C-436/13

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2014-10-01
cjeuprawo_ue_ogolnewspółpraca sądowa w sprawach cywilnychWysokatrybunal
jurysdykcjaodpowiedzialność rodzicielskarozporządzenie Bruksela II bisprorogacja jurysdykcjidobro dzieckapostępowanie prejudycjalneprawo rodzinneTSUE

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że prorogacja jurysdykcji sądu w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej wygasa wraz z prawomocnym zakończeniem postępowania, w którym została ustanowiona.

Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia nr 2201/2003 w przedmiocie jurysdykcji w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej. Sąd odsyłający pytał, czy prorogacja jurysdykcji na podstawie art. 12 ust. 3 rozporządzenia utrzymuje się po prawomocnym zakończeniu postępowania. Trybunał orzekł, że jurysdykcja ta ustaje wraz z prawomocnym zakończeniem postępowania, w którym została ustanowiona, co oznacza, że nie można jej wykorzystać do wszczęcia nowych postępowań po tym terminie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 8, 12 i 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej. Sprawa toczyła się między rodzicami dziecka, E. i B., w przedmiocie jurysdykcji sądów Zjednoczonego Królestwa odnośnie do rozstrzygnięcia kwestii pieczy nad dzieckiem i prawa do osobistej styczności. Sąd odsyłający pytał, czy prorogacja jurysdykcji sądu państwa członkowskiego w odniesieniu do sprawy z zakresu odpowiedzialności rodzicielskiej, zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia, trwa do czasu wydania prawomocnego orzeczenia, czy też wybiega poza wydanie takiego orzeczenia. Trybunał Sprawiedliwości, analizując brzmienie, kontekst i cele rozporządzenia, stwierdził, że jurysdykcja sądu w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej powinna być ustalana w każdym poszczególnym wypadku, gdy przed sądem wszczynane jest postępowanie, i nie utrzymuje się ona po zakończeniu zawisłego postępowania. Podkreślono, że zasada dobra dziecka, będąca podstawą rozporządzenia, wymaga badania w każdym przypadku, czy prorogacja jurysdykcji jest zgodna z tym dobrem. W związku z tym, jurysdykcja prorogowana na podstawie art. 12 ust. 3 rozporządzenia jest ważna tylko w odniesieniu do konkretnego postępowania, wszczętego przed sądem, którego jurysdykcja została prorogowana, i wygasa wraz z ostatecznym zakończeniem tego postępowania. W konsekwencji, na pierwsze pytanie prejudycjalne udzielono odpowiedzi, że jurysdykcja ustaje wraz z ogłoszeniem prawomocnego orzeczenia w ramach postępowania, w którym została ustanowiona. W związku z tym, drugie pytanie dotyczące możliwości przekazania jurysdykcji na podstawie art. 15 rozporządzenia w sytuacji braku toczącego się postępowania stało się bezprzedmiotowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jurysdykcja prorogowana na podstawie art. 12 ust. 3 rozporządzenia nr 2201/2003 jest ważna tylko w odniesieniu do konkretnego postępowania, wszczętego przed sądem, którego jurysdykcja została prorogowana, i wygasa wraz z ostatecznym zakończeniem tego postępowania.

Uzasadnienie

Trybunał oparł się na brzmieniu przepisów (art. 8 ust. 1, art. 12 ust. 3, art. 16), kontekście (motyw 12, art. 9) oraz celach rozporządzenia (dobro dziecka). Stwierdzono, że jurysdykcja jest ustalana w momencie wszczęcia postępowania i nie utrzymuje się po jego zakończeniu. Prorogacja jurysdykcji musi być zgodna z dobrem dziecka, co wymaga badania w każdym indywidualnym przypadku, a nie może być zakładana jako trwała.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
E.osoba_fizycznaojciec
B.osoba_fizycznamatka
rząd Zjednoczonego Królestwapanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd niemieckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd hiszpańskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (11)

Główne

Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 8 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003

Jurysdykcję w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej mają sądy państwa członkowskiego, w którym w chwili wniesienia pozwu lub wniosku dziecko ma zwykły pobyt.

Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 12 § 3

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003

Sądy państwa członkowskiego mają jurysdykcję w odniesieniu do odpowiedzialności rodzicielskiej, jeżeli dziecko ma istotny związek z tym państwem członkowskim oraz jurysdykcja została wyraźnie lub w inny jednoznaczny sposób uznana przez wszystkie strony w chwili wszczęcia postępowania i jest zgodna z dobrem dziecka. Prorogacja jurysdykcji na tej podstawie jest ważna tylko w odniesieniu do konkretnego postępowania.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 15

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003

Dotyczy przekazania sprawy do sądu lepiej umiejscowionego dla osądzenia sprawy.

Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 16 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003

Określa moment wszczęcia postępowania przed sądem.

Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 9 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003

Utrzymanie jurysdykcji wynikającej z poprzedniego miejsca zwykłego pobytu dziecka przez okres trzech miesięcy po przeprowadzce.

Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 21 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003

Orzeczenie wydane w jednym państwie członkowskim jest uznawane w innych państwach członkowskich bez potrzeby przeprowadzania specjalnego postępowania.

Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 26

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003

Wyłączenie kontroli merytorycznej orzeczenia.

Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 41 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003

Uznawanie i wykonalność orzeczeń dotyczących prawa do osobistej styczności z dzieckiem.

Rozporządzenie nr 2201/2003 art. 47 § 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003

Wykonanie orzeczeń wydanych w innych państwach członkowskich.

Children Act 1989 art. 8

Children Act 1989

Zezwala sądom Anglii i Walii na wydawanie orzeczeń w przedmiocie miejsca pobytu i prawa do osobistej styczności z dzieckiem.

Family Law Act 1986 art. 2 § 1 lit. a

Family Law Act 1986

Sąd Anglii i Walii nie wyda orzeczenia na podstawie art. 1 ust. 1 lit. a), chyba że przysługuje mu jurysdykcja na mocy rozporządzenia nr 2201/2003.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prorogacja jurysdykcji na podstawie art. 12 ust. 3 rozporządzenia nr 2201/2003 jest ograniczona czasowo do konkretnego postępowania, w którym została ustanowiona, i wygasa wraz z jego prawomocnym zakończeniem. Zasada dobra dziecka wymaga indywidualnego badania zgodności prorogacji jurysdykcji z dobrem dziecka w każdym przypadku, a nie może być zakładana jako trwała.

Odrzucone argumenty

Prorogacja jurysdykcji na podstawie art. 12 ust. 3 rozporządzenia nr 2201/2003 wywiera skutki prawne do momentu wydania prawomocnego orzeczenia i nie wykracza poza ogłoszenie tego orzeczenia. Art. 15 rozporządzenia nr 2201/2003 znajduje zastosowanie jedynie do szczególnych postępowań toczących się przed sądem państwa członkowskiego, a nie do jurysdykcji tego sądu w ogólności, a więc w braku toczącego się postępowania nie może nastąpić żadne przekazanie na podstawie tego przepisu.

Godne uwagi sformułowania

jurysdykcję sądu w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej należy zweryfikować i ustalić w każdym poszczególnym wypadku, gdy przed sądem wszczynane jest postępowanie, co oznacza, że nie utrzymuje się ona po zakończeniu zawisłego postępowania. o ile prorogację jurysdykcji uznaną przez podmioty odpowiedzialności rodzicielskiej małego dziecka w odniesieniu do konkretnego postępowania można uważać za zgodną z zasadą dobra tego dziecka, o tyle nie można uznać, by taka prorogacja jurysdykcji pozostawała we wszystkich wypadkach, po zakończeniu postępowania, w odniesieniu do którego została ustalona, i podczas całego dzieciństwa danej osoby zgodna z dobrem tej osoby. jurysdykcja prorogacja na podstawie art. 12 ust. 3 rozporządzenia nr 2201/2003 jest ważna tylko w odniesieniu do konkretnego postępowania, wszczętego przed sądem, którego jurysdykcja została prorogowana, i że jurysdykcja ta wygasa na rzecz sądu, któremu na podstawie art. 8 ust. 1 tego rozporządzenia przysługuje jurysdykcja ogólna, wraz z ostatecznym zakończeniem postępowania leżącym u podstaw prorogacji jurysdykcji.

Skład orzekający

R. Silva de Lapuerta

prezes izby

K. Lenaerts

wiceprezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego drugiej izby

J.L. da Cruz Vilaça

sędzia

J.C. Bonichot

sędzia

A. Arabadjiev

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu czasowego i skutków prorogacji jurysdykcji w sprawach odpowiedzialności rodzicielskiej na podstawie rozporządzenia nr 2201/2003."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prorogacji jurysdykcji na podstawie art. 12 ust. 3 rozporządzenia nr 2201/2003. Interpretacja może być odmienna w przypadku innych podstaw jurysdykcji lub przepisów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa rodzinnego UE – jurysdykcji w sprawach transgranicznych dotyczących dzieci, co jest istotne dla praktyków prawa rodzinnego i prawników międzynarodowych.

Kiedy kończy się jurysdykcja sądu w sprawach o opiekę nad dzieckiem? TSUE wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI