C-44/14

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2015-09-08
cjeuprawo_ue_ogolneswobody_rynkuWysokatrybunal
Eurosurgranice zewnętrzneSchengenIrlandiaWielka Brytaniawspółpracaskarga o stwierdzenie nieważnościprotokół Schengen

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości oddalił skargę Hiszpanii o stwierdzenie nieważności art. 19 rozporządzenia Eurosur, uznając, że przewidziana w nim współpraca z Irlandią i Wielką Brytanią nie stanowi 'uczestnictwa' w rozumieniu protokołu z Schengen.

Królestwo Hiszpanii wniosło skargę o stwierdzenie nieważności art. 19 rozporządzenia Eurosur, twierdząc, że narusza ono protokół z Schengen poprzez umożliwienie współpracy z Irlandią i Wielką Brytanią w sposób odmienny od przewidzianego dla państw uczestniczących w dorobku Schengen. Trybunał Sprawiedliwości, rozpatrując sprawę w pełnym składzie, oddalił skargę, stwierdzając, że przewidziana w art. 19 współpraca ma charakter ograniczony i nie stanowi 'uczestnictwa' w rozumieniu protokołu z Schengen, a zatem nie narusza jego postanowień.

Skarga Królestwa Hiszpanii dotyczyła art. 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1052/2013 ustanawiającego europejski system nadzorowania granic (Eurosur). Hiszpania zarzuciła naruszenie art. 4 i 5 protokołu z Schengen, twierdząc, że art. 19 rozporządzenia Eurosur wprowadza procedurę ad hoc uczestnictwa Irlandii i Wielkiej Brytanii w tym systemie w drodze umów o współpracy, co jest sprzeczne z protokołem. Zdaniem Hiszpanii, taka współpraca stanowi formę uczestnictwa, a jej dopuszczenie podważa skuteczność protokołu. Parlament, Rada, Irlandia, Wielka Brytania i Komisja Europejska argumentowały, że art. 19 przewiduje jedynie ograniczoną współpracę, która nie jest równoznaczna z uczestnictwem w rozumieniu protokołu z Schengen, ponieważ Irlandia i Wielka Brytania nie uczestniczyły w przyjęciu ani stosowaniu rozporządzenia Eurosur. Trybunał Sprawiedliwości (wielka izba) oddalił skargę. Stwierdził, że art. 4 protokołu z Schengen umożliwia Irlandii i Wielkiej Brytanii wnioskowanie o uczestnictwo w przepisach dorobku Schengen, ale nie przewiduje procedury wprowadzania ograniczonej współpracy w sposób odmienny od pełnego uczestnictwa. Trybunał uznał, że współpraca przewidziana w art. 19 rozporządzenia Eurosur ma charakter ograniczony i nie pozwala na umieszczenie Irlandii i Wielkiej Brytanii w sytuacji równoważnej z innymi państwami członkowskimi w ramach systemu Eurosur. W związku z tym, ograniczona współpraca nie stanowi 'uczestnictwa' w rozumieniu art. 4 protokołu z Schengen, a zatem art. 19 rozporządzenia Eurosur nie narusza tego protokołu. Skarga została oddalona, a Królestwo Hiszpanii obciążono kosztami postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, art. 19 rozporządzenia Eurosur nie narusza art. 4 i 5 protokołu z Schengen. Przewidziana w nim współpraca ma charakter ograniczony i nie stanowi 'uczestnictwa' w rozumieniu protokołu.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że art. 4 protokołu z Schengen umożliwia Irlandii i Wielkiej Brytanii wnioskowanie o pełne uczestnictwo w przepisach dorobku Schengen, ale nie przewiduje procedury wprowadzania ograniczonej współpracy w sposób odmienny od pełnego uczestnictwa. Współpraca przewidziana w art. 19 rozporządzenia Eurosur jest ograniczona i nie pozwala na umieszczenie tych państw w sytuacji równoważnej z innymi państwami członkowskimi w ramach systemu Eurosur, dlatego nie stanowi ona 'uczestnictwa' w rozumieniu protokołu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skarge

Strona wygrywająca

pozwana (Parlament i Rada) oraz interwenienci (Irlandia, Wielka Brytania, Komisja)

Strony

NazwaTypRola
Królestwo Hiszpaniipanstwo_czlonkowskieskarżący
Parlament Europejskiinstytucja_uepozwana
Rada Unii Europejskiejinstytucja_uepozwana
Irlandiapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnejpanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (9)

Główne

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

protokół Schengen art. 4

Protokół (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej

protokół Schengen art. 5

Protokół (nr 19) w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej

rozporządzenie Eurosur art. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1052/2013

rozporządzenie Eurosur art. 4 § 1-3

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1052/2013

rozporządzenie Eurosur art. 9 § 9-10

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1052/2013

rozporządzenie Eurosur art. 19 § 1-5

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1052/2013

Pomocnicze

TFUE art. 327

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

TFUE art. 331

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Artykuł 19 rozporządzenia Eurosur przewiduje współpracę z Irlandią i Wielką Brytanią na podstawie umów dwu- lub wielostronnych, co nie stanowi 'uczestnictwa' w rozumieniu protokołu z Schengen. Współpraca przewidziana w art. 19 rozporządzenia Eurosur ma charakter ograniczony i nie pozwala na umieszczenie Irlandii i Wielkiej Brytanii w sytuacji równoważnej z innymi państwami członkowskimi w ramach systemu Eurosur. Ograniczona współpraca nie narusza skuteczności (effet utile) art. 4 protokołu z Schengen.

Odrzucone argumenty

Artykuł 19 rozporządzenia Eurosur narusza art. 4 i 5 protokołu z Schengen, wprowadzając procedurę ad hoc uczestnictwa odmienną od przewidzianej w protokole. Współpraca przewidziana w art. 19 rozporządzenia Eurosur stanowi formę uczestnictwa w rozumieniu protokołu z Schengen. Dopuszczenie takiej współpracy podważa skuteczność protokołu z Schengen.

Godne uwagi sformułowania

ograniczona forma współpracy nie mogą prowadzić do postawienia Irlandii lub Zjednoczonego Królestwa w sytuacji równoważnej z sytuacją innych państw członkowskich nie stanowią uczestnictwa w rozumieniu art. 4 protokołu z Schengen

Skład orzekający

V. Skouris

prezes

K. Lenaerts

wiceprezes

R. Silva de Lapuerta

sędzia

M. Ilešič

sędzia

L. Bay Larsen

sprawozdawca

A. Ó Caoimh

sędzia

C. Vajda

sędzia

S. Rodin

sędzia

K. Jürimäe

prezes_izby

E. Juhász

sędzia

A. Borg Barthet

sędzia

J. Malenovský

sędzia

E. Levits

sędzia

J.L. da Cruz Vilaça

sędzia

F. Biltgen

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'uczestnictwa' w protokole z Schengen w kontekście współpracy z państwami nieuczestniczącymi w całym dorobku Schengen."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji Irlandii i Wielkiej Brytanii w kontekście protokołu z Schengen i rozporządzenia Eurosur.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu funkcjonowania strefy Schengen i współpracy granicznej, a także specyficznego statusu Irlandii i Wielkiej Brytanii. Pokazuje, jak Trybunał interpretuje pojęcie 'uczestnictwa' w prawie UE.

Czy współpraca z Wielką Brytanią i Irlandią w zakresie granic narusza zasady Schengen? TSUE wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI