C-429/05

Trybunał Sprawiedliwości2007-10-04
cjeuochrona_konsumentowkredyt konsumenckiWysokatrybunal
kredyt konsumenckiochrona konsumentawspółzależność umówprawo prejudycjalneTSUEdyrektywasprzedażwady towarusądowe stosowanie prawa

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że prawo konsumenta do dochodzenia roszczeń wobec kredytodawcy w przypadku niewykonania umowy dotyczącej towarów lub usług finansowanych z kredytu nie może być uzależnione od wzmianki o tych towarach w ofercie kredytu, a sąd krajowy może stosować te przepisy z urzędu.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 87/102/EWG w sprawie kredytu konsumenckiego. Konsumenci zamówili okna, które okazały się wadliwe, i próbowali rozwiązać umowę kredytową zawartą z Franfinance SA. Sąd krajowy zapytał, czy prawo konsumenta do dochodzenia roszczeń wobec kredytodawcy jest uzależnione od wzmianki o finansowanym towarze w ofercie kredytu oraz czy sąd krajowy może stosować te przepisy z urzędu. Trybunał orzekł, że prawo to nie może być uzależnione od takiej wzmianki, a sąd krajowy ma kompetencję do stosowania przepisów z urzędu, aby zapewnić skuteczną ochronę konsumentów.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy Rady 87/102/EWG dotyczącej kredytu konsumenckiego, w szczególności art. 11 i 14. Sprawa wyłoniła się z konfliktu między konsumentami (małżonkowie Rampion) a sprzedawcą okien (K par K SAS) i kredytodawcą (Franfinance SA). Konsumenci odstąpili od umowy sprzedaży z powodu wadliwych towarów i próbowali rozwiązać umowę kredytową. Sąd krajowy (tribunal d’instance de Saintes) zadał dwa pytania prejudycjalne: 1) Czy art. 11 i 14 dyrektywy zezwalają sądowi na zastosowanie zasady współzależności między umową kredytu a umową dostawy, gdy umowa kredytowa nie zawiera informacji o towarze lub została zawarta jako otwarcie kredytu bez wzmianki o towarze? 2) Czy cel dyrektywy wykracza poza ochronę konsumentów i obejmuje organizację rynku, umożliwiając sądowi zastosowanie z urzędu wynikających z niej przepisów? Trybunał uznał oba pytania za dopuszczalne. W odniesieniu do pierwszego pytania, Trybunał orzekł, że art. 11 i 14 dyrektywy 87/102 sprzeciwiają się obwarowaniu prawa konsumenta do podjęcia środków prawnych przeciwko kredytodawcy przesłanką, by wcześniejsza oferta kredytu zawierała wzmiankę o finansowanym towarze lub usłudze. Podkreślono, że dyrektywa stanowi minimum harmonizacji i ma na celu ochronę konsumentów, a przepisy krajowe nie mogą być omijane poprzez specjalne formułowanie umów. Prawo to dotyczy zarówno kredytów na pojedynczą transakcję, jak i otwarcia kredytu. W odniesieniu do drugiego pytania, Trybunał stwierdził, że dyrektywa 87/102 została przyjęta w podwójnym celu: utworzenia wspólnego rynku kredytu konsumenckiego i ochrony konsumentów. Powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo dotyczące dyrektywy o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich (dyrektywa 93/13/EWG), Trybunał uznał, że cel ochrony konsumentów przewidziany w art. 11 ust. 2 dyrektywy 87/102 nie mógłby zostać skutecznie osiągnięty, gdyby konsument miał obowiązek samodzielnego powołania się na swoje prawa. Dlatego też sąd krajowy ma kompetencję do zastosowania z urzędu przepisów transponujących art. 11 ust. 2 dyrektywy 87/102, aby zapewnić skuteczną ochronę konsumentów, nawet jeśli nie powołują się oni bezpośrednio na te przepisy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, prawo to nie może być obwarowane taką przesłanką.

Uzasadnienie

Przepis art. 11 ust. 2 dyrektywy 87/102/EWG wymienia pięć kumulatywnych przesłanek, a wymóg wzmianki o towarze nie jest jedną z nich. Akapit drugi tego przepisu, pozwalający państwom członkowskim na określenie warunków, nie może być interpretowany jako umożliwiający dodawanie dodatkowych przesłanek, które podważałyby cel dyrektywy, jakim jest ochrona konsumentów i zapewnienie minimalnego standardu ochrony. Artykuł 14 dyrektywy dodatkowo podkreśla, że umowy nie mogą naruszać przepisów ochronnych ani być omijane poprzez specjalne formułowanie umów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (konsumenci)

Strony

NazwaTypRola
Max Rampionosoba_fizycznaskarżący
Marie-Jeanne Godard, po mężu Rampionosoba_fizycznaskarżący
Franfinance SAspolkapozwany
K par K SASspolkapozwany
Rząd francuskiinneinterwenient
Rząd niemieckiinneinterwenient
Rząd hiszpańskiinneinterwenient
Rząd włoskiinneinterwenient
Rząd austriackiinneinterwenient
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (6)

Główne

Dyrektywa 87/102/EWG art. 11 § ust. 2

Dyrektywa Rady 87/102/EWG

Prawo konsumenta do podjęcia środków prawnych przeciwko kredytodawcy nie może być uzależnione od wzmianki o finansowanym towarze w ofercie kredytu. Przepis ten ma zastosowanie również do otwarcia kredytu.

Dyrektywa 87/102/EWG art. 14 § ust. 1 i 2

Dyrektywa Rady 87/102/EWG

Umowy kredytu nie mogą naruszać przepisów ochronnych dla konsumentów, a przepisy te nie mogą być omijane poprzez specjalne formułowanie umów.

TWE art. 234

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

Pomocnicze

k. kons. art. L. 311-20

Kodeks konsumenta

Wzmianka o finansowanym towarze w ofercie kredytu.

k. kons. art. L. 311-21

Kodeks konsumenta

Zawieszenie lub rozwiązanie umowy kredytu w przypadku sporu dotyczącego umowy głównej.

EKPC art. 6

Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo konsumenta do dochodzenia roszczeń wobec kredytodawcy nie powinno być uzależnione od wzmianki o finansowanym towarze w ofercie kredytu, ponieważ nie jest to jedna z przesłanek wymienionych w art. 11 ust. 2 dyrektywy 87/102/EWG. Cel dyrektywy 87/102/EWG, jakim jest ochrona konsumentów, wymaga, aby sąd krajowy miał możliwość stosowania przepisów transponujących art. 11 ust. 2 z urzędu, aby zapewnić skuteczną ochronę. Otwarcie kredytu, nawet jeśli pozwala na wielokrotne korzystanie, jest objęte zakresem stosowania dyrektywy 87/102/EWG i art. 11 ust. 2. Przepisy krajowe nie mogą być formułowane w sposób omijający cel dyrektywy i osłabiający ochronę konsumenta.

Odrzucone argumenty

Prawo do podjęcia środków prawnych przez konsumenta jest uzależnione od spełnienia dodatkowych przesłanek, w tym wzmianki o finansowanym towarze w ofercie kredytu. Dyrektywa 87/102/EWG stanowi jedynie minimum harmonizacji, a państwa członkowskie mogą określać własne warunki stosowania środków prawnych. Otwarcie kredytu nie jest objęte zakresem stosowania art. 11 ust. 2 dyrektywy 87/102/EWG. Sąd krajowy nie może stosować przepisów z urzędu, ponieważ dotyczy to organizacji rynku, a nie tylko ochrony konsumentów. Stosowanie przepisów z urzędu w przypadku braku wzmianki o towarze stanowiłoby naruszenie prawa do dysponowania roszczeniem i rzetelnego procesu.

Godne uwagi sformułowania

„Prawo do podjęcia środków prawnych przeciwko kredytodawcy, jeżeli [...]” „Państwa członkowskie określają, w jakim zakresie i na jakich warunkach te środki prawne mogą być wykorzystywane.” „Celem dyrektywy 87/102 jest zbliżanie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących kredytu konsumenckiego.” „Cel ten nie mógłby zostać skutecznie osiągnięty gdyby konsument miał sam powołać się na prawo do podjęcia środków prawnych [...] ze względu na realne niebezpieczeństwo, że konsument nie jest świadom swoich praw lub napotyka trudności w ich egzekwowaniu.”

Skład orzekający

P. Jann

prezes izby

A. Tizzano

sędzia

A. Borg Barthet

sędzia

M. Ilešič

sędzia

E. Levits

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dyrektywy 87/102/EWG dotyczących kredytu konsumenckiego, w szczególności prawa konsumenta do dochodzenia roszczeń wobec kredytodawcy oraz możliwości stosowania przepisów z urzędu przez sąd krajowy."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni prawa UE, które zostało implementowane do prawa krajowego. Konkretne zastosowanie może zależeć od przepisów krajowych transponujących dyrektywę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu ochrony konsumentów w kontekście kredytu konsumenckiego, wyjaśniając kluczowe prawa konsumentów i rolę sądów w ich egzekwowaniu. Wykładnia przepisów UE ma bezpośrednie przełożenie na praktykę prawną w krajach członkowskich.

Czy brak wzmianki o towarze w umowie kredytowej pozbawia Cię ochrony? TSUE wyjaśnia Twoje prawa!

Sektor

finanse

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI