C-447/09

TSUE orzekł, że automatyczne zakończenie stosunku pracy pilotów linii lotniczych po ukończeniu 60. roku życia, wynikające z układu zbiorowego pracy, stanowi dyskryminację ze względu na wiek, która nie może być uzasadniona bezpieczeństwem lotów.

Sprawa dotyczyła klauzuli w układzie zbiorowym pracy Deutsche Lufthansa, która automatycznie kończyła stosunek pracy pilotów po ukończeniu 60. roku życia. Piloci, którzy stracili pracę z tego powodu, wnieśli pozew, twierdząc, że jest to dyskryminacja ze względu na wiek. Sąd krajowy zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy takie rozwiązanie jest zgodne z dyrektywą 2000/78. TSUE stwierdził, że automatyczne zakończenie stosunku pracy w wieku 60 lat stanowi dyskryminację, a bezpieczeństwo lotów nie jest wystarczającym uzasadnieniem dla takiego wymogu, zwłaszcza gdy międzynarodowe i krajowe przepisy dopuszczają wykonywanie zawodu do 65. roku życia.

Sprawa C-447/09 dotyczyła wykładni dyrektywy 2000/78 ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, w szczególności zakazu dyskryminacji ze względu na wiek. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez niemiecki Bundesarbeitsgericht w związku ze sporem dotyczącym automatycznego ustania umów o pracę pilotów Deutsche Lufthansa po ukończeniu przez nich 60. roku życia, na podstawie klauzuli układu zbiorowego pracy. Piloci, których umowy ustały po osiągnięciu 60 lat, uznali to za dyskryminację ze względu na wiek. Sąd krajowy miał wątpliwości, czy takie rozwiązanie jest zgodne z prawem Unii, zwłaszcza z dyrektywą 2000/78, i zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi interpretacji art. 2 ust. 5, art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1 tej dyrektywy. Trybunał Sprawiedliwości UE, orzekając w wielkiej izbie, stwierdził co następuje: 1. **Wykładnia art. 2 ust. 5 dyrektywy 2000/78:** Państwa członkowskie mogą zezwolić partnerom społecznym na przyjmowanie środków w ramach układów zbiorowych pracy, które są niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa publicznego i ochrony zdrowia. Jednakże środek, który ustala na 60 lat granicę wieku, po którym piloci nie mogą dłużej wykonywać działalności zawodowej, nie jest środkiem niezbędnym dla bezpieczeństwa publicznego i ochrony zdrowia w rozumieniu tego przepisu, zwłaszcza gdy przepisy krajowe i międzynarodowe dopuszczają wykonywanie zawodu do 65. roku życia. 2. **Wykładnia art. 4 ust. 1 dyrektywy 2000/78:** Dyrektywa ta stoi na przeszkodzie temu, by klauzula układu zbiorowego pracy ustalała na 60 lat granicę wieku, po którym piloci są uznawani za nieposiadających już zdolności fizycznych potrzebnych do wykonywania ich działalności zawodowej, jeśli uregulowania krajowe i międzynarodowe ustalają ten wiek na 65 lat. Choć posiadanie szczególnych zdolności fizycznych jest istotnym wymogiem zawodowym dla pilota, ustalenie granicy wieku na 60 lat jest nieproporcjonalne w świetle istniejących regulacji. 3. **Wykładnia art. 6 ust. 1 dyrektywy 2000/78:** Bezpieczeństwo lotów nie stanowi zgodnego z prawem celu w rozumieniu tego przepisu, który dopuszcza odstępstwa od zakazu dyskryminacji ze względu na wiek jedynie w przypadku celów związanych z polityką zatrudnienia, rynku pracy i kształcenia zawodowego. Trybunał uznał, że automatyczne rozwiązanie umów o pracę pilotów po ukończeniu 60 lat stanowi dyskryminację ze względu na wiek, która nie znajduje uzasadnienia w przepisach dyrektywy 2000/78. Rozstrzygnięcie o kosztach pozostawiono sądowi krajowemu.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (17)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy