C-472/24
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że wirtualna waluta gier online nie jest zwolniona z VAT ani nie stanowi bonu różnego przeznaczenia, a jej sprzedaż podlega opodatkowaniu według zasady ogólnej.
Sprawa dotyczyła opodatkowania VAT transakcji wymiany walut realnych na wirtualną walutę gry "Runescape". Spółka MB „Žaidimų valiuta” twierdziła, że waluta ta powinna być zwolniona z VAT jako waluta wirtualna lub traktowana jako bon różnego przeznaczenia. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że wirtualna waluta gry, która może być wykorzystywana wyłącznie w grze, nie spełnia kryteriów waluty wirtualnej ani bonu różnego przeznaczenia. W związku z tym transakcje jej sprzedaży podlegają opodatkowaniu VAT według zasady ogólnej, a podstawę opodatkowania stanowi całe wynagrodzenie.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów dyrektywy VAT w sprawie opodatkowania transakcji wymiany walut realnych na wirtualną walutę gry wideo „Runescape”, określaną jako „złoto”. Spółka MB „Žaidimų valiuta” argumentowała, że transakcje te powinny być zwolnione z VAT na podstawie art. 135 ust. 1 lit. e) dyrektywy VAT, jako transakcje dotyczące walut, lub traktowane jako bony różnego przeznaczenia, niepodlegające opodatkowaniu VAT. Alternatywnie, spółka podnosiła, że podstawą opodatkowania powinna być jedynie różnica między ceną zakupu a sprzedaży „złota”. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na swoim wcześniejszym orzecznictwie, przypomniał, że zwolnienia z VAT mają charakter wyjątkowy i podlegają ścisłej wykładni. Stwierdził, że zwolnienie dotyczące transakcji finansowych, w tym walut, obejmuje waluty nierealne, jeśli są akceptowane jako alternatywny środek płatniczy i służą wyłącznie jako środek płatniczy. W przypadku „złota” gry „Runescape”, które może być wykorzystywane tylko w ramach gry i nie stanowi środka płatniczego poza nią, Trybunał uznał, że nie spełnia ono tych kryteriów. W związku z tym transakcje wymiany walut realnych na to „złoto” nie są objęte zwolnieniem z VAT. Następnie Trybunał rozważył, czy „złoto” można zakwalifikować jako bon różnego przeznaczenia. Zgodnie z definicją, bon musi być instrumentem, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia za dostawę towarów lub usług, a tożsamość tych towarów/usług musi być określona. Trybunał uznał, że „złoto” nie spełnia tej przesłanki, ponieważ samo w sobie stanowi ono usługę elektroniczną, integralną część gry, a nie instrument umożliwiający późniejsze nabycie nieokreślonej usługi. W konsekwencji, „złoto” nie jest bonem różnego przeznaczenia. Trybunał orzekł, że skoro „złoto” należy zakwalifikować jako usługę elektroniczną, podstawę opodatkowania transakcji jego sprzedaży stanowi całość otrzymanego wynagrodzenia, zgodnie z ogólną zasadą z art. 73 dyrektywy VAT. Oznacza to, że spółka musi naliczyć VAT od pełnej kwoty uzyskanej ze sprzedaży „złota”.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, transakcje te nie są objęte zwolnieniem z VAT.
Uzasadnienie
Wirtualna waluta gry, która może być wykorzystywana wyłącznie w grze, nie spełnia kryteriów waluty wirtualnej ani alternatywnego środka płatniczego, ani nie służy wyłącznie jako środek płatniczy, co jest warunkiem zastosowania zwolnienia z VAT dla transakcji finansowych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
organ podatkowy (Valstybinė mokesčių inspekcija)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| MB „Žaidimų valiuta” | spolka | skarżący |
| Valstybinė mokesčių inspekcija prie Lietuvos Respublikos finansų ministerijos | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd litewski | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. e)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Zwolnienie dotyczy transakcji dotyczących walut, banknotów i monet używanych jako prawny środek płatniczy. Wirtualna waluta gry nie spełnia tych kryteriów.
Dyrektywa VAT art. 30a § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Definicja bonu. Wirtualna waluta gry nie jest bonem, ponieważ nie stanowi instrumentu z obowiązkiem przyjęcia jako wynagrodzenie za przyszłą dostawę towarów lub usług.
Dyrektywa VAT art. 30a § 3
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Definicja bonu różnego przeznaczenia. Wirtualna waluta gry nie jest bonem różnego przeznaczenia, ponieważ nie jest bonem w ogóle.
Dyrektywa VAT art. 73
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Ogólna zasada ustalania podstawy opodatkowania. Podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 73a
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Podstawa opodatkowania w odniesieniu do bonu różnego przeznaczenia. Nie ma zastosowania, ponieważ wirtualna waluta nie jest bonem.
Lietuvos Respublikos pridėtinės vertės mokesčio įstatymas art. 2 § 22
Ustawa Republiki Litewskiej o podatku od wartości dodanej
Definicja towaru. Nie ma zastosowania do wirtualnej waluty gry.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wirtualna waluta gry, używana wyłącznie w grze, nie jest walutą w rozumieniu art. 135 ust. 1 lit. e) dyrektywy VAT. Wirtualna waluta gry nie spełnia definicji bonu różnego przeznaczenia, ponieważ nie jest instrumentem umożliwiającym nabycie przyszłych, nieokreślonych towarów lub usług. Podstawę opodatkowania VAT stanowi całe wynagrodzenie za sprzedaż wirtualnej waluty gry, traktowanej jako usługa elektroniczna.
Odrzucone argumenty
Wirtualna waluta gry powinna być zwolniona z VAT jako waluta wirtualna. Wirtualna waluta gry powinna być traktowana jako bon różnego przeznaczenia. Podstawą opodatkowania VAT powinna być jedynie różnica między ceną zakupu a ceną sprzedaży wirtualnej waluty gry.
Godne uwagi sformułowania
„złoto” nie ma innego celu niż wykorzystywanie go w ramach gry wideo dostępnej online i nie stanowi ono, poza środowiskiem gry, akceptowanej waluty jako środka płatniczego w celu nabywania rzeczywistych towarów lub usług. „złoto” nie służy zatem, podobnie jak bon, przysporzeniu późniejszej korzyści w postaci usługi, która nie została jeszcze określona. podatek od wartości dodanej od tych transakcji powinien być pobierany zgodnie z zasadą ogólną przewidzianą w art. 73 wspomnianej dyrektywy.
Skład orzekający
K. Jürimäe
prezeska izby
K. Lenaerts
prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego drugiej izby
F. Schalin
sprawozdawca
M. Gavalec
sędzia
Z. Csehi
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów VAT dotyczących wirtualnych walut, kryptowalut i bonów w kontekście gier online i innych usług cyfrowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wirtualnej waluty gry, która nie jest środkiem płatniczym poza grą i nie spełnia definicji bonu. Może wymagać analizy w kontekście innych jurysdykcji lub specyficznych cech innych walut wirtualnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy popularnego tematu gier online i wirtualnych walut, co jest interesujące dla szerokiego grona odbiorców. Wyjaśnia ważne kwestie podatkowe związane z nowymi technologiami.
“Czy wirtualna waluta z gry jest zwolniona z VAT? TSUE rozwiewa wątpliwości.”
Sektor
IT/technologie
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę