C-461/23
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że akty prawne państw członkowskich wyznaczające specjalne obszary ochrony w ramach sieci Natura 2000 nie podlegają obowiązkowej ocenie wpływu na środowisko zgodnie z dyrektywą 2001/42/WE, ponieważ są one bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2001/42/WE w sprawie oceny wpływu planów i programów na środowisko. Niemiecki sąd administracyjny zapytał, czy rozporządzenie wyznaczające obszar chroniony jako element sieci Natura 2000 podlega takiej ocenie. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że akty te są bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu i niezbędne do jego ochrony, w związku z czym nie są traktowane jako plany lub programy w rozumieniu dyrektywy 2001/42/WE, a tym samym nie wymagają oceny wpływu na środowisko.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Niedersächsisches Oberverwaltungsgericht (wyższy sąd administracyjny dla kraju związkowego Dolna Saksonia, Niemcy) w ramach sporu dotyczącego zgodności z prawem rozporządzenia powiatu Osnabrück w sprawie wyznaczenia obszaru chronionego krajobrazu jako istotnego elementu obszaru Natura 2000. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy taki akt prawny podlega obowiązkowej ocenie wpływu na środowisko zgodnie z dyrektywą 2001/42/WE, zwłaszcza w kontekście art. 6 ust. 3 dyrektywy 92/43/EWG. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytania pierwsze i drugie, orzekł, że akty prawne państw członkowskich wyznaczające specjalne obszary ochrony w ramach sieci Natura 2000, które zawierają zakazy i wyjątki dotyczące działalności człowieka, są ze swej natury bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu lub niezbędne do jego zagospodarowania. W związku z tym nie wchodzą one w zakres pojęcia „planów i programów” w rozumieniu dyrektywy 2001/42/WE, a tym samym nie podlegają obowiązkowej ocenie wpływu na środowisko. Trybunał podkreślił, że środki ochronne ustanowione w takich aktach, w tym zakazy i wyjątki, służą realizacji celów ochrony siedlisk i gatunków, a zatem są integralną częścią procesu zagospodarowania terenu. W konsekwencji, nie było potrzeby odpowiadania na dalsze pytania dotyczące szczegółów oceny wpływu na środowisko.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, taki akt nie wchodzi w zakres pojęcia „planów i programów” w rozumieniu dyrektywy 2001/42/WE, w odniesieniu do których ocena wpływu na środowisko jest obowiązkowa.
Uzasadnienie
Akty wyznaczające specjalne obszary ochrony są bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu lub niezbędne do jego zagospodarowania, ponieważ ustanawiają środki ochronne (zakazy i wyjątki) służące realizacji celów ochrony siedlisk i gatunków. W związku z tym nie są traktowane jako plany lub programy podlegające ocenie wpływu na środowisko zgodnie z dyrektywą 2001/42/WE.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
nie dotyczy (udzielono odpowiedzi na pytanie prejudycjalne)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Umweltforum Osnabrücker Land eV | inne | skarżący |
| Landkreis Osnabrück | organ_krajowy | pozwany |
| rząd niemiecki | organ_krajowy | interwenient |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Dyrektywa 2001/42/WE art. 3 § ust. 2 lit. b)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/42/WE
Określa, że ocena wpływu na środowisko jest wymagana dla planów i programów, które zostały uznane za wymagające oceny na podstawie art. 6 lub 7 dyrektywy 92/43/EWG.
Dyrektywa 92/43/EWG art. 6 § ust. 3
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Wymaga odpowiedniej oceny skutków dla każdego planu lub przedsięwzięcia, które nie jest bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu lub konieczne do jego zagospodarowania, ale które może na ów teren w istotny sposób oddziaływać.
Pomocnicze
Dyrektywa 92/43/EWG art. 4 § ust. 4
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Wymaga od państw członkowskich wyznaczenia terenów mających znaczenie dla Wspólnoty jako specjalnych obszarów ochrony, ustalając priorytetowe działania w celu zachowania lub odtworzenia siedlisk i gatunków.
UVPG art. 35 § ust. 1
Ustawa o ocenie oddziaływania na środowisko (Niemcy)
Określa przypadki, w których strategiczna ocena oddziaływania na środowisko jest obowiązkowa dla planów i programów.
UVPG art. 36
Ustawa o ocenie oddziaływania na środowisko (Niemcy)
Odwołuje się do przepisów BNatSchG w celu określenia obowiązku strategicznej oceny oddziaływania na środowisko.
BNatSchG art. 34 § ust. 1
Ustawa o ochronie przyrody (Niemcy)
Przewiduje konieczność oceny skutków przedsięwzięcia dla obszaru Natura 2000, jeżeli może ono znacząco oddziaływać na ten obszar i nie służy bezpośrednio jego zagospodarowaniu.
BNatSchG art. 32 § ust. 2
Ustawa o ochronie przyrody (Niemcy)
Określa, że tereny wpisane do wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty klasyfikuje się jako obszary chronione w celu zapewnienia spełnienia wymogów art. 6 dyrektywy 92/43/EWG.
BNatSchG art. 33 § ust. 1
Ustawa o ochronie przyrody (Niemcy)
Zakazuje wszelkich modyfikacji i niepokojenia, które mogą spowodować istotne pogorszenie stanu obszaru Natura 2000 w odniesieniu do jego elementów istotnych z punktu widzenia celów jego ochrony.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Akty wyznaczające specjalne obszary ochrony są bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu lub niezbędne do jego zagospodarowania. Środki ochronne (zakazy i wyjątki) ustanowione w takich aktach służą realizacji celów ochrony siedlisk i gatunków. Nie można a priori wykluczyć, że akt zawiera przepisy nie związane z wykonywaniem obowiązku wyznaczenia specjalnego obszaru ochrony, jednakże w tym konkretnym przypadku rozporządzenie nie zawiera takich przepisów.
Godne uwagi sformułowania
akt, w drodze którego dane państwo członkowskie wyznacza dany teren jako specjalny obszar ochrony [...] nie wchodzi w zakres pojęcia „planów i programów” w rozumieniu dyrektywy 2001/42, w odniesieniu do których ocena wpływu na środowisko jest obowiązkowa.
Skład orzekający
F. Biltgen
prezes pierwszej izby, pełniący obowiązki prezesa siódmej izby
M.L. Arastey Sahún
prezes piątej izby
J. Passer
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że akty wyznaczające specjalne obszary ochrony Natura 2000 nie podlegają obowiązkowej ocenie wpływu na środowisko zgodnie z dyrektywą 2001/42/WE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wyznaczania specjalnych obszarów ochrony i ich związku z zagospodarowaniem terenu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa ochrony środowiska UE i jego relacji z prawem krajowym, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tym obszarze. Wyjaśnia, kiedy ocena wpływu na środowisko jest wymagana.
“Ochrona przyrody bez oceny wpływu? TSUE wyjaśnia granice dyrektywy środowiskowej.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI