C-438/23
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące etykietowania żywności harmonizują w szczególny sposób kwestię stosowania nazw pochodzenia zwierzęcego do produktów roślinnych, zakazując państwom członkowskim wprowadzania własnych regulacji w tym zakresie, z wyjątkiem sankcji za naruszenie prawa UE.
Sprawa dotyczyła interpretacji rozporządzenia UE nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Francuski dekret zakazywał stosowania nazw mięsnych do produktów roślinnych, co zostało zakwestionowane przez producentów. Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące nazw zwyczajowych i opisowych, a także zasady informowania o zastąpieniu składników, harmonizują tę kwestię w sposób szczególny. Oznacza to, że państwa członkowskie nie mogą wprowadzać własnych, szczegółowych regulacji dotyczących takich nazw, w tym progów zawartości białka roślinnego, ale mogą nakładać sankcje za naruszenie prawa UE.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Spór wywołał francuski dekret zakazujący stosowania nazw produktów mięsnych do oznaczania produktów zawierających białko roślinne. Skarżący argumentowali, że dekret narusza przepisy unijne. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrzył pytania dotyczące tego, czy przepisy art. 7 i 17 rozporządzenia nr 1169/2011, wraz z załącznikiem VI, harmonizują w szczególny sposób kwestię stosowania nazw pochodzenia zwierzęcego do produktów roślinnych. Trybunał uznał, że przepisy te harmonizują ochronę konsumentów przed wprowadzaniem w błąd poprzez stosowanie nazw zwyczajowych lub opisowych, które wywodzą się z branż mięsnej, wędliniarskiej lub rybnej, do oznaczania produktów roślinnych, nawet jeśli białko zwierzęce zostało całkowicie zastąpione. W związku z tym państwa członkowskie nie mogą ustanawiać własnych przepisów krajowych regulujących lub zakazujących używania takich nazw. Trybunał potwierdził jednak, że państwa członkowskie mogą nakładać sankcje administracyjne za naruszenie przepisów rozporządzenia nr 1169/2011. Jednocześnie orzekł, że państwa członkowskie nie mogą określać krajowych progów zawartości białka roślinnego, poniżej których dozwolone byłoby stosowanie takich nazw, ponieważ byłoby to sprzeczne z harmonizacją przewidzianą w prawie Unii.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, przepisy te harmonizują w szczególny sposób ochronę konsumentów przed ryzykiem wprowadzenia ich w błąd poprzez stosowanie nazw zwyczajowych lub opisowych wywodzących się z branż mięsnej, wędliniarskiej lub rybnej do oznaczania produktów roślinnych, nawet jeśli białko zwierzęce zostało całkowicie zastąpione. W związku z tym państwa członkowskie nie mogą ustanawiać własnych przepisów krajowych regulujących lub zakazujących używania takich nazw.
Uzasadnienie
Trybunał analizował przepisy dotyczące nazw środków spożywczych i zasad informowania konsumentów, w tym definicje nazw przewidzianych w przepisach, zwyczajowych i opisowych. Stwierdził, że przepisy te, w szczególności dotyczące zastąpienia składników, mają na celu ochronę konsumentów przed wprowadzaniem w błąd i obejmują również sytuacje całkowitego zastąpienia składnika. W związku z tym harmonizacja w tym zakresie uniemożliwia państwom członkowskim wprowadzanie własnych, szczegółowych regulacji dotyczących takich nazw.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Protéines France | spolka | skarżący |
| Union végétarienne européenne (EVU) | inne | skarżący |
| Association végétarienne de France (AVF) | inne | skarżący |
| Beyond Meat Inc. | spolka | skarżący |
| Ministre de l’Économie, des Finances et de la Souveraineté industrielle et numérique | organ_krajowy | pozwany |
| 77 Foods SAS | spolka | interwenient |
| Les Nouveaux Fermiers SAS | spolka | interwenient |
| Umiami SAS | spolka | interwenient |
| NxtFood SAS | spolka | interwenient |
| Nutrition et santé SAS | spolka | interwenient |
| Olga SAS | spolka | interwenient |
Przepisy (15)
Główne
Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 7
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia. Dotyczy to również wyglądu, opisu i prezentacji graficznych, które mogą sugerować zastąpienie składnika.
Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 17
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Nazwą środka spożywczego jest nazwa przewidziana w przepisach, nazwa zwyczajowa lub nazwa opisowa. W przypadku zastąpienia składnika, wymagane jest jasne wskazanie tego faktu.
Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 38 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Państwa członkowskie nie mogą przyjmować ani utrzymywać w mocy przepisów krajowych w kwestiach zharmonizowanych w szczególny sposób przez rozporządzenie, chyba że prawo Unii na to zezwala.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 2 § 2 lit. n)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Definicja 'nazwy przewidzianej w przepisach'.
Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 2 § 2 lit. o)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Definicja 'nazwy zwyczajowej'.
Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 2 § 2 lit. p)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Definicja 'nazwy opisowej'.
Rozporządzenie nr 1169/2011 art. 9 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Obowiązek podania 'nazwy' żywności.
Rozporządzenie nr 1169/2011 § Załącznik VI, część A, pkt 4
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011
Wymóg jasnego wskazania zastąpienia komponentu lub składnika.
Rozporządzenie nr 178/2002 art. 17 § 2
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002
Państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące środków i kar za naruszenie prawa żywnościowego.
Rozporządzenie nr 178/2002 art. 8
Rozporządzenie (WE) nr 178/2002
Prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i zapobieganie praktykom wprowadzającym w błąd.
Rozporządzenie nr 853/2004 § Załącznik I, pkt 1.1
Rozporządzenie (WE) nr 853/2004
Definicja 'mięsa' jako jadalnych części zwierząt.
Rozporządzenie nr 1308/2013
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013
Definicje 'mleka' i 'przetworów mlecznych' (przywołane w kontekście wyroku TofuTown.com).
Code de la consommation art. L. 412-10
Kodeks konsumencki (Francja)
Zakaz stosowania nazw produktów zwierzęcych do oznaczania produktów roślinnych.
Dekret nr 2022-947 art. 2
Dekret nr 2022-947 (Francja)
Zakaz stosowania nazw zwierzęcych, morfologii zwierząt, terminologii mięsnej/rybnej do produktów roślinnych.
Dekret nr 2022-947 art. 3 § 1
Dekret nr 2022-947 (Francja)
Wyjątek od zakazu dla produktów zwierzęcych zawierających białko roślinne w określonej proporcji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przepisy UE dotyczące etykietowania żywności harmonizują w szczególny sposób kwestię stosowania nazw pochodzenia zwierzęcego do produktów roślinnych. Harmonizacja ta uniemożliwia państwom członkowskim wprowadzanie własnych, szczegółowych regulacji dotyczących takich nazw, w tym progów zawartości białka roślinnego. Państwa członkowskie mogą nakładać sankcje za naruszenie prawa UE w zakresie etykietowania.
Odrzucone argumenty
Francuski dekret nr 2022-947, zakazujący stosowania nazw mięsnych do produktów roślinnych, jest zgodny z prawem UE. Państwa członkowskie mają swobodę w regulowaniu nazw produktów roślinnych, nawet jeśli używają terminologii pochodzenia zwierzęcego.
Godne uwagi sformułowania
harmonizują one w szczególny sposób ochronę konsumentów przed ryzykiem wprowadzenia ich w błąd stoją na przeszkodzie ustanawianiu przez państwo członkowskie przepisów krajowych regulujących używanie takich nazw lub zakazujących ich używania harmonizacja w szczególny sposób stoi na przeszkodzie przyjęciu przez państwo członkowskie przepisu krajowego określającego próg zawartości białka roślinnego
Skład orzekający
A. Prechal
prezes izby
F. Biltgen
sędzia
N. Wahl
sprawozdawca
J. Passer
sędzia
M.L. Arastey Sahún
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów UE dotyczących etykietowania żywności, w szczególności stosowania nazw pochodzenia zwierzęcego do produktów roślinnych oraz zakresu harmonizacji i kompetencji państw członkowskich."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji rozporządzenia nr 1169/2011 i może nie mieć bezpośredniego zastosowania do innych kwestii związanych z nazewnictwem produktów spożywczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego zjawiska na rynku spożywczym – roślinnych zamienników mięsa i produktów mlecznych – oraz budzi emocje związane z tradycją kulinarną i innowacją. Wykładnia przepisów UE ma istotne implikacje dla producentów i konsumentów.
“Czy roślinny kotlet może nazywać się 'kotletem'? Trybunał UE rozstrzyga spór o nazwy produktów roślinnych.”
Sektor
żywność
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI