C-460/23

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2025-06-03
cjeuazyl_imigracjaułatwianie nielegalnego wjazdu, prawa dziecka, życie rodzinneWysokatrybunal
azylimigracjaprawa dzieckażycie rodzinneTSUEdyrektywa 2002/90Karta praw podstawowychproporcjonalnośćpomoc humanitarna

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że ułatwianie nielegalnego wjazdu małoletnim przez osobę sprawującą nad nimi faktyczną pieczę nie podlega karze, jeśli jest to związane z ochroną ich praw podstawowych i życia rodzinnego.

Sprawa dotyczyła obywatelki państwa trzeciego (OB), oskarżonej o ułatwienie nielegalnego wjazdu dwóm małoletnim, którym towarzyszyła i nad którymi sprawowała faktyczną pieczę. Sąd odsyłający zapytał TSUE, czy przepisy UE dotyczące ułatwiania nielegalnego wjazdu są zgodne z Kartą praw podstawowych, zwłaszcza w kontekście praw dziecka i życia rodzinnego. TSUE uznał, że takie zachowanie nie jest objęte zakresem penalizacji, ponieważ wynika z obowiązku ochrony małoletnich i nie narusza istoty praw podstawowych.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale di Bologna dotyczył wykładni art. 52 ust. 1 Karty praw podstawowych UE oraz ważności dyrektywy 2002/90/WE i decyzji ramowej 2002/946/WSiSW w świetle tej Karty. Sprawa karna dotyczyła obywatelki państwa trzeciego (OB), która wjechała na terytorium Włoch z dwiema małoletnimi (córką i siostrzenicą), nad którymi sprawowała faktyczną pieczę. OB została oskarżona o ułatwienie nielegalnego wjazdu, zgodnie z włoskim tekstem jednolitym w sprawie imigracji, który transponuje przepisy UE. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy penalizacja takiego zachowania jest zgodna z zasadą proporcjonalności i prawami podstawowymi chronionymi przez Kartę, w szczególności z prawem do życia, integralności fizycznej, wolności, bezpieczeństwa, azylu oraz poszanowania życia rodzinnego i praw dziecka. TSUE, rozpatrując sprawę w wielkiej izbie, stwierdził, że art. 1 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/90 należy interpretować w świetle art. 7 (życie rodzinne) i 24 (prawa dziecka) Karty. Uznał, że zachowanie osoby, która powoduje nielegalny wjazd małoletnich, nad którymi sprawuje faktyczną pieczę, nie jest objęte zakresem „ogólnego naruszenia polegającego na ułatwianiu nielegalnego wjazdu”, ponieważ wynika ono z obowiązku ochrony tych dzieci i nie narusza istoty ich praw podstawowych. TSUE podkreślił, że odmienna wykładnia prowadziłaby do naruszenia istoty praw podstawowych i że prawo do azylu (art. 18 Karty) również ma znaczenie, zwłaszcza gdy osoba złożyła wniosek o ochronę międzynarodową. W konsekwencji, TSUE orzekł, że artykuły te stoją na przeszkodzie ustawodawstwu krajowemu penalizującemu takie zachowanie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, zachowanie takie nie jest objęte zakresem ogólnego naruszenia polegającego na ułatwianiu nielegalnego wjazdu.

Uzasadnienie

TSUE uznał, że takie zachowanie wynika z obowiązku ochrony małoletnich i wywiązywania się z osobistej odpowiedzialności, a jego penalizacja naruszałaby istotę praw podstawowych chronionych przez Kartę (życie rodzinne, prawa dziecka).

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

OB (w kontekście pytania prejudycjalnego)

Strony

NazwaTypRola
OBosoba_fizycznaoskarżony
Procura della Repubblica presso il Tribunale di Bolognaorgan_krajowystrona_w_postępowaniu_głównym
Rząd włoskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd węgierskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rada Unii Europejskiejinstytucja_ueinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (14)

Główne

Dyrektywa 2002/90/WE art. 1 § 1 lit. a)

Dyrektywa Rady 2002/90/WE

Definiuje ogólne naruszenie polegające na ułatwianiu nielegalnego wjazdu, ale nie obejmuje zachowania osoby sprawującej faktyczną pieczę nad małoletnimi, która powoduje ich nielegalny wjazd w celu zapewnienia im ochrony.

Karta art. 7

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego.

Karta art. 24

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawa dziecka, w tym prawo do ochrony, opieki i uwzględnienia najlepszego interesu dziecka.

Karta art. 52 § 1

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Zasada proporcjonalności i konieczność poszanowania istoty praw podstawowych przy ich ograniczaniu.

Decyzja ramowa 2002/946/WSiSW art. 1 § 1

Decyzja ramowa Rady 2002/946/WSiSW

Ustanawia minimalne zasady dotyczące karania za ułatwianie nielegalnego wjazdu.

Testo unico sull'immigrazione art. 12 § 1

Tekst jednolity w sprawie imigracji (Włochy)

Włoski przepis penalizujący ułatwianie nielegalnego wjazdu, który został poddany wykładni TSUE.

Pomocnicze

Karta art. 18

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do azylu.

Kodeks graniczny Schengen art. 3 § b)

Kodeks graniczny Schengen

Stosowanie kodeksu bez uszczerbku dla praw uchodźców i osób ubiegających się o ochronę międzynarodową.

Kodeks graniczny Schengen art. 4

Kodeks graniczny Schengen

Obowiązek przestrzegania prawa UE, prawa międzynarodowego i praw podstawowych.

Testo unico sull'immigrazione art. 12 § 2

Tekst jednolity w sprawie imigracji (Włochy)

Wyłączenie penalizacji działań polegających na niesieniu pomocy ratunkowej lub humanitarnej.

Konwencja genewska art. 31 § 1

Konwencja dotycząca statusu uchodźców

Zakaz karania za nielegalny wjazd lub pobyt uchodźców.

Konwencja o prawach dziecka art. 27 § 2

Konwencja o prawach dziecka

Odpowiedzialność rodziców za zapewnienie warunków życia dziecka.

Dyrektywa 2011/95/UE art. 23 § 1

Dyrektywa 2011/95/UE

Obowiązek zapewnienia możliwości utrzymania jedności rodziny.

Dyrektywa 2013/33/UE

Dyrektywa 2013/33/UE

Motyw 9 podkreśla potrzebę uwzględniania najlepszego interesu dziecka i jedności rodziny.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zachowanie OB polegające na ułatwieniu nielegalnego wjazdu małoletnim, nad którymi sprawuje faktyczną pieczę, wynika z obowiązku ochrony tych dzieci i wywiązywania się z osobistej odpowiedzialności. Penalizacja takiego zachowania naruszałaby istotę praw podstawowych chronionych przez Kartę, w tym prawo do poszanowania życia rodzinnego (art. 7) i prawa dziecka (art. 24). Prawo do azylu (art. 18) i zasada non-refoulement mają znaczenie, zwłaszcza gdy osoba złożyła wniosek o ochronę międzynarodową. Ochrona praw dziecka i jedności rodziny jest priorytetem przy wdrażaniu przepisów dotyczących ochrony międzynarodowej. Protokół z Palermo podkreśla cel zwalczania przemytu migrantów przy jednoczesnej ochronie praw migrantów.

Odrzucone argumenty

Szerokie sformułowanie art. 1 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2002/90/WE obejmuje każde zachowanie polegające na ułatwianiu nielegalnego wjazdu, w tym wjazd małoletnich z osobą sprawującą nad nimi pieczę. Włoski przepis krajowy (art. 12 tekstu jednolitego w sprawie imigracji) penalizuje takie zachowanie, a jego zgodność z prawem UE i Kartą budzi wątpliwości.

Godne uwagi sformułowania

zachowanie takie jak zachowanie OB jest wyłączone z zakresu stosowania art. 12 ust. 2 tekstu jednolitego w sprawie imigracji, o tyle można je jednak zakwalifikować jako czyn popełniony dla celów „pomocy humanitarnej” zachowanie takie jak zachowanie OB, polegające na wzięciu ze sobą podczas nielegalnego wjazdu na terytorium tego państwa członkowskiego swojego dziecka i innego małoletniego, nad którym faktycznie sprawuje ona pieczę, było kwalifikowane jako „ułatwienie nielegalnego wjazdu” na to terytorium i z tego tytułu penalizowane, gdyż w przeciwnym razie dochodziłoby do naruszenia istoty prawa do poszanowania życia rodzinnego i praw dziecka nie można przyjąć, że wnioskodawca przebywa nielegalnie na terytorium danego państwa członkowskiego, dopóki nie wydano rozstrzygnięcia w przedmiocie jego wniosku w pierwszej instancji, gdyż w przeciwnym razie zagroziłoby to skuteczności prawa do azylu zagwarantowanego w art. 18 Karty

Skład orzekający

K. Lenaerts

prezes

T. von Danwitz

wiceprezes

F. Biltgen

prezes_izby

K. Jürimäe

prezes_izby

C. Lycourgos

prezes_izby

M.L. Arastey Sahún

prezes_izby

S. Rodin

prezes_izby

A. Kumin

prezes_izby

M. Gavalec

prezes_izby

E. Regan

sędzia

N. Piçarra

sprawozdawca

Z. Csehi

sędzia

O. Spineanu-Matei

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ochrona praw dziecka i życia rodzinnego w kontekście przepisów dotyczących nielegalnej imigracji; wykładnia dyrektywy 2002/90/WE i Karty praw podstawowych UE; zasada proporcjonalności w prawie karnym imigracyjnym."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której osoba sprawuje faktyczną pieczę nad małoletnimi i jej działanie wynika z obowiązku ochrony. Nie wyłącza penalizacji działań o charakterze przestępczym (np. przemyt, handel ludźmi) pod pozorem pomocy humanitarnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa porusza ważny społecznie i prawnie temat ochrony dzieci i życia rodzinnego w kontekście polityki imigracyjnej, pokazując konflikt między bezpieczeństwem granic a prawami podstawowymi.

Czy pomoc dziecku w przekroczeniu granicy to przestępstwo? TSUE stawia granice penalizacji w imię praw podstawowych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI