C-462/06
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że zasada jurysdykcji szczególnej dotycząca współpozwanych (art. 6 pkt 1 rozporządzenia 44/2001) nie ma zastosowania do sporów wynikających z indywidualnych umów o pracę, które podlegają odrębnym, wyczerpującym przepisom.
Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia 44/2001 w kontekście sporu pracownika z dwoma spółkami z tej samej grupy, mającymi siedziby w różnych państwach członkowskich. Pracownik chciał pozwać obie spółki przed sądem francuskim, powołując się na art. 6 pkt 1 rozporządzenia, który pozwala pozwać jednego z pozwanych przed sądem miejsca zamieszkania innego pozwanego, jeśli sprawy są ze sobą ściśle powiązane. Sąd krajowy pytał, czy ta zasada ma zastosowanie, czy też wyłączają ją przepisy dotyczące umów o pracę (sekcja 5 rozdziału II rozporządzenia). Trybunał uznał, że przepisy sekcji 5 są wyczerpujące i wyłączają zastosowanie art. 6 pkt 1.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 6 pkt 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych. Sprawa rozpatrywana przez francuski sąd kasacyjny dotyczyła pracownika, który pozwał dwie spółki z tej samej grupy kapitałowej, mające siedziby w różnych państwach członkowskich (Francja i Wielka Brytania). Pracownik uważał obie spółki za swoich pracodawców i dochodził od nich odszkodowania z tytułu rozwiązania umowy o pracę. Powód powołał się na art. 6 pkt 1 rozporządzenia, który pozwala na wytoczenie powództwa przeciwko kilku pozwanym przed sądem miejsca zamieszkania jednego z nich, jeśli sprawy są ze sobą ściśle powiązane. Sąd krajowy pytał, czy ta zasada jurysdykcji szczególnej ma zastosowanie, czy też jest wyłączona przez przepisy dotyczące indywidualnych umów o pracę (sekcja 5 rozdziału II rozporządzenia), które przewidują odrębne zasady ustalania jurysdykcji. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, po analizie przepisów i uwzględnieniu stanowisk rządów państw członkowskich oraz Komisji, orzekł, że przepisy sekcji 5 rozdziału II rozporządzenia mają charakter wyczerpujący i wyłączają zastosowanie ogólnych zasad jurysdykcji szczególnej, w tym art. 6 pkt 1, do spraw dotyczących indywidualnych umów o pracę. Trybunał podkreślił, że zasady jurysdykcji należy interpretować ściśle, a celem sekcji 5 jest zapewnienie pracownikowi, jako stronie słabszej, szczególnej ochrony, która mogłaby zostać podważona przez zastosowanie art. 6 pkt 1.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Zasada jurysdykcji szczególnej przewidziana w art. 6 pkt 1 rozporządzenia nie może mieć zastosowania w sporze wchodzącym w zakres rozdziału II sekcji 5 tego rozporządzenia, dotyczącej norm jurysdykcyjnych mających zastosowanie w sprawach indywidualnych umów o pracę.
Uzasadnienie
Przepisy sekcji 5 rozdziału II rozporządzenia (dotyczące umów o pracę) mają charakter wyczerpujący i wyłączają zastosowanie innych zasad jurysdykcji, w tym art. 6 pkt 1. Wykładnia językowa i celowościowa potwierdzają, że celem jest ochrona pracownika, a zastosowanie art. 6 pkt 1 mogłoby tę ochronę podważyć.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Glaxosmithkline | spolka | skarżący |
| Laboratoires Glaxosmithkline | spolka | skarżący |
| Jean-Pierre Rouard | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
Rozporządzenie 44/2001 art. 6 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Jurysdykcja szczególna w przypadku wielu pozwanych – możliwość pozwania przed sądem miejsca zamieszkania jednego z pozwanych, o ile istnieje ścisła więź między sprawami.
Rozporządzenie 44/2001 art. 18 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Jurysdykcja dla indywidualnych umów o pracę – określa się ją według sekcji 5 rozdziału II, bez uszczerbku dla art. 4 i art. 5 pkt 5. Przepisy tej sekcji są wyczerpujące.
Pomocnicze
Rozporządzenie 44/2001 art. 2 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Ogólna zasada jurysdykcji – osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego mogą być pozywane przed sądy tego państwa.
Rozporządzenie 44/2001 art. 20 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Pracodawca może wytoczyć powództwo tylko przed sądami państwa członkowskiego, na terytorium którego pracownik ma miejsce zamieszkania.
Rozporządzenie 44/2001 art. 20 § 2
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych
Przepisy sekcji 5 nie naruszają prawa do wytoczenia powództwa wzajemnego przed sąd, przed którym zawisło powództwo główne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy sekcji 5 rozdziału II rozporządzenia 44/2001 są wyczerpujące i wyłączają zastosowanie innych zasad jurysdykcji, w tym art. 6 pkt 1. Wykładnia językowa przepisów potwierdza wyłączenie art. 6 pkt 1. Zastosowanie art. 6 pkt 1 mogłoby podważyć cel ochrony pracownika jako strony słabszej, gwarantowany przez sekcję 5.
Odrzucone argumenty
Argumenty rządów francuskiego, niemieckiego i włoskiego, że wykładnia teleologiczna (celowościowa) rozporządzenia mogłaby prowadzić do zastosowania art. 6 pkt 1 w sprawach pracowniczych, aby uniknąć sprzecznych orzeczeń i zapewnić ekonomię procesową. Możliwość jednostronnego zastosowania art. 6 pkt 1 przez pracownika.
Godne uwagi sformułowania
przepisy te mają charakter nie tylko szczególny, lecz także wyczerpujący zasady ustalania jurysdykcji należy interpretować w sposób ścisły wykładnia wykraczająca poza przypadki wyraźnie przewidziane w rozporządzeniu nie jest dozwolona możliwość powoływania się pracodawcy na art. 6 pkt 1 rozporządzenia mogłaby zatem pozbawić pracownika ochrony, gwarantowanej mu na podstawie art. 20 ust. 1 rozporządzenia
Skład orzekający
P. Jann
prezes_izby
A. Tizzano
sędzia
A. Borg Barthet
sędzia
M. Ilešič
sędzia
E. Levits
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu stosowania przepisów o jurysdykcji w sprawach pracowniczych w kontekście rozporządzenia Bruksela I (obecnie Bruksela Ia). Potwierdzenie wyłączności przepisów szczególnych dla umów o pracę."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego wynikającego z rozporządzenia 44/2001. Obecnie obowiązuje rozporządzenie Bruksela Ia (1215/2012), które w dużej mierze utrzymuje te same zasady, ale wymaga weryfikacji w kontekście ewentualnych zmian.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii jurysdykcji w sporach pracowniczych, szczególnie w kontekście międzynarodowym i grup kapitałowych. Wyjaśnia, dlaczego pracownik nie może zawsze skorzystać z szerszych zasad jurysdykcji dla współpozwanych.
“Czy pracownik może pozwać zagraniczną spółkę-matkę w Polsce? TSUE wyjaśnia granice jurysdykcji w sprawach pracowniczych.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI