C-462/09

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2011-06-16
cjeuprawo_ue_ogolneprawo autorskie i prawa pokrewneWysokatrybunal
prawo autorskiedyrektywa 2001/29kopia prywatnagodziwa rekompensatasprzedaż wysyłkowaprawo UEharmonizacjanośniki danych

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że w przypadku sprzedaży wysyłkowej sprzętu do kopiowania, opłata za kopię na użytek prywatny powinna być pobierana od sprzedawcy, nawet jeśli ma on siedzibę w innym państwie członkowskim, aby zapewnić godziwą rekompensatę twórcom.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2001/29/WE w kontekście sprzedaży wysyłkowej nośników danych z Niemiec do Holandii. Hoge Raad der Nederlanden pytał, kto powinien być dłużnikiem z tytułu opłaty za kopię na użytek prywatny, która ma finansować godziwą rekompensatę dla twórców. Trybunał orzekł, że choć co do zasady dłużnikiem jest użytkownik końcowy, to ze względu na praktyczne trudności w identyfikacji i egzekwowaniu opłat od indywidualnych użytkowników, państwa członkowskie mogą obciążyć tą opłatą podmioty udostępniające sprzęt i nośniki, w tym sprzedawców wysyłkowych.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 5 ust. 2 lit. b) i art. 5 ust. 5 dyrektywy 2001/29/WE w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych. Sprawa rozpatrywana przez Hoge Raad der Nederlanden dotyczyła sporu między holenderską organizacją Stichting de Thuiskopie a niemiecką spółką Opus Supplies Deutschland GmbH, która sprzedawała nośniki danych przez Internet do Holandii. Stichting domagała się od Opus zapłaty opłaty za kopię na użytek prywatny, która miała finansować godziwą rekompensatę dla twórców. Niemiecka spółka kwestionowała swoją odpowiedzialność, twierdząc, że importerami są holenderscy konsumenci. Trybunał Sprawiedliwości UE, odpowiadając na pytania prejudycjalne, wyjaśnił, że choć użytkownik końcowy jest co do zasady dłużnikiem z tytułu godziwej rekompensaty za kopię na użytek prywatny, państwa członkowskie mogą ustanowić opłatę obciążającą podmioty udostępniające sprzęt i nośniki, takie jak sprzedawcy wysyłkowi. Kluczowe jest zapewnienie skutecznego poboru rekompensaty, aby chronić uzasadnione interesy podmiotów praw autorskich. W przypadku sprzedaży wysyłkowej, nawet jeśli sprzedawca ma siedzibę w innym państwie członkowskim, państwo członkowskie, na którego terytorium powstaje szkoda (gdzie mieszkają użytkownicy końcowi), jest zobowiązane do zapewnienia poboru tej rekompensaty, w tym poprzez wykładnię prawa krajowego umożliwiającą jej ściągnięcie od sprzedawcy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Co do zasady użytkownik końcowy, jednak państwa członkowskie mogą obciążyć tą opłatą podmioty udostępniające sprzęt i nośniki, takie jak sprzedawcy wysyłkowi, aby zapewnić skuteczność poboru.

Uzasadnienie

Trybunał wskazał na praktyczne trudności w identyfikacji i egzekwowaniu opłat od indywidualnych użytkowników. Dlatego dopuszczalne jest obciążenie opłatą podmiotów komercyjnych, które mogą wliczyć jej koszty do ceny produktu, przerzucając ostateczny ciężar na użytkownika końcowego, co zapewnia właściwą równowagę między interesami twórców a użytkowników.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Stichting de Thuiskopieinneskarżący
Opus Supplies Deutschland GmbHspolkapozwany
Mijndert van der Leeosoba_fizycznapozwany
Hananji van der Leeosoba_fizycznapozwany
rząd belgijskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd hiszpańskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd litewskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd austriackipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd fińskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (4)

Główne

Dyrektywa 2001/29/WE art. 5 § 2 lit. b)

Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym

Państwa członkowskie mogą przewidzieć wyjątek od prawa do zwielokrotniania na użytek prywatny, pod warunkiem uiszczenia godziwej rekompensaty.

Dyrektywa 2001/29/WE art. 5 § 5

Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym

Wyjątki i ograniczenia nie mogą naruszać normalnego wykorzystania dzieła ani powodować nieuzasadnionej szkody dla uzasadnionych interesów podmiotów praw autorskich.

Pomocnicze

Dyrektywa 2001/29/WE art. 2

Dyrektywa 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji niektórych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym

Definiuje prawo do zwielokrotniania utworu.

Auteurswet art. 16c § 1-3

Auteurswet (ustawa o prawie autorskim)

Niderlandzki przepis implementujący wyjątek dotyczący kopii na użytek prywatny i określający dłużnika opłaty.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Praktyczne trudności w identyfikacji i egzekwowaniu opłat od indywidualnych użytkowników uzasadniają obciążenie opłatą podmiotów komercyjnych. Obowiązek państwa członkowskiego zapewnienia skutecznego poboru rekompensaty, nawet w przypadku sprzedaży transgranicznej. Konieczność zapewnienia właściwej równowagi między interesami twórców a użytkowników.

Odrzucone argumenty

Argument Opus Supplies Deutschland GmbH, że importerami są holenderscy konsumenci, a nie niemiecki sprzedawca.

Godne uwagi sformułowania

państwom członkowskim wolno ustanawiać opłatę za kopię na użytek prywatny, obciążającą podmioty, które udostępniają użytkownikom końcowym sprzęt, urządzenia i nośniki zwielokrotniania cyfrowego obowiązek osiągnięcia rezultatu polegającego na zagwarantowaniu poszkodowanym twórcom efektywnej zapłaty godziwego wynagrodzenia sama tylko okoliczność, że zawodowy sprzedawca [...] ma siedzibę w innym państwie członkowskim [...] nie ma wpływu na ten obowiązek osiągnięcia rezultatu

Skład orzekający

K. Lenaerts

prezes izby

R. Silva de Lapuerta

sędzia

G. Arestis

sędzia

J. Malenovský

sprawozdawca

T. von Danwitz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie odpowiedzialności za opłaty związane z kopiowaniem na użytek prywatny w kontekście sprzedaży transgranicznej i e-commerce. Wykładnia obowiązków państw członkowskich w zakresie ochrony praw autorskich."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego wyjątku od prawa autorskiego (kopia prywatna) i wymaga uwzględnienia specyfiki prawa krajowego implementującego dyrektywę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego zjawiska kopiowania treści na użytek prywatny i jego konsekwencji finansowych dla twórców, a także komplikacji związanych z handlem elektronicznym i jurysdykcją w UE.

Kto zapłaci za Twoją kopię? TSUE rozstrzyga o opłatach za prywatne kopiowanie w erze e-commerce.

Sektor

IT/technologie

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy