C-458/24
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że państwo członkowskie nie staje się odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o azyl tylko dlatego, że inne państwo członkowskie zawiesiło przyjmowanie wnioskodawców, chyba że istnieją systemowe wady prowadzące do ryzyka nieludzkiego traktowania.
Sprawa dotyczyła wniosku o azyl obywatela Syrii, który złożył wniosek w Niemczech, ale został wskazany jako odpowiedzialne państwo członkowskie Włochy. Włochy tymczasowo zawiesiły przyjmowanie wnioskodawców. Sąd odsyłający pytał, czy w takiej sytuacji Niemcy stają się odpowiedzialne, czy też wniosek jest niedopuszczalny. Trybunał orzekł, że państwo członkowskie nie staje się automatycznie odpowiedzialne z powodu zawieszenia przyjmowania przez inne państwo, chyba że istnieją systemowe wady prowadzące do ryzyka nieludzkiego traktowania. Ponadto, wniosek nie może być odrzucony jako niedopuszczalny tylko z powodu odmowy przejęcia przez odpowiedzialne państwo członkowskie.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Verwaltungsgericht Sigmaringen (Niemcy) w związku ze sprawą DO, obywatela Syrii, który złożył wniosek o azyl w Niemczech. Na podstawie systemu Dublin III, za rozpatrzenie wniosku odpowiedzialne były Włochy. Jednakże, włoskie władze tymczasowo zawiesiły przyjmowanie wnioskodawców. Niemiecki urząd federalny odrzucił wniosek DO jako niedopuszczalny i nakazał jego wydalenie do Włoch. Sąd odsyłający, zawieszając postępowanie, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi wykładni art. 3 ust. 2 rozporządzenia Dublin III oraz art. 33 dyrektywy 2013/32. Trybunał orzekł, że państwo członkowskie dokonujące ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego nie jest zobowiązane do dalszej oceny kryteriów ani nie staje się samo odpowiedzialne, jeżeli państwo pierwotnie wyznaczone jako odpowiedzialne jednostronnie zawiesiło przejęcie osób, a w tym państwie nie występują wady systemowe powodujące ryzyko nieludzkiego lub poniżającego traktowania. Ponadto, Trybunał stwierdził, że art. 29 ust. 2 rozporządzenia Dublin III przewiduje automatyczne przeniesienie odpowiedzialności na państwo wnioskujące, jeśli przekazanie nie nastąpi w terminie, nawet jeśli brak przekazania wynika z jednostronnego zawieszenia przez państwo odpowiedzialne. Wreszcie, Trybunał wyjaśnił, że art. 33 ust. 1 dyrektywy 2013/32 nie zezwala na odrzucenie wniosku o azyl jako niedopuszczalnego tylko dlatego, że odpowiedzialne państwo członkowskie nie jest skłonne do przejęcia wnioskodawcy.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Nie, państwo członkowskie dokonujące ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego nie jest zobowiązane do dalszej oceny kryteriów ani nie staje się samo odpowiedzialne, jeżeli państwo pierwotnie wyznaczone jako odpowiedzialne jednostronnie zawiesiło przejęcie osób, a w tym państwie nie występują wady systemowe powodujące ryzyko nieludzkiego lub poniżającego traktowania.
Uzasadnienie
Przepisy art. 3 ust. 2 akapity drugi i trzeci rozporządzenia Dublin III wymagają istnienia systemowych wad prowadzących do ryzyka nieludzkiego lub poniżającego traktowania, aby państwo dokonujące ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego musiało kontynuować ocenę kryteriów lub samo stało się odpowiedzialne. Jednostronne zawieszenie przejęć przez państwo odpowiedzialne, bez takich wad, nie jest wystarczające.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
Bundesrepublik Deutschland (w kontekście rozstrzygnięcia pytań prejudycjalnych)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| DO | osoba_fizyczna | skarżący |
| Bundesrepublik Deutschland | panstwo_czlonkowskie | pozwany |
| Rząd niemiecki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd duński | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd francuski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd włoski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd austriacki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd fiński | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (12)
Główne
Rozporządzenie Dublin III art. 3 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Państwo członkowskie dokonujące ustalenia odpowiedzialnego państwa członkowskiego nie jest zobowiązane do dalszej oceny kryteriów ani nie staje się samo odpowiedzialne, jeżeli państwo pierwotnie wyznaczone jako odpowiedzialne jednostronnie zawiesiło przejęcie osób, a w tym państwie nie występują wady systemowe powodujące ryzyko nieludzkiego lub poniżającego traktowania.
Rozporządzenie Dublin III art. 29 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Przekazanie osoby ubiegającej się o azyl do odpowiedzialnego państwa członkowskiego jest przeprowadzane najpóźniej w ciągu sześciu miesięcy od wyrażenia zgody na wniosek o przejęcie lub od ostatecznej decyzji w sprawie odwołania.
Rozporządzenie Dublin III art. 29 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
Jeżeli przekazanie nie nastąpi w terminie sześciomiesięcznym, odpowiedzialność za rozpatrzenie wniosku zostaje przeniesiona z mocy prawa na wnioskujące państwo członkowskie, nawet jeśli brak przekazania wynika z jednostronnego zawieszenia przejęcia przez państwo pierwotnie wyznaczone jako odpowiedzialne.
Dyrektywa 2013/32 art. 33 § ust. 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Nie zezwala na odrzucenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej jako niedopuszczalnego ze względu na to, że odpowiedzialne państwo członkowskie nie jest skłonne do przejęcia lub wtórnego przejęcia osoby ubiegającej się o udzielenie ochrony międzynarodowej.
Pomocnicze
Dyrektywa 2013/32 art. 33 § ust. 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Wylicza wyczerpująco przypadki, w których wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej może zostać uznany za niedopuszczalny.
Karta art. 4
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Dotyczy zakazu nieludzkiego lub poniżającego traktowania.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.
TFUE art. 258
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna skargi o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.
TFUE art. 259
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna skargi o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.
rozporządzenie nr 1560/2003 art. 8 § ust. 1
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003
Obowiązek państwa członkowskiego umożliwienia wykonania przekazania.
rozporządzenie nr 1560/2003 art. 9 § ust. 2
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003
Informowanie o opóźnieniach w przekazaniu.
AsylG art. 29 § ust. 1 pkt 1 lit. a
Ustawa o azylu
Podstawa do odrzucenia wniosku o azyl jako niedopuszczalnego, gdy inne państwo członkowskie jest odpowiedzialne na mocy rozporządzenia Dublin III.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Jednostronne zawieszenie przejęć przez państwo odpowiedzialne, bez systemowych wad prowadzących do ryzyka nieludzkiego traktowania, nie powoduje automatycznego przeniesienia odpowiedzialności na państwo wnioskujące. Przeniesienie odpowiedzialności na państwo wnioskujące następuje z mocy prawa po upływie terminu na przekazanie, niezależnie od przyczyn braku przekazania. Wniosek o azyl nie może być odrzucony jako niedopuszczalny tylko z powodu odmowy przejęcia przez odpowiedzialne państwo członkowskie.
Odrzucone argumenty
Argument, że państwo członkowskie staje się odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku o azyl, gdy inne państwo członkowskie zawiesiło przyjmowanie wnioskodawców, nawet bez systemowych wad. Argument, że wniosek o azyl powinien być odrzucony jako niedopuszczalny, gdy odpowiedzialne państwo członkowskie nie jest skłonne do przejęcia wnioskodawcy.
Godne uwagi sformułowania
wady systemowe powodujące pojawienie się ryzyka nieludzkiego lub poniżającego traktowania przeniesienie odpowiedzialności z mocy prawa nie zezwala on na odrzucenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej jako niedopuszczalnego ze względu na to, że odpowiedzialne państwo członkowskie nie jest skłonne do przejęcia
Skład orzekający
K. Jürimäe
sprawozdawczyni
K. Lenaerts
prezes_izby
F. Schalin
sędzia
M. Gavalec
sędzia
Z. Csehi
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów rozporządzenia Dublin III i dyrektywy 2013/32 w kontekście odmowy przejęcia wnioskodawców przez państwo odpowiedzialne oraz przeniesienia odpowiedzialności między państwami członkowskimi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zawieszenia przejęć przez państwo odpowiedzialne i braku systemowych wad w procedurze azylowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy kluczowych aspektów systemu Dublin III i praktycznych problemów związanych z odpowiedzialnością państw członkowskich za rozpatrywanie wniosków o azyl, co jest tematem aktualnym i budzącym zainteresowanie.
“Czy państwo członkowskie może uniknąć odpowiedzialności za azyl, po prostu odmawiając przyjęcia wnioskodawców? TSUE odpowiada.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę