C-439/25

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące sieci transportowych i bezpieczeństwa parkingów nie stoją na przeszkodzie zakazowi budowy stref obsługi podróżnych na gruntach prywatnych, a art. 56 TFUE nie ma zastosowania do sytuacji czysto wewnętrznych.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów UE w kontekście rumuńskich regulacji zakazujących budowy stref obsługi podróżnych (w tym chronionych parkingów) na gruntach prywatnych przy autostradach. Sąd krajowy pytał, czy przepisy UE dotyczące sieci transportowej (rozporządzenie 1315/2013) i bezpieczeństwa parkingów (rozporządzenie 561/2006) stoją na przeszkodzie takim zakazom, a także czy art. 56 TFUE (swoboda świadczenia usług) ma zastosowanie do rumuńskiej spółki budującej takie strefy na terytorium Rumunii. Trybunał uznał, że przepisy UE nie wymagają zezwolenia na budowę na gruntach prywatnych i że art. 56 TFUE nie ma zastosowania do sytuacji o charakterze wyłącznie wewnętrznym.

Postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-439/25 dotyczy wykładni przepisów unijnych w kontekście rumuńskich regulacji prawnych, które zakazują budowy stref obsługi podróżnych, w tym chronionych parkingów, na gruntach będących własnością prywatną przy autostradach. Sąd apelacyjny w Timișoarze zwrócił się do Trybunału z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi zgodności tych przepisów krajowych z prawem UE, w szczególności z rozporządzeniem (UE) nr 1315/2013 w sprawie transeuropejskiej sieci transportowej oraz rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 dotyczącym czasu pracy kierowców, a także z art. 56 TFUE, który zakazuje ograniczeń w swobodnym świadczeniu usług. Trybunał, orzekając w trybie przyspieszonym na podstawie art. 99 regulaminu postępowania, stwierdził, że przepisy rozporządzenia nr 1315/2013 (art. 19 lit. d) i art. 39 ust. 2 lit. c)) oraz rozporządzenia nr 561/2006 (art. 8a) ustanawiają cele związane z tworzeniem parkingów i stref obsługi podróżnych, ale nie nakładają wymogu co do publicznego lub prywatnego charakteru gruntów, na których obiekty te powinny być budowane. W związku z tym, przepisy te nie stoją na przeszkodzie uregulowaniom krajowym zakazującym budowy takich stref na gruntach prywatnych. Trybunał podkreślił, że motyw 6 rozporządzenia nr 1315/2013, choć wspomina o udziale sektora prywatnego, nie może być interpretowany w sposób sprzeczny z brzmieniem przepisów. Odnosząc się do kwestii swobody świadczenia usług (art. 56 TFUE), Trybunał przypomniał utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym postanowienia traktatu dotyczące swobód podstawowych nie mają zastosowania do sytuacji, których wszystkie elementy ograniczają się do jednego państwa członkowskiego. W analizowanej sprawie, spółka OMW, będąca rumuńskim podmiotem, zamierzała budować i eksploatować strefy obsługi podróżnych na terytorium Rumunii. Sąd odsyłający sam przyznał, że sytuacja ta ma charakter czysto wewnętrzny. Trybunał uznał, że samo potencjalne pochodzenie przyszłej klienteli z innych państw członkowskich nie wystarcza do wykazania istnienia sytuacji transgranicznej objętej zakresem stosowania art. 56 TFUE. W konsekwencji, art. 56 TFUE nie ma zastosowania do tej sytuacji.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy