C-431/24
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że informacje dotyczące sposobu prowadzenia dochodzenia w kraju pochodzenia wnioskodawcy o ochronę międzynarodową wchodzą w zakres akt sprawy, jeśli mogą mieć znaczenie dla oceny ryzyka naruszenia zasady non-refoulement, zapewniając tym samym prawo do obrony.
Sprawa dotyczyła dostępu do informacji o sposobie prowadzenia dochodzenia w kraju pochodzenia wnioskodawcy o ochronę międzynarodową. Sąd odsyłający z Niderlandów pytał, czy takie informacje wchodzą w zakres akt sprawy i czy sąd oraz wnioskodawca powinni mieć do nich dostęp. Trybunał orzekł, że informacje te są istotne dla oceny ryzyka naruszenia zasady non-refoulement i prawa do obrony, a zatem powinny być dostępne dla sądu i wnioskodawcy zgodnie z przepisami dyrektywy o procedurach azylowych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez sąd niderlandzki dotyczył wykładni przepisów dyrektywy 2013/32/UE w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej, w szczególności art. 23 ust. 1 dotyczącego dostępu do informacji zawartych w aktach wnioskodawcy, oraz art. 46 dotyczącego prawa do skutecznego środka zaskarżenia, a także art. 4, 18 i 19 ust. 2 oraz art. 47 Karty praw podstawowych UE. Sprawa dotyczyła wnioskodawcy z Pakistanu, który obawiał się prześladowań ze względu na swoje chrześcijańskie wyznanie i działalność ewangelizacyjną. Po oddaleniu jego wniosku o ochronę międzynarodową i wydaniu decyzji nakazującej powrót, wnioskodawca zakwestionował brak pełnego dostępu do dokumentów uzupełniających dotyczących dochodzenia prowadzonego przez holenderskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych w Pakistanie. Sąd odsyłający powziął wątpliwość, czy sposób prowadzenia tego dochodzenia może naruszać zasadę non-refoulement i czy informacje na ten temat powinny być dostępne dla sądu i wnioskodawcy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że informacje dotyczące sposobu prowadzenia dochodzenia w kraju pochodzenia wnioskodawcy, jeśli mogą mieć znaczenie dla oceny ryzyka naruszenia zasady non-refoulement, wchodzą w zakres pojęcia „informacji zawartych w aktach wnioskodawcy” w rozumieniu art. 23 ust. 1 dyrektywy 2013/32. W związku z tym, osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową i właściwy sąd powinny mieć do nich dostęp, zgodnie z zasadami przewidzianymi w dyrektywie, co jest kluczowe dla zapewnienia prawa do obrony i skutecznego środka zaskarżenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli mogą mieć znaczenie dla oceny ryzyka naruszenia zasady non-refoulement.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że informacje o sposobie prowadzenia dochodzenia są istotne dla oceny ryzyka naruszenia zasady non-refoulement i przestrzegania art. 30 dyrektywy 2013/32, a także dla zapewnienia prawa do obrony i skutecznego środka zaskarżenia. Dlatego powinny być dostępne dla sądu i wnioskodawcy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
wnioskodawca (pośrednio, poprzez zapewnienie dostępu do informacji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W | osoba_fizyczna | wnoszący_odwołanie |
| Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd niderlandzki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Dyrektywa 2013/32/UE art. 23 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Doradca prawny ma dostęp do informacji zawartych w aktach wnioskodawcy. Możliwe są wyjątki ze względu na bezpieczeństwo, ale muszą być zapewnione procedury gwarantujące prawo do obrony.
Dyrektywa 2013/32/UE art. 46 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Wnioskodawcy mają prawo do skutecznego środka zaskarżenia przed sądem w sprawach dotyczących wniosków o ochronę międzynarodową.
Dyrektywa 2013/32/UE art. 46 § 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Skuteczny środek zaskarżenia zapewnia pełne rozpatrzenie ex nunc okoliczności faktycznych i prawnych.
Karta art. 4
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Zakaz tortur oraz nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania.
Karta art. 18
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do azylu jest gwarantowane z poszanowaniem zasad Unii i prawa międzynarodowego.
Karta art. 19 § 2
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Zasada non-refoulement zakazuje wydalenia do państwa, gdzie grozi ryzyko prześladowania.
Karta art. 47
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu.
Pomocnicze
Dyrektywa 2008/115/WE art. 5
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE
Państwa członkowskie należycie uwzględniają dobro dziecka, życie rodzinne i stan zdrowia oraz przestrzegają zasady non-refoulement.
Dyrektywa 2008/115/WE art. 13 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE
Obywatel państwa trzeciego ma możliwość skorzystania ze skutecznych środków odwoławczych przed sądem lub organem administracyjnym.
Dyrektywa 2013/32/UE art. 30
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE
Państwa członkowskie nie ujawniają informacji o wnioskach sprawcom prześladowań i nie uzyskują informacji w sposób zagrażający wnioskodawcy lub jego rodzinie.
Awb art. 8:29
Kodeks prawa administracyjnego
Przepisy dotyczące odmowy lub ograniczenia dostępu do informacji przez strony postępowania administracyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Informacje o sposobie prowadzenia dochodzenia w kraju pochodzenia są kluczowe dla oceny ryzyka naruszenia zasady non-refoulement. Dostęp do tych informacji jest niezbędny dla zapewnienia prawa do obrony i skutecznego środka zaskarżenia. Pełne rozpatrzenie sprawy przez sąd wymaga analizy wszystkich istotnych okoliczności, w tym sposobu zebrania dowodów.
Godne uwagi sformułowania
informacje dotyczące sposobu, w jaki organy przyjmującego państwa członkowskiego przeprowadziły dochodzenie w państwie pochodzenia tego obywatela [...] wchodzą w zakres pojęcia „informacji zawartych w aktach wnioskodawcy [...] jeżeli mogą one mieć znaczenie dla dokonania przez ten sąd oceny przestrzegania zasady non-refoulement. prawo do obrony [...] oznacza możliwość uzyskania porady prawnej, skorzystania z pomocy obrońcy i przedstawiciela. skuteczny środek zaskarżenia zapewniał pełne rozpatrzenie ex nunc zarówno okoliczności faktycznych, jak i kwestii prawnych
Skład orzekający
M.L. Arastey Sahún
prezeska izby
J. Passer
sędzia
E. Regan
sprawozdawca
D. Gratsias
sędzia
B. Smulders
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 23 ust. 1 dyrektywy 2013/32/UE w kontekście dostępu do akt sprawy w postępowaniu azylowym oraz znaczenia sposobu prowadzenia dochodzenia dla zasady non-refoulement i prawa do obrony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sposób prowadzenia dochodzenia może wpływać na ryzyko naruszenia zasady non-refoulement.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych praw osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, w tym prawa do obrony i zasady non-refoulement, a także dostępu do informacji w postępowaniu administracyjnym i sądowym.
“Czy sposób prowadzenia dochodzenia w kraju pochodzenia może zadecydować o przyznaniu ochrony międzynarodowej? TSUE wyjaśnia prawo do obrony.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI