C-459/17 i C-460/17
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że do odmowy prawa do odliczenia VAT wystarczy udowodnienie braku rzeczywistej dostawy towarów, bez konieczności badania wiedzy podatnika o oszustwie.
Sprawa dotyczyła prawa do odliczenia VAT naliczonego od transakcji, które okazały się fikcyjne, ponieważ towary nie zostały faktycznie dostarczone. Sądy francuskie miały wątpliwości, czy do odmowy prawa do odliczenia wystarczy udowodnienie braku rzeczywistej dostawy, czy też należy również wykazać, że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o udziale transakcji w oszustwie VAT. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że wystarczy udowodnienie braku rzeczywistej dostawy, a dobra lub zła wiara podatnika nie ma wpływu na powstanie prawa do odliczenia.
Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez francuską radę stanu dotyczyły wykładni art. 17 szóstej dyrektywy VAT w kontekście odmowy prawa do odliczenia VAT naliczonego od transakcji, które okazały się fikcyjne. Spółki SGI i Valériane SNC, mające siedzibę na wyspie Reunion, nabywały środki produkcji, które następnie wynajmowały. Organy podatkowe zakwestionowały prawo do odliczenia VAT, twierdząc, że faktury nie odpowiadały rzeczywistym dostawom. Sądy francuskie, po stwierdzeniu braku rzeczywistych dostaw, miały wątpliwości, czy do odmowy prawa do odliczenia wystarczy samo udowodnienie tego faktu, czy też należy dodatkowo wykazać, że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o udziale transakcji w oszustwie VAT. Trybunał Sprawiedliwości UE, opierając się na obiektywnym charakterze pojęcia 'dostawy towaru' i zasadzie neutralności VAT, orzekł, że do odmowy prawa do odliczenia wystarczy ustalenie przez organ podatkowy, że transakcje, którym odpowiada faktura, w rzeczywistości nie zostały zrealizowane. Dobra lub zła wiara podatnika nie ma wpływu na powstanie prawa do odliczenia, a ciężar dowodu spoczywa na podatniku, który musi wykazać spełnienie warunków do odliczenia, w tym rzeczywiste dokonanie transakcji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Wystarczy, aby organ podatkowy ustalił, że transakcje, którym odpowiada faktura, w rzeczywistości nie zostały zrealizowane.
Uzasadnienie
Prawo do odliczenia VAT jest związane z rzeczywistym dokonaniem dostawy towaru lub wyświadczeniem usługi. Brak rzeczywistej dostawy oznacza, że nie może powstać żadne prawo do odliczenia. Dobra lub zła wiara podatnika nie ma wpływu na obiektywne pojęcie dostawy towaru. Podatnik ma obowiązek wykazać, że spełnia warunki do odliczenia, w tym rzeczywiste zrealizowanie transakcji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| SGI | spolka | skarżący |
| Valériane SNC | spolka | skarżący |
| Ministre de l’Action et des Comptes publics | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd francuski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd włoski | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
szósta dyrektywa art. 17
Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG
Prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek staje się wymagalny, co następuje w chwili dostarczenia towarów lub wykonania usług. Prawo do odliczenia jest związane z rzeczywistym dokonaniem dostawy lub świadczenia. Brak rzeczywistej dostawy lub świadczenia uniemożliwia powstanie prawa do odliczenia.
dyrektywa 2006/112/WE art. 168
Dyrektywa Rady 2006/112/WE
Przepisy tej dyrektywy mają zasadniczo identyczną treść jak przepisy szóstej dyrektywy w zakresie prawa do odliczenia VAT.
Pomocnicze
szósta dyrektywa art. 2
Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG
Definiuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT, w tym dostawę towarów.
szósta dyrektywa art. 3
Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG
Określa terytorium państwa członkowskiego i Wspólnoty, wyłączając departamenty zamorskie Francji z zakresu stosowania dyrektywy.
szósta dyrektywa art. 5 § 1
Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG
Definiuje 'dostawę towaru' jako przeniesienie prawa do rozporządzania dobrami materialnymi jak właściciel.
szósta dyrektywa art. 10
Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG
Definiuje zdarzenie podatkowe i moment, w którym podatek staje się wymagalny, wskazując, że ma to miejsce w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.
CGI art. 199 undecies B
Francuski kodeks podatkowy
Przepis dotyczący zmniejszenia podatku dochodowego z tytułu nowych inwestycji produkcyjnych w departamentach zamorskich, który stanowił podstawę prawną dla transakcji w sprawach głównych.
CGI art. 271
Francuski kodeks podatkowy
Przepis dotyczący prawa do odliczenia VAT naliczonego od podatku należnego.
CGI art. 272 § 2
Francuski kodeks podatkowy
Przepis stanowiący, że VAT zafakturowany niezgodnie z przepisami nie może stanowić przedmiotu odliczenia.
CGI art. 283 § 4
Francuski kodeks podatkowy
Przepis wskazujący, że osoba wystawiająca fakturę niezgodną z rzeczywistością (brak dostawy lub usługi, cena nie musi zostać zapłacona) jest zobowiązana do zapłaty podatku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do odliczenia VAT jest ściśle związane z rzeczywistym dokonaniem dostawy towarów lub wyświadczeniem usług. Brak rzeczywistej dostawy towarów lub świadczenia usług oznacza, że nie może powstać żadne prawo do odliczenia VAT. Dobra lub zła wiara podatnika nie ma wpływu na obiektywne pojęcie 'dostawy towaru' w rozumieniu prawa UE. Podatnik ma obowiązek wykazać, że spełnia warunki do skorzystania z prawa do odliczenia, w tym rzeczywiste zrealizowanie transakcji.
Odrzucone argumenty
Argumenty oparte na zasadzie pewności prawa i równego traktowania, które miałyby prowadzić do odmiennego wniosku. Argumenty oparte na orzecznictwie w sprawach Stroy trans i LVK, które dotyczyły odmiennych stanów faktycznych.
Godne uwagi sformułowania
Prawo do odliczenia jest związane z rzeczywistym dokonaniem danej dostawy towaru lub rzeczywistym wyświadczeniem danej usługi. Jeżeli brak jest rzeczywistej dostawy towarów lub rzeczywistego świadczenia usług, nie może powstać żadne prawo do odliczenia. Dobra lub zła wiara podatnika, który wnosi o odliczenie VAT, nie ma wpływu na to, czy dostawa została dokonana w rozumieniu art. 10 ust. 2 szóstej dyrektywy. Pojęcie »dostawy towaru« w rozumieniu art. 5 ust. 1 wspomnianej dyrektywy ma obiektywny charakter i powinno być interpretowane niezależnie od celów i wyników odnośnych transakcji.
Skład orzekający
C.G. Fernlund
prezes izby
J.C. Bonichot
sędzia
E. Regan
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że prawo do odliczenia VAT jest warunkowane rzeczywistym charakterem transakcji, niezależnie od dobrej wiary podatnika."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organ podatkowy udowodnił brak rzeczywistej dostawy towarów lub świadczenia usług. Nie dotyczy sytuacji, gdy transakcje były rzeczywiste, ale np. wystąpiły inne nieprawidłowości formalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa wyjaśnia kluczową zasadę prawa VAT dotyczącą odliczania podatku naliczonego, co jest istotne dla praktyków. Pokazuje, że nawet przy dobrej wierze, brak rzeczywistej transakcji uniemożliwia odliczenie.
“Fikcyjne faktury i VAT: czy dobra wiara wystarczy do odliczenia podatku?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI