C-466/22
Podsumowanie
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Veliko Tarnovo (sąd administracyjny w Wielkim Tyrnowie, Bułgaria) dotyczył wykładni art. 25 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania. Sprawa wyłoniła się z postępowania podatkowego, w którym skarżąca kwestionowała ważność dokumentów elektronicznych podpisanych kwalifikowanymi podpisami elektronicznymi. Sąd odsyłający pytał, czy art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 910/2014 nakłada na sądy państw członkowskich obowiązek bezwzględnego uznania istnienia i autorstwa kwalifikowanego podpisu elektronicznego, czy też dopuszcza stosowanie krajowych procedur proceduralnych do kwestionowania jego mocy dowodowej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując sprawę, stwierdził, że rozporządzenie nr 910/2014 nie zakazuje sądom krajowym unieważniania podpisów elektronicznych, ale ustanawia ogólną zasadę zakazującą odmowy skutku prawnego i mocy dowodowej podpisów elektronicznych z tego tylko powodu, że mają one postać elektroniczną. Kwalifikowany podpis elektroniczny ma skutek prawny równoważny podpisowi własnoręcznemu, jednakże prawo krajowe określa jego skutek prawny, o ile nie narusza to zasady równoważności. Oznacza to, że jeśli prawo krajowe przewiduje możliwość podważenia mocy dowodowej podpisu własnoręcznego, taka możliwość powinna być dostępna również w odniesieniu do kwalifikowanego podpisu elektronicznego, na przykład w ramach postępowania w sprawie stwierdzenia fałszerstwa dokumentu, pod warunkiem stosowania identycznej procedury dla obu rodzajów podpisów. W konsekwencji, sądy państw członkowskich są zobowiązane do przyznania kwalifikowanemu podpisowi elektronicznemu mocy dowodowej równoważnej mocy dowodowej podpisu własnoręcznego, ale w ramach przewidzianych we właściwych krajowych przepisach prawnych dla podpisu własnoręcznego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 25 rozporządzenia eIDAS w zakresie mocy dowodowej kwalifikowanych podpisów elektronicznych i ich relacji do prawa krajowego oraz autonomii proceduralnej państw członkowskich.
Orzeczenie dotyczy wykładni prawa UE, a jego zastosowanie w konkretnych przypadkach zależy od przepisów krajowych dotyczących podpisu własnoręcznego i procedur kwestionowania dowodów.
Zagadnienia prawne (1)
Czy art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 910/2014 nakłada na sądy państw członkowskich obowiązek bezwzględnego uznania istnienia i autorstwa kwalifikowanego podpisu elektronicznego, jeśli spełnione są jego przesłanki, czy też dopuszcza stosowanie krajowych procedur proceduralnych do kwestionowania jego mocy dowodowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sądy państw członkowskich są zobowiązane do przyznania kwalifikowanemu podpisowi elektronicznemu mocy dowodowej równoważnej mocy dowodowej podpisu własnoręcznego w ramach przewidzianych we właściwych krajowych przepisach prawnych dla podpisu własnoręcznego. Prawo krajowe może przewidywać możliwość podważenia mocy dowodowej kwalifikowanego podpisu elektronicznego, jeśli dotyczy to również podpisów własnoręcznych.
Uzasadnienie
Trybunał wyjaśnił, że art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 910/2014 ustanawia ogólną zasadę zakazującą odmowy skutku prawnego i mocy dowodowej podpisów elektronicznych z samego faktu ich elektronicznej postaci. Kwalifikowany podpis elektroniczny ma skutek prawny równoważny podpisowi własnoręcznemu, ale jego ostateczny skutek prawny i możliwość kwestionowania zależą od prawa krajowego, o ile nie narusza to zasady równoważności z podpisem własnoręcznym.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| V.B. Trade OOD | spolka | skarżący |
| Direktor na Direktsia „Obzhalvane i danachno-osiguritelna praktika” – Veliko Tarnovo | organ_krajowy | pozwany |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie nr 910/2014 art. 25 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014
Podpisowi elektronicznemu nie można odmówić skutku prawnego ani dopuszczalności jako dowodu w postępowaniu sądowym wyłącznie z tego powodu, że podpis ten ma postać elektroniczną lub że nie spełnia wymogów dla kwalifikowanych podpisów elektronicznych.
Rozporządzenie nr 910/2014 art. 25 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014
Kwalifikowany podpis elektroniczny ma skutek prawny równoważny podpisowi własnoręcznemu.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 910/2014 art. 3 § 10
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014
Definicja podpisu elektronicznego.
Rozporządzenie nr 910/2014 art. 3 § 11
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014
Definicja zaawansowanego podpisu elektronicznego.
Rozporządzenie nr 910/2014 art. 3 § 12
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014
Definicja kwalifikowanego podpisu elektronicznego.
Rozporządzenie nr 910/2014 art. 2 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014
Rozporządzenie nie ma wpływu na prawo krajowe lub unijne związane z zawieraniem i ważnością umów lub innych zobowiązań prawnych lub proceduralnych dotyczących ich formy.
Ustawa o dokumencie elektronicznym art. 184 § 2
Ustawa o dokumencie elektronicznym i elektronicznych usługach zaufania
Możliwość wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia fałszerstwa dokumentu elektronicznego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo krajowe może przewidywać możliwość podważenia mocy dowodowej kwalifikowanego podpisu elektronicznego, jeśli stosuje identyczną procedurę jak dla podpisów własnoręcznych. • Art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 910/2014 nie stanowi bezwzględnego zakazu kwestionowania mocy dowodowej podpisu elektronicznego.
Odrzucone argumenty
Kwalifikowany podpis elektroniczny, po spełnieniu przesłanek, powinien być a priori uznawany za udowodniony ponad wszelką wątpliwość i bezspornie.
Godne uwagi sformułowania
Podpisowi elektronicznemu nie można odmówić skutku prawnego ani dopuszczalności jako dowodu w postępowaniu sądowym wyłącznie z tego powodu, że podpis ten ma postać elektroniczną lub że nie spełnia wymogów dla kwalifikowanych podpisów elektronicznych. • Kwalifikowany podpis elektroniczny ma skutek prawny równoważny podpisowi własnoręcznemu. • Do prawa krajowego należy określenie skutku prawnego wywieranego przez podpisy elektroniczne, w tym kwalifikowane podpisy elektroniczne, pod warunkiem że przestrzegane jest zrównanie kwalifikowanego podpisu elektronicznego z podpisem własnoręcznym.
Skład orzekający
Z. Csehi
prezes_izby
M. Ilešič
sędzia
D. Gratsias
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 25 rozporządzenia eIDAS w zakresie mocy dowodowej kwalifikowanych podpisów elektronicznych i ich relacji do prawa krajowego oraz autonomii proceduralnej państw członkowskich."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni prawa UE, a jego zastosowanie w konkretnych przypadkach zależy od przepisów krajowych dotyczących podpisu własnoręcznego i procedur kwestionowania dowodów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnie używanej technologii (podpisy elektroniczne) i jej znaczenia prawnego w postępowaniach sądowych, co jest istotne dla wielu prawników i przedsiębiorców.
“Kwalifikowany podpis elektroniczny: czy zawsze jest niepodważalny w sądzie? TSUE wyjaśnia granice prawa krajowego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny