C-439/23
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że staż pracy nabyty na podstawie umów na czas określony, nawet jeśli zakończonych przed terminem transpozycji dyrektywy 1999/70, powinien być uwzględniany przy ustalaniu wynagrodzenia pracownika zatrudnionego na czas nieokreślony, chyba że istnieją obiektywne powody do wykluczenia.
Sprawa dotyczyła wykładni klauzuli 4 dyrektywy 1999/70 w kontekście włoskiego prawa pracy. Pracownik KV domagał się uwzględnienia stażu pracy z umów na czas określony, zawartych przed terminem transpozycji dyrektywy, przy ustalaniu wynagrodzenia po przejściu na umowę na czas nieokreślony. Sąd odsyłający we Włoszech miał wątpliwości co do stosowania dyrektywy ratione temporis. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że zasada niedyskryminacji zawarta w klauzuli 4 porozumienia ramowego ma zastosowanie również do przyszłych skutków sytuacji powstałych przed terminem transpozycji, w tym do ustalania wynagrodzenia, chyba że istnieją obiektywne powody do wykluczenia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunale civile di Padova (Włochy) dotyczył wykładni klauzuli 4 pkt 1 porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w ramach dyrektywy 1999/70/WE. Sprawa dotyczyła pracownika KV, który po kilku umowach na czas określony został zatrudniony na czas nieokreślony przez Consiglio Nazionale delle Ricerche (CNR). CNR nie uwzględnił stażu pracy z umów na czas określony, które zostały zawarte i zakończone przed upływem terminu transpozycji dyrektywy (10 lipca 2001 r.), przy ustalaniu wynagrodzenia KV. Sąd odsyłający przedstawił dwa rozbieżne nurty orzecznictwa włoskiego dotyczące stosowania dyrektywy ratione temporis. Trybunał Sprawiedliwości UE, po rozpatrzeniu dopuszczalności wniosku, stwierdził, że klauzula 4 porozumienia ramowego, dotycząca zasady niedyskryminacji i kryteriów stażu pracy, powinna być interpretowana w ten sposób, że stoi na przeszkodzie sytuacji, w której staż pracy nabyty na podstawie umów na czas określony, nawet jeśli zakończonych przed terminem transpozycji dyrektywy, nie jest uwzględniany przy ustalaniu wynagrodzenia pracownika zatrudnionego na czas nieokreślony po tej dacie. Trybunał podkreślił, że sytuacja prawna, w której pracownik domaga się uwzględnienia stażu pracy dla celów ustalenia przyszłego wynagrodzenia, nie jest sytuacją zakończoną przed terminem transpozycji, nawet jeśli sam staż został nabyty wcześniej. Podobnie jak w przypadku uprawnień emerytalnych, prawo do wynagrodzenia oparte na stażu pracy może być realizowane w późniejszym terminie. Trybunał odwołał się do wcześniejszego orzecznictwa, wskazując, że sama okoliczność zatrudnienia na czas określony nie stanowi obiektywnego powodu do wykluczenia uwzględnienia stażu pracy. Rozstrzygnięcie to ma istotne znaczenie dla pracowników zatrudnionych na czas określony we Włoszech i innych państwach członkowskich, zapewniając im lepszą ochronę przed dyskryminacją w zakresie warunków zatrudnienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, klauzula 4 pkt 1 porozumienia ramowego ma zastosowanie do przyszłych skutków sytuacji powstałej pod rządami dawnego przepisu, nawet jeśli umowy na czas określony zakończyły się przed terminem transpozycji dyrektywy, jeśli chodzi o ustalanie wynagrodzenia pracownika zatrudnionego na czas nieokreślony po tej dacie.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że sytuacja prawna dotycząca ustalenia wynagrodzenia pracownika na czas nieokreślony, opartego na stażu pracy z wcześniejszych umów na czas określony, nie jest sytuacją zakończoną przed terminem transpozycji dyrektywy. Podobnie jak w przypadku uprawnień emerytalnych, prawo do wynagrodzenia może być realizowane później, a staż pracy jest nabywany stopniowo. Dlatego klauzula 4 ma zastosowanie do przyszłych skutków, chyba że istnieją obiektywne powody do wykluczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (KV)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| KV | osoba_fizyczna | skarżący |
| Consiglio Nazionale delle Ricerche (CNR) | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (10)
Główne
Porozumienie ramowe art. klauzula 1
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Określa cele porozumienia: poprawa warunków pracy na czas określony i zapobieganie nadużyciom.
Porozumienie ramowe art. klauzula 2 § pkt 1
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Określa zakres zastosowania porozumienia do pracowników zatrudnionych na czas określony.
Porozumienie ramowe art. klauzula 4 § pkt 1
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Zasada niedyskryminacji: pracownicy na czas określony nie mogą być traktowani mniej korzystnie niż porównywalni pracownicy na czas nieokreślony, chyba że istnieją obiektywne powody.
Porozumienie ramowe art. klauzula 4 § pkt 4
Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony
Zasada niedyskryminacji w zakresie kryteriów długości okresu zatrudnienia.
TFUE art. 267
TFUE
Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.
Pomocnicze
Dyrektywa 1999/70/WE art. 1
Dyrektywa Rady 1999/70/WE
Określa cel dyrektywy, którym jest wykonanie porozumienia ramowego.
Dyrektywa 1999/70/WE art. 2 § akapity pierwszy i trzeci
Dyrektywa Rady 1999/70/WE
Określa termin transpozycji dyrektywy (10 lipca 2001 r.) i wymóg powiązania przepisów krajowych z dyrektywą.
Dyrektywa 1999/70/WE art. 3
Dyrektywa Rady 1999/70/WE
Określa datę wejścia w życie dyrektywy (10 lipca 1999 r.).
decreto legislativo n. 368 art. 6 § ust. 1
decreto legislativo n. 368
Włoski przepis transponujący dyrektywę, dotyczący proporcjonalnego traktowania pracowników na czas określony.
legge n. 70 art. 36
legge n. 70
Włoski przepis zezwalający na zatrudnianie personelu badawczego na czas określony w CNR.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasada niedyskryminacji zawarta w klauzuli 4 porozumienia ramowego ma zastosowanie do przyszłych skutków sytuacji powstałych przed terminem transpozycji dyrektywy, w tym do ustalania wynagrodzenia pracownika zatrudnionego na czas nieokreślony. Staż pracy nabyty na podstawie umów na czas określony, nawet zakończonych przed terminem transpozycji, powinien być uwzględniany przy ustalaniu wynagrodzenia, chyba że istnieją obiektywne powody do wykluczenia. Sytuacja prawna dotycząca ustalenia wynagrodzenia na podstawie stażu pracy nie jest sytuacją zakończoną przed terminem transpozycji.
Odrzucone argumenty
Argument rządu włoskiego o niedopuszczalności wniosku z uwagi na rzekome zastosowanie klauzuli 4 pkt 4 zamiast pkt 1. Argument o braku mocy wstecznej dyrektywy 1999/70/WE i wykluczeniu jej stosowania do umów zakończonych przed terminem transpozycji.
Godne uwagi sformułowania
Natychmiastowe stosowanie do przyszłych skutków sytuacji zaistniałej pod rządami poprzedniej ustawy Zasada niedyskryminacji Ustalenie stażu pracy Powody o charakterze obiektywnym Sytuacja prawna rozpatrywana w postępowaniu głównym nie zakończyła się ostatecznie w dniu upływu terminu na dokonanie transpozycji dyrektywy 1999/70.
Skład orzekający
T. von Danwitz
prezes_izby
A. Arabadjiev
sprawozdawca
P. G. Xuereb
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie stażu pracy i wynagrodzenia pracowników zatrudnionych na czas określony, stosowanie zasady niedyskryminacji w prawie pracy UE, wykładnia ratione temporis przepisów prawa UE."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki prawa włoskiego i wykładni dyrektywy 1999/70/WE, ale jego zasady są uniwersalne dla państw członkowskich. Konieczność istnienia obiektywnych powodów do wykluczenia uwzględniania stażu pracy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu pracowników zatrudnionych na czas określony i ich praw do równego traktowania w zakresie stażu pracy i wynagrodzenia. Wykładnia ratione temporis przepisów UE jest kluczowa dla wielu postępowań.
“Twój staż pracy z umów na czas określony ma znaczenie dla wynagrodzenia na umowie na czas nieokreślony – nawet jeśli umowy były przed zmianą prawa!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI