C-462/23
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że Bułgaria uchybiła zobowiązaniom UE, nie zakazując wprowadzania do obrotu pod wieloma nazwami wód z tego samego źródła oraz nie wymagając podawania nazwy źródła na etykietach.
Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Bułgarii, zarzucając jej uchybienie zobowiązaniom wynikającym z dyrektywy 2009/54/WE dotyczącej wód mineralnych. Zarzuty dotyczyły braku zakazu wprowadzania do obrotu pod wieloma nazwami handlowymi wód pochodzących z tego samego źródła, braku obowiązku podawania nazwy źródła na etykietach oraz zezwalania na stosowanie terminu "woda źródlana" dla wód niespełniających wymogów. Trybunał uznał skargę za zasadną, stwierdzając, że bułgarskie przepisy krajowe nieprawidłowo transponują dyrektywę, szczególnie w zakresie definicji "źródła" i wymogów etykietowania.
Skarga Komisji Europejskiej przeciwko Republice Bułgarii dotyczyła uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w zakresie transpozycji dyrektywy 2009/54/WE w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych. Komisja zarzuciła Bułgarii trzy główne naruszenia: 1) brak zakazu wprowadzania do obrotu pod wieloma określeniami handlowymi naturalnej wody mineralnej i wody źródlanej pochodzącej z tego samego źródła, 2) brak obowiązku umieszczania nazwy źródła na etykietach tych wód, oraz 3) zezwalanie na stosowanie terminu „woda źródlana” w odniesieniu do wody, która nie spełnia wymogów. Trybunał, opierając się na wcześniejszym orzecznictwie (wyrok Hotel Sava Rogaška, C-207/14), wyjaśnił, że pojęcie „źródła” w rozumieniu dyrektywy odnosi się do złoża podziemnego lub poziomu wodonośnego, a nie do samego ujęcia wody. Stwierdził, że bułgarskie przepisy krajowe, definiując „źródło” jako „ujęcie wody” (obiekt do pozyskiwania wody), nieprawidłowo transponują art. 8 ust. 2 dyrektywy, co może wprowadzać konsumentów w błąd. Ponadto, Trybunał uznał, że Bułgaria naruszyła art. 7 ust. 2 lit. b) i art. 9 ust. 4 lit. c) dyrektywy, nie nakładając obowiązku podawania nazwy źródła na etykietach oraz zezwalając na stosowanie terminu „woda źródlana” dla wód niespełniających wymogów etykietowania. W konsekwencji, Trybunał stwierdził uchybienie zobowiązaniom przez Republikę Bułgarii i obciążył ją kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, Republika Bułgarii uchybiła zobowiązaniom.
Uzasadnienie
Bułgarskie przepisy krajowe definiują „źródło” jako „ujęcie wody”, co jest sprzeczne z wykładnią Trybunału (wyrok Hotel Sava Rogaška), zgodnie z którą „źródło” odnosi się do złoża podziemnego lub poziomu wodonośnego. Ograniczenie zakazu do „ujęcia wody” narusza cel dyrektywy, jakim jest ochrona konsumentów przed wprowadzaniem w błąd.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_uchybienie
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komisja Europejska | instytucja_ue | skarżący |
| Republika Bułgarii | panstwo_czlonkowskie | pozwana |
Przepisy (13)
Główne
Dyrektywa 2009/54/WE art. 8 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych
Zakazuje wprowadzania do obrotu pod wieloma określeniami handlowymi naturalnej wody mineralnej pochodzącej z tego samego źródła (złoża podziemnego lub poziomu wodonośnego o identycznych właściwościach).
Dyrektywa 2009/54/WE art. 7 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych
Wymaga, aby etykiety naturalnych wód mineralnych zawierały miejsce wydobycia ze źródła oraz jego nazwę.
Dyrektywa 2009/54/WE art. 9 § 4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych
Termin „woda źródlana” jest zastrzeżony dla wód spełniających wymogi etykietowania określone w art. 7 ust. 2 lit. b) i c) oraz art. 8.
Dyrektywa 2009/54/WE
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych
Ogólne cele: ochrona zdrowia konsumentów, zapobieganie wprowadzaniu w błąd, zapewnienie uczciwego handlu.
Dyrektywa 2009/54/WE art. 1 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych
Dotyczy wód uznanych za naturalne wody mineralne, odpowiadające wymogom załącznika I sekcja I.
Dyrektywa 2009/54/WE
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/54/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych
Załącznik I, część I, pkt 1: Definicja „Naturalna woda mineralna”.
Pomocnicze
Rozporządzenie z 2004 r. art. 23 § 2
Rozporządzenie z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie wymogów dotyczących butelkowanej naturalnej wody mineralnej i wody stołowej do spożycia
Zakazuje wprowadzania do obrotu pod wieloma określeniami handlowymi naturalnej wody mineralnej wydobywanej z tego samego „ujęcia wody”.
Rozporządzenie z 2004 r. art. 22 § 3
Rozporządzenie z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie wymogów dotyczących butelkowanej naturalnej wody mineralnej i wody stołowej do spożycia
Wymaga podania na etykiecie nazwy „ujęcia wody” i wskazania „poziomu wodonośnego”, ale nie nazwy źródła.
Rozporządzenie z 2004 r. art. 26 § 3
Rozporządzenie z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie wymogów dotyczących butelkowanej naturalnej wody mineralnej i wody stołowej do spożycia
Nakłada obowiązek podania na etykiecie wód źródlanych nazwy „ujęcia wody”.
Rozporządzenie z 2004 r. art. 26 § 4
Rozporządzenie z dnia 3 sierpnia 2004 r. w sprawie wymogów dotyczących butelkowanej naturalnej wody mineralnej i wody stołowej do spożycia
Stwierdza, że etykietowanie wód źródlanych podlega wymogom określonym w art. 23 i 24.
Rozporządzenie nr 1 z 2007 r. art. 89 § 1
Rozporządzenie nr 1 z 2007 r. w sprawie rozpoznawania, wykorzystywania i ochrony wód podziemnych
Definiuje różne rodzaje „obiektów dla wód podziemnych przeznaczonych do pozyskiwania wody” (ujęć wody).
Przepisy uzupełniające do Rozporządzenia z 2004 r. art. 1 § 4
Definiuje „ujęcie wody” jako „obiekt dla wód podziemnych przeznaczony do pozyskiwania wody i obejmujący instalacje powierzchniowe”.
Przepisy uzupełniające do Rozporządzenia z 2004 r. art. 1 § 5
Definiuje „poziom wodonośny wód mineralnych” jako „część wód podziemnych składającą się z wód mineralnych”.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Bułgarskie przepisy krajowe nieprawidłowo definiują „źródło” jako „ujęcie wody”, zamiast jako złoże podziemne lub poziom wodonośny. Bułgarskie przepisy nie nakładają obowiązku podawania nazwy źródła na etykietach, co jest sprzeczne z art. 7 ust. 2 lit. b) dyrektywy. Bułgarskie przepisy zezwalają na stosowanie terminu „woda źródlana” dla wód niespełniających wymogów etykietowania, naruszając art. 9 ust. 4 lit. c) dyrektywy.
Odrzucone argumenty
Bułgaria argumentowała, że pojęcie „źródła” nie jest jasno zdefiniowane w prawie UE i państwa członkowskie mają swobodę w jego interpretacji. Bułgaria twierdziła, że nazwa ujęcia wody i nazwa miejsca wydobycia są w praktyce identyczne, co wystarcza do poinformowania konsumentów. Bułgaria podnosiła trudności interpretacyjne i niespójność pojęć w prawie UE.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „źródła” nie można utożsamiać z pojęciem „miejsca ujmowania” konsumenci zostaliby wprowadzeni w błąd i nie mogliby dokonać świadomego wyboru przepisy dyrektywy powinny być wdrażane z niepodważalną mocą wiążącą, ze szczegółowością, precyzją i jasnością wymaganą dla spełnienia wymogu pewności prawa
Skład orzekający
T. von Danwitz
prezes_izby
A. Kumin
sędzia
I. Ziemele
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęć „źródło”, „ujęcie wody” i „poziom wodonośny” w kontekście dyrektywy 2009/54/WE, wymogi etykietowania wód mineralnych i źródlanych, zasady transpozycji prawa UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej dyrektywy UE i jej transpozycji przez państwo członkowskie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy codziennego produktu, jakim jest woda butelkowana, i pokazuje, jak ważne są szczegółowe przepisy UE dotyczące etykietowania dla ochrony konsumentów i uczciwego handlu. Wyjaśnia różnicę między źródłem a ujęciem wody.
“Czy woda z tego samego źródła może mieć różne nazwy? TSUE wyjaśnia zasady etykietowania wód mineralnych.”
Sektor
żywność i napoje
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI