C-464/10

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
cjeupodatkiVAT — zwolnieniaWysokatrybunal
VATzwolnienia podatkowegry hazardowepośrednictwoagencjedyrektywa VATart. 6 ust. 4art. 13 B lit. fTSUEprejudycjalne

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że usługi pośrednictwa w przyjmowaniu zakładów hazardowych, świadczone przez agenta działającego we własnym imieniu na rzecz organizatora, podlegają zwolnieniu z VAT, jeśli same zakłady są zwolnione.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów szóstej dyrektywy VAT w kontekście usług świadczonych przez agencje przyjmujące zakłady (buralistes) na rzecz organizatora (Tiercé Franco-Belge SA). Belgijski organ podatkowy odmówił zwolnienia z VAT prowizji wypłacanych tym agencjom, uznając je za podlegające opodatkowaniu. Sąd krajowy zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy art. 6 ust. 4 i art. 13 B lit. f szóstej dyrektywy sprzeciwiają się zwolnieniu takich usług. Trybunał wyjaśnił, że jeśli pośrednik działa we własnym imieniu na rzecz zleceniodawcy, stosuje się fikcję prawną z art. 6 ust. 4, co oznacza, że usługa pośrednictwa jest traktowana jako usługa objęta tym samym zwolnieniem co usługa główna.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez cour d’appel de Mons w Belgii w związku ze sporem dotyczącym odmowy zwolnienia z podatku od wartości dodanej (VAT) usług świadczonych przez agencje przyjmujące zakłady (tzw. buralistes) na rzecz spółki Tiercé Franco-Belge SA (TFB), która organizowała zakłady, głównie na wyścigi konne. Buralistes, działając na podstawie umów agencyjnych, przyjmowali zakłady, rejestrowali je, wydawali bilety i wypłacali wygrane, otrzymując w zamian prowizję. Belgijski organ podatkowy uznał, że prowizje te podlegają opodatkowaniu VAT, ponieważ buralistes działali w imieniu własnym, a nie TFB. Po postępowaniach przed sądami krajowymi, sprawa trafiła do TSUE z pytaniem, czy art. 6 ust. 4 i art. 13 B lit. f szóstej dyrektywy VAT należy interpretować w sposób, który sprzeciwia się zwolnieniu z VAT usług świadczonych przez agenta działającego we własnym imieniu, ale na rachunek zleceniodawcy organizującego gry hazardowe. Trybunał, analizując przepisy, wskazał, że art. 6 ust. 4 szóstej dyrektywy ustanawia fikcję prawną, zgodnie z którą podatnik działający we własnym imieniu, ale na rachunek innej osoby, jest traktowany tak, jakby sam świadczył usługę. Ta fikcja ma zastosowanie również do zwolnień z VAT, w tym zwolnienia dotyczącego gier hazardowych (art. 13 B lit. f). W związku z tym, jeśli usługi przyjmowania zakładów są zwolnione z VAT, to usługi pośrednictwa świadczone przez buralistes, działających we własnym imieniu na rzecz TFB, również powinny korzystać z tego zwolnienia. Trybunał podkreślił, że ocena, czy buralistes faktycznie działają we własnym imieniu, należy do sądu krajowego, który powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne, w tym charakter zobowiązań umownych i sposób prezentacji działalności.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, jeśli agent działa we własnym imieniu na rzecz organizatora, stosuje się fikcję prawną z art. 6 ust. 4 szóstej dyrektywy, co oznacza, że usługa pośrednictwa jest traktowana jako usługa objęta tym samym zwolnieniem co usługa główna (gry hazardowe).

Uzasadnienie

Trybunał wyjaśnił, że art. 6 ust. 4 szóstej dyrektywy ustanawia fikcję prawną, zgodnie z którą podatnik działający we własnym imieniu, ale na rachunek innej osoby, jest traktowany tak, jakby sam świadczył usługę. Ta fikcja ma zastosowanie również do zwolnień z VAT, w tym zwolnienia dotyczącego gier hazardowych (art. 13 B lit. f). W związku z tym, jeśli usługi przyjmowania zakładów są zwolnione z VAT, to usługi pośrednictwa świadczone przez agentów działających we własnym imieniu na rzecz organizatora również powinny korzystać z tego zwolnienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (pośrednio, poprzez korzystną wykładnię)

Strony

NazwaTypRola
państwo belgijskiepanstwo_czlonkowskiepozwany
Pierre Henfling, Raphaëla Davin i Koenraad Tanghe, działający w charakterze syndyków masy upadłości Tiercé Franco-Belge SAinneskarżący
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (3)

Główne

szósta dyrektywa art. 6 § ust. 4

Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku

Jeżeli podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rachunek innej osoby, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że sam przyjął i świadczył daną usługę. Fikcja ta dotyczy również stosowania zwolnień z VAT.

szósta dyrektywa art. 13 § część B lit. f

Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku

Zwalnia z podatku VAT zakłady, loterie i inne gry losowe lub hazardowe, z zastrzeżeniem warunków i ograniczeń określonych przez każde państwo członkowskie.

Pomocnicze

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 6 ust. 4 szóstej dyrektywy ustanawia fikcję prawną, która ma zastosowanie również do zwolnień z VAT, w tym zwolnienia dla gier hazardowych. Usługa pośrednictwa świadczona przez agenta działającego we własnym imieniu na rzecz organizatora powinna korzystać z tego samego zwolnienia co usługa główna, jeśli spełnione są warunki z art. 6 ust. 4.

Odrzucone argumenty

Argumentacja organu podatkowego, że prowizje podlegają opodatkowaniu VAT, ponieważ agenci działali w imieniu własnym, została odrzucona w kontekście fikcji prawnej z art. 6 ust. 4. Argumentacja rządu belgijskiego, że zasada neutralności podatkowej sprzeciwia się stosowaniu zwolnienia, została odrzucona.

Godne uwagi sformułowania

fikcja prawna dwóch identycznych usług świadczonych kolejno po sobie podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rachunek innej osoby bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że sam przyjął i świadczył daną usługę zwolnienie to nie ma w stosunku do pozostałych zwolnień cech szczególnych, które uzasadniałyby ograniczenie zakresu stosowania art. 6 ust. 4 tej dyrektywy

Skład orzekający

D. Šváby

prezes_izby

R. Silva de Lapuerta

sędzia

T. von Danwitz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia art. 6 ust. 4 szóstej dyrektywy VAT w kontekście usług pośrednictwa w grach hazardowych oraz stosowanie fikcji prawnej do zwolnień podatkowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji agenta działającego we własnym imieniu na rzecz organizatora gier hazardowych, z uwzględnieniem oceny sądu krajowego co do faktycznego charakteru działania agenta.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa wyjaśnia złożoną kwestię opodatkowania VAT usług pośrednictwa w grach hazardowych, co jest istotne dla branży i prawników specjalizujących się w VAT. Wyjaśnienie fikcji prawnej z art. 6 ust. 4 jest kluczowe.

Gry hazardowe a VAT: czy pośrednik zapłaci podatek? TSUE wyjaśnia zasady zwolnienia.

Sektor

usługi finansowe

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI