać się na przepisy ograniczające swobodny przepływ kapitału wobec tego państwa, chyba że takie przepisy mogłyby być stosowane wobec innych państw członkowskich UE. W przypadku braku takich postanowień prawa pierwotnego, przepisy krajowe zakazujące obywatelom jednego państwa członkowskiego nabywania drugich miejsc zamieszkania w innym państwie członkowskim z powodu ich obywatelstwa są sprzeczne z art. 63 TFUE. Sąd krajowy ma obowiązek odmówić zastosowania sprzecznych przepisów prawa krajowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 40 Porozumienia EOG należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie takim przepisom krajowym.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że od daty wejścia w życie porozumienia EOG w stosunku do Lichtensteinu, państwa członkowskie nie mogą powoływać się na przepisy ograniczające swobodny przepływ kapitału wobec tego państwa, chyba że takie przepisy mogłyby być stosowane wobec innych państw członkowskich UE. Przepis art. 6 ust. 4 dyrektywy 88/361 nie może być podstawą prawną dla takich ograniczeń.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
obywatele Księstwa Lichtensteinu (w postępowaniu głównym)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| projektart Errichtungsgesellschaft mbH | spolka | strona w postępowaniu głównym |
| Eva Maria Pepic | osoba_fizyczna | strona w postępowaniu głównym |
| Herbert Hilbe | osoba_fizyczna | strona w postępowaniu głównym |
| Grundverkehrslandeskommission des Landes Vorarlberg | organ_krajowy | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
Porozumienie EOG art. 40
Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
Pomocnicze
dyrektywa 88/361 art. 6 § ust. 4
Dyrektywa Rady 88/361/EWG
Nie może być podstawą prawną dla ograniczeń swobodnego przepływu kapitału wobec obywateli Lichtensteinu.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
TFUE art. 63
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
GVG art. 2 § ust. 7
Ustawa kraju związkowego Vorarlberg o obrocie nieruchomościami
GVG art. 3 § ust. 2
Ustawa kraju związkowego Vorarlberg o obrocie nieruchomościami
GVG art. 7 § ust. 1 lit. a)
Ustawa kraju związkowego Vorarlberg o obrocie nieruchomościami
GVG art. 8 § ust. 1
Ustawa kraju związkowego Vorarlberg o obrocie nieruchomościami
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 40 Porozumienia EOG i jego załącznik XII, które odsyłają do dyrektywy 88/361, mają zastosowanie do transgranicznych inwestycji w nieruchomości. Przepisy EOG dotyczące swobodnego przepływu kapitału mają takie samo znaczenie prawne jak przepisy TFUE. Państwa członkowskie nie mogą powoływać się na przepisy ograniczające przepływ kapitału wobec państw EFTA (jak Lichtenstein) po wejściu w życie Porozumienia EOG, chyba że takie przepisy mogłyby być stosowane wobec innych państw członkowskich UE. Art. 6 ust. 4 dyrektywy 88/361 nie może być podstawą prawną dla ograniczeń przepływu kapitału wobec obywateli Lichtensteinu, ponieważ został uchylony i nie ma mocy normatywnej. Sądy krajowe mają obowiązek odmówić zastosowania przepisów prawa krajowego sprzecznych z prawem UE/EOG.
Odrzucone argumenty
Możliwość utrzymania w mocy istniejących przepisów krajowych regulujących zakup drugich miejsc zamieszkania na podstawie art. 6 ust. 4 dyrektywy 88/361.
Godne uwagi sformułowania
od dnia 1 maja 1995 r. – daty wejścia w życie porozumienia EOG w stosunku do Księstwa Lichtensteinu – i we wskazanych w nim dziedzinach państwa członkowskie mogą utrzymywać w mocy przepisy ograniczające swobodny przepływ kapitału w stosunku do Księstwa Lichtensteinu i powoływać się na nie jedynie wtedy, gdy na mocy prawa Unii przepisy te mogą być stosowane wobec innych państw członkowskich Unii. art. 6 ust. 4 dyrektywy 88/361 nie ma już jakiejkolwiek mocy normatywnej w porządku prawnym Unii sąd krajowy [...] ma [...] obowiązek [...] odmawiając zastosowania jakiegokolwiek przepisu prawa krajowego, który byłby ewentualnie z nim sprzeczny
Skład orzekający
K. Schiemann
prezes izby
L. Bay Larsen
sędzia
A. Prechal
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 40 Porozumienia EOG w kontekście swobodnego przepływu kapitału i nabywania nieruchomości przez obywateli państw EFTA w UE, obowiązek sądów krajowych do niestosowania przepisów krajowych sprzecznych z prawem UE/EOG."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej relacji między UE a państwami EFTA w ramach Porozumienia EOG, w szczególności obywateli Lichtensteinu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy praktycznego zastosowania zasad swobodnego przepływu kapitału w kontekście nabywania nieruchomości przez obywateli państw trzecich (Lichtenstein) w UE, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie UE i transakcjach transgranicznych.
“Obywatele Lichtensteinu mogą kupować drugie domy w Austrii: TSUE rozwiewa wątpliwości prawne.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI