C-446/08
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że państwa członkowskie mogą ustalać maksymalne ilości witamin i minerałów w suplementach żywnościowych, jeśli UE tego nie zrobiła, ale muszą przestrzegać zasad oceny ryzyka i proporcjonalności.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2002/46 w sprawie suplementów żywnościowych, w szczególności kompetencji państw członkowskich do ustalania maksymalnych ilości witamin i minerałów. Conseil d'État we Francji zapytał TSUE, czy Francja może ustalać takie limity, nawet na poziomie zerowym dla fluoru, jeśli UE nie uregulowała tej kwestii. TSUE stwierdził, że państwa członkowskie zachowują te kompetencje, pod warunkiem przestrzegania zasad oceny ryzyka, proporcjonalności i swobodnego przepływu towarów, a także uwzględniania kryteriów z art. 5 dyrektywy.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Conseil d’État (Francja) dotyczył wykładni dyrektywy 2002/46/WE w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych. Sprawa rozstrzygała o kompetencjach państw członkowskich do ustalania maksymalnych ilości witamin i minerałów w suplementach żywnościowych w sytuacji, gdy Unia Europejska nie określiła tych ilości. Conseil d’État pytał, czy państwa członkowskie mogą samodzielnie ustalać te limity, nawet na poziomie zerowym (jak w przypadku fluoru), jeśli istnieje uzasadnione zagrożenie dla zdrowia, a także jakie kryteria należy przy tym uwzględnić. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że państwa członkowskie zachowują kompetencje do ustalania maksymalnych ilości witamin i minerałów, jeśli Komisja Europejska nie podjęła działań w tym zakresie. Podkreślono jednak, że przy ustalaniu tych ilości państwa członkowskie muszą przestrzegać zasad prawa unijnego, w tym art. 28 i 30 Traktatu WE, a także kryteriów określonych w art. 5 dyrektywy 2002/46, które obejmują ocenę ryzyka opartą na danych naukowych i uwzględnienie spożycia z innych źródeł. TSUE wyjaśnił, że ustalenie ilości zerowej dla danego minerału jest dopuszczalne w przypadku stwierdzonego zagrożenia, pod warunkiem poszanowania zasady proporcjonalności i swobodnego przepływu towarów. Trybunał zaznaczył również, że samo etykietowanie nie jest wystarczającym kryterium do ustalenia maksymalnych ilości, a uwzględnienie wrażliwości różnych grup konsumentów (np. dzieci) może prowadzić do zastosowania niższych limitów dla wszystkich, ale tylko jeśli jest to uzasadnione i proporcjonalne. W przypadku braku stwierdzonego zagrożenia dla zdrowia, ustalenie maksymalnych ilości jest dopuszczalne tylko w oparciu o zasadę ostrożności, gdy istnieje naukowa niepewność co do ryzyka.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Tak, państwa członkowskie zachowują te kompetencje, pod warunkiem poszanowania postanowień traktatu.
Uzasadnienie
Artykuł 11 ust. 2 dyrektywy 2002/46 stanowi, że w braku uregulowań wspólnotowych mogą być stosowane przepisy krajowe. Komisja dotychczas nie określiła maksymalnych ilości, więc stosuje się prawo krajowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
państwo członkowskie (w zakresie kompetencji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Solgar Vitamin’s France | spolka | skarżący |
| Valorimer SARL | spolka | skarżący |
| Christian Fenioux | osoba_fizyczna | skarżący |
| L’Arbre de Vie SARL | spolka | skarżący |
| Source Claire | inne | skarżący |
| Nord Plantes EURL | spolka | skarżący |
| RCS Distribution | spolka | skarżący |
| Ponroy Santé | spolka | skarżący |
| Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires | inne | skarżący |
| Ministre de l’Économie, des Finances et de l’Emploi | organ_krajowy | pozwany |
| Ministre de la Santé, de la Jeunesse et des Sports | organ_krajowy | pozwany |
| Ministre de l’Agriculture et de la Pêche | organ_krajowy | pozwany |
| Syndicat de la Diététique et des Compléments Alimentaires | inne | interwenient |
| Rząd francuski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd polski | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Dyrektywa 2002/46/WE art. 5 § ust. 4
Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Maksymalne i minimalne ilości witamin i minerałów określane są przez Komisję zgodnie z procedurą wskazaną w art. 13 ust. 2.
Dyrektywa 2002/46/WE art. 11 § ust. 2
Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
W braku aktów prawa wspólnotowego, obowiązują przepisy prawa krajowego.
Dyrektywa 2002/46/WE art. 5 § ust. 1 i 2
Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Kryteria ustalania maksymalnych ilości witamin i minerałów, w tym ocena ryzyka i uwzględnienie spożycia z innych źródeł.
Dyrektywa 2002/46/WE art. 5 § ust. 1 lit. a)
Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Uwzględnienie górnych granic bezpieczeństwa i wrażliwości różnych grup konsumenckich.
Dyrektywa 2002/46/WE art. 5 § ust. 1 lit. b)
Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Uwzględnienie spożycia witamin i minerałów z innych źródeł żywieniowych.
Pomocnicze
TWE art. 28
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Zakaz wprowadzania ograniczeń w handlu między państwami członkowskimi.
TWE art. 30
Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską
Dopuszczalność ograniczeń w handlu ze względu na ochronę zdrowia publicznego.
Rozporządzenie nr 178/2002 art. 1 § ust. 2
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady
Zastosowanie do wszelkich środków odnoszących się do bezpieczeństwa żywności.
Dyrektywa 2002/46/WE art. 12
Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Procedura tymczasowego zawieszania lub ograniczania stosowania przepisów w przypadku zagrożenia dla zdrowia.
Dyrektywa 2002/46/WE art. 3
Dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady
Wymóg spełniania wymogów dyrektywy do sprzedaży suplementów żywnościowych.
Dyrektywa 2003/40/WE art. 4 § ust. 1 i 2
Dyrektywa Komisji 2003/40/WE
Wymogi dotyczące etykietowania wód mineralnych zawierających fluor.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Państwa członkowskie zachowują kompetencje do ustalania maksymalnych ilości witamin i minerałów w suplementach żywnościowych, jeśli UE tego nie zrobiła. Ustalenie maksymalnej ilości na poziomie zerowym jest dopuszczalne w przypadku stwierdzonego zagrożenia dla zdrowia. Państwa członkowskie muszą uwzględniać kryteria oceny ryzyka i proporcjonalności przy ustalaniu limitów.
Odrzucone argumenty
Dyrektywa 2002/46 sprzeciwia się przyjęciu jakiegokolwiek środka krajowego w przedmiocie ustalenia ilości maksymalnych i minimalnych witamin i minerałów. Etykietowanie jest wystarczającym środkiem ochrony konsumentów, a ustalanie maksymalnych ilości jest nadmiernym ograniczeniem.
Godne uwagi sformułowania
państwa członkowskie zachowują kompetencje w zakresie przyjęcia przepisów odnoszących się do maksymalnych ilości witamin i minerałów, które mogą być stosowane przy produkcji suplementów żywnościowych, jeżeli Komisja nie określiła tych ilości zgodnie z art. 5 ust. 4 tej dyrektywy państwa członkowskie, poza obowiązkiem poszanowania art. 28 WE i 30 WE, są również zobowiązane do uwzględnienia kryteriów zawartych w art. 5 ust. 1 i ust. 2 tej dyrektywy, w tym wymogu oceny ryzyka w oparciu o powszechnie przyjęte dane naukowe państwo członkowskie może, jeśli wystąpi stwierdzone zagrożenie, że to spożycie osiągnie górną granicę bezpieczeństwa określoną dla omawianego minerału [...] określić ilość maksymalną [...] na poziomie zero, bez zastosowania procedury przewidzianej w art. 12 tej dyrektywy okoliczność, iż odpowiednie etykietowanie może powstrzymać grupę konsumentów [...] od stosowania substancji odżywczej [...] nie stanowi istotnego kryterium dla celów ustalenia maksymalnych ilości sprzeciwia się ona ustaleniu maksymalnych ilości [...] gdy z uwagi na brak stwierdzonego zagrożenia dla zdrowia osób nie zostały [...] określone górne granice bezpieczeństwa, chyba że środek taki jest uzasadniony zgodnie z zasadą ostrożności
Skład orzekający
N. Jääskinen
rzecznik_generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Kompetencje państw członkowskich w zakresie regulacji suplementów żywnościowych w braku harmonizacji UE; stosowanie zasady ostrożności i proporcjonalności w prawie żywnościowym; interpretacja art. 28 i 30 TWE w kontekście ochrony zdrowia publicznego."
Ograniczenia: Dotyczy głównie sytuacji braku harmonizacji na poziomie UE; ocena ryzyka i proporcjonalności należy do sądu krajowego w każdym konkretnym przypadku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy codziennych produktów (suplementów diety) i wyjaśnia złożone zasady prawa UE dotyczące bezpieczeństwa żywności oraz podziału kompetencji między UE a państwami członkowskimi.
“Suplementy diety: Kto ustala limity? UE czy państwa członkowskie?”
Sektor
żywność
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI