C-475/19 P i C-688/19 P
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołania Niemiec dotyczące decyzji Komisji w sprawie norm zharmonizowanych dla wyrobów budowlanych, uznając, że Komisja prawidłowo zastosowała przepisy dotyczące procedury formalnego sprzeciwu.
Niemcy wniosły odwołania od wyroków Sądu UE, którymi oddalono ich skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji dotyczących utrzymania z ograniczeniami odniesień do norm zharmonizowanych dla wyrobów budowlanych. Niemcy zarzucały, że normy te nie spełniają w pełni mandatów, szczególnie w zakresie emisji substancji niebezpiecznych i wytrzymałości. Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołania, stwierdzając, że Komisja prawidłowo zastosowała procedurę formalnego sprzeciwu, a państwa członkowskie mogą ustanawiać własne przepisy dotyczące instalacji i użytkowania wyrobów budowlanych, o ile nie odbiegają one od norm zharmonizowanych w zakresie oceny tych wyrobów.
Sprawa dotyczyła dwóch odwołań Republiki Federalnej Niemiec od wyroków Sądu Unii Europejskiej, które oddaliły skargi Niemiec o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej. Decyzje te dotyczyły utrzymania z ograniczeniami odniesień do norm zharmonizowanych dla wyrobów budowlanych, takich jak normy dotyczące podłóg drewnianych, nawierzchni sportowych, zbiorników stalowych i termoplastycznych. Niemcy argumentowały, że te normy nie spełniają w pełni mandatów wydanych przez Komisję, zwłaszcza w zakresie oceny emisji substancji niebezpiecznych (np. LZO) oraz wytrzymałości mechanicznej i stabilności zbiorników, szczególnie w kontekście terenów zagrożonych trzęsieniami ziemi lub powodziami. Niemcy domagały się wycofania lub opublikowania z zastrzeżeniami odniesień do tych norm. Sąd UE oddalił skargi, uznając, że Komisja prawidłowo zastosowała procedurę formalnego sprzeciwu (art. 18 rozporządzenia nr 305/2011) i że normy te nie naruszają prawa UE. Trybunał Sprawiedliwości, rozpatrując odwołania, oddalił je w całości. Trybunał potwierdził, że procedura formalnego sprzeciwu pozwala Komisji na publikację norm częściowo zgodnych z mandatami, a państwa członkowskie zachowują prawo do ustanawiania przepisów dotyczących instalacji i użytkowania wyrobów budowlanych, o ile nie naruszają one swobodnego przepływu towarów i nie odbiegają od zharmonizowanych metod oceny. Trybunał podkreślił, że celem norm zharmonizowanych jest harmonizacja oceny właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, a nie samych podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Nie, komunikaty te ograniczają się do odniesienia do norm zharmonizowanych i nie wywołują nowych skutków prawnych, które nie zostałyby już wywołane decyzjami Komisji.
Uzasadnienie
Komunikaty te stanowią jedynie wdrożenie decyzji Komisji, która częściowo uwzględniła zastrzeżenie państwa członkowskiego, i nie wprowadzają nowych elementów prawnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_odwolanie
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Republika Federalna Niemiec | panstwo_czlonkowskie | wnosząca odwołanie |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | strona pozwana w pierwszej instancji |
| Republika Finlandii | panstwo_czlonkowskie | interwenient w pierwszej instancji |
Przepisy (10)
Główne
Rozporządzenie nr 305/2011 art. 3 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011
Określa podstawowe wymagania dotyczące obiektów budowlanych i zasadnicze charakterystyki wyrobów budowlanych.
Rozporządzenie nr 305/2011 art. 8 § ust. 4
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011
Zakaz zakazywania lub utrudniania udostępniania na rynku wyrobów budowlanych z oznakowaniem CE, jeśli deklarowane właściwości użytkowe odpowiadają wymaganiom.
Rozporządzenie nr 305/2011 art. 17 § ust. 3 i 5
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011
Ustanawianie norm zharmonizowanych, publikacja ich wykazu przez Komisję i skutki prawne tej publikacji.
Rozporządzenie nr 305/2011 art. 18 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011
Procedura formalnego sprzeciwu wobec norm zharmonizowanych i decyzje Komisji w tym zakresie.
Pomocnicze
TFUE art. 263 § akapit pierwszy
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dotyczy dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności, w tym wymogu wykazania skutków prawnych aktu.
Rozporządzenie nr 305/2011 art. 6
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011
Definicja zasadniczych charakterystyk.
Rozporządzenie nr 305/2011 art. 19 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011
Europejski dokument oceny dla wyrobów nieobjętych normą zharmonizowaną.
Dyrektywa 89/106/EWG
Dyrektywa Rady 89/106/EWG
Poprzedniczka rozporządzenia nr 305/2011, stanowiła podstawę dla mandatów normalizacyjnych.
Dyrektywa 98/34/WE art. 5
Dyrektywa 98/34/WE
Dotyczyła procedury informacyjnej w zakresie norm i przepisów technicznych, powołany komitet.
Rozporządzenie nr 1025/2012 art. 22
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012
Zastąpiło komitet z dyrektywy 98/34/WE.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Komisja prawidłowo zastosowała procedurę formalnego sprzeciwu (art. 18 rozporządzenia nr 305/2011), mając prawo do publikacji norm częściowo zgodnych z mandatami. Normy zharmonizowane służą ocenie właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, a nie gwarantowaniu przestrzegania podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych. Państwa członkowskie mogą ustanawiać przepisy dotyczące instalacji i użytkowania wyrobów budowlanych, o ile nie naruszają one swobodnego przepływu towarów i nie odbiegają od zharmonizowanych metod oceny.
Odrzucone argumenty
Komunikaty Komisji wywołały skutki prawne odmienne od decyzji Komisji. Art. 18 ust. 2 rozporządzenia nr 305/2011 zobowiązywał Komisję do podjęcia jednego ze środków zaproponowanych przez Niemcy. Sąd nie uwzględnił obowiązku Komisji do zbadania, czy normy zharmonizowane zapewniają przestrzeganie podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych.
Godne uwagi sformułowania
normy zharmonizowane określają metody i kryteria oceny właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych charakterystyk państwa członkowskie nie powinny zakazywać ani utrudniać udostępniania na rynku ani stosowania wyrobów budowlanych noszących oznakowanie CE, jeśli deklarowane właściwości użytkowe odpowiadają wymaganiom prawo państw członkowskich do określenia wymagań, które uznają za konieczne, by zapewnić ochronę zdrowia, środowiska i pracowników podczas stosowania wyrobów budowlanych
Skład orzekający
J.-C. Bonichot
prezes
L. Bay Larsen
sędzia
C. Toader
sprawozdawczyni
M. Safjan
sędzia
N. Jääskinen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja procedury formalnego sprzeciwu wobec norm zharmonizowanych (art. 18 Rozporządzenia 305/2011), zakres kompetencji Komisji i państw członkowskich w zakresie normalizacji technicznej wyrobów budowlanych oraz zasady swobodnego przepływu towarów w tym sektorze."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury administracyjnej w ramach prawa UE dotyczącego wyrobów budowlanych. Konieczność analizy konkretnych mandatów i norm.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa UE - harmonizacji technicznej i swobodnego przepływu towarów w sektorze budowlanym, co ma znaczenie praktyczne dla producentów i organów regulacyjnych.
“UE a normy budowlane: TSUE wyjaśnia, kto ma ostatnie słowo w sporach o zharmonizowane standardy.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI