C-445/02 P

Trybunał oddalił odwołanie Glaverbel SA, potwierdzając, że wzór stosowany na powierzchni wyrobów szklanych może być odmówiony rejestracji jako wspólnotowy znak towarowy z powodu braku odróżniającego charakteru.

Sprawa dotyczyła odwołania Glaverbel SA od wyroku Sądu Pierwszej Instancji, który odmówił rejestracji wzoru stosowanego na powierzchni wyrobów szklanych jako wspólnotowego znaku towarowego z powodu braku odróżniającego charakteru. Glaverbel argumentowała, że sąd błędnie zinterpretował przepisy dotyczące oceny odróżniającego charakteru znaków towarowych, zwłaszcza w kontekście wzorów dekoracyjnych. Trybunał uznał jednak, że kryteria oceny są takie same dla wszystkich rodzajów znaków, ale ich stosowanie może prowadzić do odmiennych wyników w zależności od postrzegania przez konsumentów. Trybunał oddalił odwołanie, potwierdzając, że wzór ten nie posiadał wystarczającego odróżniającego charakteru.

Sprawa C-445/02 P dotyczyła odwołania złożonego przez Glaverbel SA od wyroku Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich. Sąd ten orzekł, że decyzja Pierwszej Izby Odwoławczej OHIM, odmawiająca rejestracji wzoru stosowanego na powierzchni wyrobów szklanych jako wspólnotowego znaku towarowego, nie naruszyła art. 7 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 40/94. Glaverbel domagała się uchylenia tego wyroku, argumentując, że Sąd błędnie zinterpretował przepisy dotyczące oceny odróżniającego charakteru znaków towarowych. Glaverbel podnosiła, że nie można dokonywać rozróżnienia między różnymi rodzajami oznaczeń, a kryteria oceny odróżniającego charakteru powinny być stosowane jednakowo do wszystkich. Kwestionowała stwierdzenie Sądu, że postrzeganie przez odbiorców może być różne w zależności od rodzaju znaku (np. wzór na powierzchni vs. znak słowny/graficzny). Trybunał, odwołując się do swojego orzecznictwa, potwierdził, że choć kryteria oceny są takie same, to ich stosowanie może prowadzić do odmiennych wyników w zależności od kategorii znaku i postrzegania przez właściwy krąg odbiorców. Stwierdził, że Sąd słusznie uznał, iż odbiorcy mają zwyczaj natychmiastowego postrzegania znaków słownych lub graficznych jako wskazujących na pochodzenie, czego nie można powiedzieć o oznaczeniu zgadzającym się z wyglądem zewnętrznym towaru. Kolejne zarzuty Glaverbel dotyczyły oceny Sądu, że wzór jest postrzegany przede wszystkim jako środek techniczny, a jego złożoność utrudnia zapamiętanie. Glaverbel argumentowała, że konsumenci wybierają produkt na podstawie wzoru, a jego złożoność świadczy o odróżniającym charakterze. Trybunał uznał te zarzuty za niedopuszczalne, ponieważ podważały ocenę faktów dokonaną przez Sąd, która nie została wykazana jako przeinaczenie. Trybunał podkreślił, że ocena faktów nie podlega kontroli w postępowaniu odwoławczym, chyba że doszło do przeinaczenia dowodów. Glaverbel podnosiła również, że skoro można rejestrować kształt towaru jako znak towarowy, to wzór na powierzchni również powinien być rejestrowany. Trybunał wyjaśnił, że art. 4 rozporządzenia nr 40/94 dopuszcza rejestrację kształtu towaru jako znaku, ale pod warunkiem, że umożliwia on odróżnianie towarów. Stwierdził, że Sąd nie odrzucił możliwości rejestracji wzoru na powierzchni, a jedynie ocenił, czy w tym konkretnym przypadku wzór posiadał odróżniający charakter. Wreszcie, Glaverbel kwestionowała pominięcie przez Sąd oświadczeń konsumentów, które miały dowodzić uzyskania odróżniającego charakteru w następstwie używania. Trybunał stwierdził, że Sąd przeanalizował te oświadczenia i słusznie uznał, że nie podważają one wniosku o braku odróżniającego charakteru jako cechy właściwej. Ponadto, Sąd prawidłowo rozróżnił między oceną odróżniającego charakteru właściwego a uzyskanego w następstwie używania, a także uznał, że specjaliści nie mogą być postrzegani jako jedyni stanowiący właściwy krąg odbiorców. Konkludując, Trybunał oddalił odwołanie w całości, obciążając Glaverbel kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (9)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy