C-454/23

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2025-02-27
cjeuazyl_imigracjastatus uchodźcy, cofnięcie statusu, bezpieczeństwo państwaWysokatrybunal
uchodźcastatus uchodźcybezpieczeństwo państwazagrożeniedyrektywa 2011/95/UEkonwencja genewskaprawo azyloweTSUEprejudycjalne

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że państwo członkowskie może cofnąć status uchodźcy lub odmówić jego nadania, jeśli istnieją racjonalne podstawy do uznania go za zagrożenie dla bezpieczeństwa, nawet jeśli podstawy te opierają się na czynach sprzed wjazdu do kraju.

Sprawa dotyczyła możliwości cofnięcia statusu uchodźcy lub odmowy jego nadania, jeśli zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa członkowskiego opiera się na czynach lub zachowaniach uchodźcy sprzed jego wjazdu na terytorium tego państwa. Sąd odsyłający z Cypru pytał o wykładnię art. 14 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2011/95/UE oraz o ważność tego przepisu. Trybunał orzekł, że państwo członkowskie może uwzględnić takie przeszłe czyny, nawet jeśli nie stanowią one podstawy do wykluczenia z możliwości uzyskania statusu uchodźcy, a ocena zagrożenia nie musi być powiązana z warunkami odesłania.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez cypryjski sąd administracyjny dotyczył wykładni i ważności art. 14 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2011/95/UE w kontekście cofnięcia lub odmowy nadania statusu uchodźcy ze względu na zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa członkowskiego. Sprawa dotyczyła obywatela Maroka, K.A.M., którego wniosek o status uchodźcy został oddalony na Cyprze z powodu zagrożenia dla bezpieczeństwa, opartego na jego przeszłych działaniach operacyjnych na rzecz grupy terrorystycznej i groźbach przeprowadzenia ataku bombowego, które miały miejsce przed jego wjazdem na Cypr. Sąd odsyłający pytał, czy przepis ten zezwala na cofnięcie statusu uchodźcy ze względu na takie przeszłe czyny, nawet jeśli nie są one podstawą do wykluczenia z możliwości uzyskania statusu uchodźcy zgodnie z konwencją genewską i dyrektywą, oraz czy przepis ten jest ważny w świetle prawa UE i konwencji. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że państwo członkowskie może cofnąć status uchodźcy lub postanowić, że go nie nada, jeżeli racjonalne podstawy do uznania uchodźcy za zagrożenie dla bezpieczeństwa opierają się na czynach lub zachowaniach poprzedzających jego wjazd na terytorium państwa członkowskiego. Podkreślono, że nie ma znaczenia, iż te czyny nie stanowią podstaw wykluczenia z możliwości uzyskania statusu uchodźcy zgodnie z konwencją genewską i dyrektywą. Ponadto, ocena zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa w celu cofnięcia statusu uchodźcy nie musi być powiązana z warunkami odesłania określonymi w art. 33 ust. 2 konwencji genewskiej. Trybunał potwierdził również ważność tych przepisów dyrektywy w świetle prawa UE i Karty praw podstawowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, państwo członkowskie może cofnąć status uchodźcy lub postanowić, że go nie nada, jeżeli racjonalne podstawy do uznania uchodźcy za zagrożenie dla bezpieczeństwa opierają się na czynach lub zachowaniach poprzedzających jego wjazd na terytorium państwa członkowskiego.

Uzasadnienie

Przepis art. 14 ust. 4 lit. a) dyrektywy 2011/95/UE, interpretowany w kontekście art. 78 ust. 1 TFUE i art. 18 Karty, pozwala na uwzględnienie przeszłych czynów lub zachowań uchodźcy przy ocenie zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa, nawet jeśli nie są one podstawą do wykluczenia z możliwości uzyskania statusu uchodźcy. Ocena zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa nie musi być powiązana z warunkami odesłania z art. 33 ust. 2 konwencji genewskiej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Κ.Α.Μ.osoba_fizycznaskarżący
Republika Cypryjskapanstwo_czlonkowskiepozwany
Republika Federalna Niemiecpanstwo_czlonkowskieinterwenient
Parlament Europejskiinstytucja_ueinterwenient
Rada Unii Europejskiejinstytucja_ueinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (10)

Główne

Dyrektywa 2011/95/UE art. 14 § ust. 4 lit. a)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE

Pozwala na cofnięcie statusu uchodźcy lub odmowę jego nadania, jeżeli istnieją racjonalne podstawy do uznania uchodźcy za zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa członkowskiego, nawet jeśli podstawy te opierają się na czynach lub zachowaniach poprzedzających wjazd na terytorium państwa członkowskiego.

Dyrektywa 2011/95/UE art. 14 § ust. 5

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE

Pozwala na odmowę nadania statusu uchodźcy, jeżeli decyzja o nadaniu tego statusu jeszcze nie zapadła, w przypadku istnienia racjonalnych podstaw do uznania wnioskodawcy za zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa członkowskiego.

TFUE art. 78 § ust. 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Stanowi podstawę prawną dla wspólnej polityki azylowej UE i wymaga zgodności z Konwencją genewską.

Karta art. 18

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Gwarantuje prawo do azylu zgodnie z prawem Unii i Konwencją genewską.

Pomocnicze

Konwencja genewska art. 1 § sekcja F

Konwencja dotycząca statusu uchodźców

Określa przypadki wykluczenia z możliwości uzyskania statusu uchodźcy.

Konwencja genewska art. 33 § ust. 2

Konwencja dotycząca statusu uchodźców

Określa warunki, w jakich uchodźca może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa i nie podlegać ochronie przed wydaleniem.

Dyrektywa 2011/95/UE art. 12 § ust. 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE

Określa przypadki wykluczenia z możliwości uzyskania statusu uchodźcy.

Peri Prosfygon Nómos art. 5 § ust. 1 lit. c)

Ustawa o uchodźcach (Cypr)

Peri Prosfygon Nómos art. 6A § ust. 1 lit. c) i d), ust. 1A

Ustawa o uchodźcach (Cypr)

Peri Prosfygon Nómos art. 29 § ust. 1 lit. a)

Ustawa o uchodźcach (Cypr)

Argumenty

Skuteczne argumenty

Państwo członkowskie może uwzględnić przeszłe czyny lub zachowania uchodźcy przy ocenie zagrożenia dla bezpieczeństwa, nawet jeśli miały one miejsce przed wjazdem do kraju. Ocena zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa w kontekście cofnięcia statusu uchodźcy nie jest ograniczona warunkami odesłania z art. 33 ust. 2 konwencji genewskiej. Przepisy dyrektywy 2011/95/UE dotyczące cofnięcia lub odmowy nadania statusu uchodźcy ze względu na zagrożenie dla bezpieczeństwa są ważne w świetle prawa UE i konwencji genewskiej.

Odrzucone argumenty

Argumentacja, że cofnięcie statusu uchodźcy jest dopuszczalne tylko na podstawie czynów stanowiących podstawę wykluczenia z możliwości uzyskania statusu uchodźcy. Argumentacja, że ocena zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa musi być zgodna z warunkami odesłania z art. 33 ust. 2 konwencji genewskiej.

Godne uwagi sformułowania

racjonalne podstawy, by uznać uchodźcę za zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa członkowskiego czyny lub zachowania poprzedzające jego wjazd na terytorium wspomnianego państwa członkowskiego nie ma znaczenia, że te czyny i to zachowanie nie stanowią podstaw wykluczenia z możliwości uzyskania statusu uchodźcy nie należy odnosić się do warunków mających zastosowanie do pojęcia „zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa”, o których mowa w art. 33 ust. 2 tej konwencji

Skład orzekający

M.L. Arastey Sahún

prezes izby

D. Gratsias

sprawozdawca

E. Regan

sędzia

J. Passer

sędzia

B. Smulders

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dyrektywy 2011/95/UE dotyczących cofnięcia lub odmowy nadania statusu uchodźcy ze względu na zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa, w szczególności w kontekście przeszłych czynów uchodźcy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji prawa UE i może wymagać uwzględnienia specyfiki prawa krajowego państw członkowskich.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu polityki azylowej UE – równowagi między ochroną uchodźców a bezpieczeństwem państwa. Wyjaśnia, kiedy przeszłe czyny mogą wpłynąć na status uchodźcy, co jest istotne dla prawników i decydentów.

Czy przeszłość uchodźcy może pozbawić go ochrony? TSUE wyjaśnia granice bezpieczeństwa państwa.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI