C-473/22

Trybunał Sprawiedliwości2024-01-11
cjeuwlasnosc_intelektualnadodatkowe świadectwa ochronne (SPC)Wysokatrybunal
SPCśrodki tymczasoweodpowiedzialność odszkodowawczaprawo własności intelektualnejdyrektywa 2004/48odpowiedzialność niezależna od winyFinlandialeki generyczne

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie fińskiemu systemowi odpowiedzialności niezależnej od winy za szkody wyrządzone przez środki tymczasowe, jeśli sąd może dostosować odszkodowanie do okoliczności sprawy.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48/WE w kontekście fińskiego prawa, które przewiduje odpowiedzialność niezależną od winy za szkody wyrządzone przez środki tymczasowe. Sąd odsyłający pytał, czy taki system jest zgodny z prawem UE, zwłaszcza po tym, jak środek tymczasowy został zastosowany na podstawie SPC, które następnie unieważniono. Trybunał uznał, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie takiemu systemowi, pod warunkiem, że sąd może uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy, w tym przyczynienie się pozwanego do szkody, przy ustalaniu wysokości odszkodowania.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48/WE w sprawie naprawienia szkody poniesionej przez Mylan AB w następstwie zastosowania wobec niej, na wniosek Gilead Sciences, środków tymczasowych, które następnie zostały uchylone. Sprawa wyłoniła się z sytuacji, w której fiński sąd zastosował środek tymczasowy zakazujący Mylan oferowania i wprowadzania do obrotu generycznego produktu leczniczego, opierając się na dodatkowym świadectwie ochronnym (SPC). SPC zostało później unieważnione, a środek tymczasowy uchylony. Mylan domagała się odszkodowania na podstawie fińskiego prawa, które przewiduje odpowiedzialność niezależną od winy (obiektywną). Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy taki system jest zgodny z art. 9 ust. 7 dyrektywy, który wymaga wypłacenia stosownego odszkodowania za szkody poniesione w wyniku zastosowania środków tymczasowych, jeśli naruszenie prawa własności intelektualnej nie miało miejsca lub środek został uchylony. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując kontekst prawny (w tym porozumienie TRIPS) i cel dyrektywy, stwierdził, że art. 9 ust. 7 dyrektywy przewiduje minimalne standardy i pozostawia państwom członkowskim pewien margines elastyczności. Orzeczenie w sprawie Bayer Pharma zostało zinterpretowane w taki sposób, że nie wyklucza ono systemów odpowiedzialności niezależnej od winy, pod warunkiem, że sąd krajowy może uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy, w tym zachowanie stron i ewentualne przyczynienie się pozwanego do szkody, przy ustalaniu wysokości odszkodowania. Trybunał uznał, że fiński system, który pozwala na dostosowanie odszkodowania i uwzględnia ryzyko ponoszone przez wnioskodawcę, jest zgodny z zasadami proporcjonalności, sprawiedliwości i braku nadmiernych ograniczeń handlu. W związku z tym, prawo UE nie stoi na przeszkodzie fińskiemu systemowi odpowiedzialności niezależnej od winy, jeśli sąd ma możliwość dostosowania odszkodowania do konkretnych okoliczności sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48/WE należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu przewidującemu mechanizm wypłacania odszkodowania za każdą szkodę spowodowaną środkiem tymczasowym, oparty na systemie odpowiedzialności niezależnej od winy wnioskującego o zastosowanie tych środków, pod warunkiem, że sąd jest upoważniony do dostosowania wysokości odszkodowania do okoliczności danej sprawy, w tym ewentualnego przyczynienia się pozwanego do wystąpienia szkody.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48/WE, odzwierciedlając art. 50 ust. 7 porozumienia TRIPS, ustanawia minimalne standardy i pozostawia państwom członkowskim margines elastyczności. Nie wymaga on odpowiedzialności opartej wyłącznie na winie. System odpowiedzialności niezależnej od winy jest zgodny z dyrektywą, jeśli sąd może uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy, w tym zachowanie stron, przy ustalaniu wysokości odszkodowania. Taki system zapewnia równowagę między ochroną praw własności intelektualnej a prawami pozwanego, nie stwarza nadmiernych ograniczeń handlu i zachowuje odstraszający charakter.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

nie dotyczy (odpowiedź na pytanie prejudycjalne)

Strony

NazwaTypRola
Mylan ABspolkaskarżący
Gilead Sciences Finland Oy, Gilead Biopharmaceutics Ireland UC, Gilead Sciences Inc.spolkapozwany

Przepisy (4)

Główne

Dyrektywa 2004/48/WE art. 9 § ust. 7

Dyrektywa 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej

Nie stoi na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu przewidującemu mechanizm wypłacania odszkodowania za każdą szkodę spowodowaną środkiem tymczasowym, oparty na systemie odpowiedzialności niezależnej od winy wnioskującego o zastosowanie tych środków, w ramach którego sąd jest upoważniony do dostosowania wysokości odszkodowania do okoliczności danej sprawy, w tym ewentualnego przyczynienia się pozwanego do wystąpienia szkody.

oikeudenkäymiskaari art. 7 § § 11

Kodeks postępowania przed sądami

Przepis stanowiący transpozycję art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48 do prawa fińskiego, przewidujący odpowiedzialność niezależną od winy.

Pomocnicze

porozumienie TRIPS art. 50 § ust. 7

Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS)

Dyrektywa 2004/48/WE art. 3

Dyrektywa 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej

Określa ogólne obowiązki państw członkowskich dotyczące środków, procedur i środków naprawczych, które muszą być sprawiedliwe, słuszne, nie nadmiernie skomplikowane ani kosztowne, skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo UE, w tym art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48/WE, nie wymaga, aby odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez środki tymczasowe była oparta wyłącznie na winie. Państwa członkowskie mają margines elastyczności w transpozycji art. 9 ust. 7 dyrektywy, mogąc stosować systemy odpowiedzialności niezależnej od winy. System odpowiedzialności niezależnej od winy jest zgodny z dyrektywą, jeśli sąd krajowy może uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy, w tym przyczynienie się pozwanego do szkody, przy ustalaniu wysokości odszkodowania. Taki system zapewnia równowagę między ochroną praw własności intelektualnej a prawami pozwanego, nie ogranicza nadmiernie handlu i zachowuje odstraszający charakter.

Odrzucone argumenty

Fiński system odpowiedzialności niezależnej od winy jest niezgodny z art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48/WE, ponieważ nie wymaga wykazania winy wnioskodawcy.

Godne uwagi sformułowania

nie stoi on na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu przewidującemu mechanizm wypłacania odszkodowania za każdą szkodę spowodowaną środkiem tymczasowym w rozumieniu tego przepisu, oparty na systemie odpowiedzialności niezależnej od winy sąd jest upoważniony do dostosowania wysokości odszkodowania do okoliczności danej sprawy, w tym ewentualnego przyczynienia się pozwanego do wystąpienia szkody art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48 należy interpretować w świetle art. 50 ust. 7 porozumienia TRIPS prawodawca Unii zdecydował się na minimalną harmonizację mechanizm odpowiedzialności niezależnej od winy będący przedmiotem postępowania głównego nie stwarza ograniczeń handlu prowadzonego zgodnie z prawem

Skład orzekający

K. Jürimäe

prezes izby

N. Piçarra

sędzia

M. Safjan

sędzia

N. Jääskinen

sędzia

M. Gavalec

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48/WE w kontekście krajowych systemów odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez środki tymczasowe, zwłaszcza w sprawach dotyczących praw własności intelektualnej."

Ograniczenia: Dotyczy głównie interpretacji prawa UE w odniesieniu do środków tymczasowych i odpowiedzialności odszkodowawczej. Konkretne zastosowanie zależy od przepisów krajowych i ich zgodności z wytycznymi Trybunału.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez środki tymczasowe w sprawach własności intelektualnej, co ma istotne znaczenie praktyczne dla firm. Wyjaśnia relację między prawem UE a krajowymi systemami prawnymi.

Czy odpowiedzialność za szkody wyrządzone przez środki tymczasowe musi być oparta na winie? TSUE wyjaśnia zasady dla firm.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI