C-428/14

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że krajowe organy ochrony konkurencji nie są związane instrumentami Europejskiej Sieci Konkurencji (ECN), a także że nie istnieje prawny związek między wnioskiem o zwolnienie z kary złożonym do Komisji a uproszczonym wnioskiem złożonym do organu krajowego.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów prawa konkurencji UE w kontekście wniosków o łagodzenie kar za udział w kartelu. DHL złożył wniosek do Komisji UE oraz uproszczony wniosek do włoskiego organu ochrony konkurencji (AGCM). AGCM nałożył kary na DHL, uznając, że Schenker był pierwszy we Włoszech. DHL kwestionował tę decyzję, argumentując, że krajowe organy są związane instrumentami ECN i że uproszczony wniosek powinien być oceniany w świetle wniosku złożonego do Komisji. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że instrumenty ECN nie są wiążące dla krajowych organów, a także że nie ma prawnego związku między wnioskami złożonymi do Komisji a tymi do organów krajowych, podkreślając autonomię poszczególnych programów łagodzenia kar.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 101 TFUE, art. 4 ust. 3 TUE oraz art. 11 rozporządzenia nr 1/2003 w sprawie stosowania reguł konkurencji. Sprawa wywodziła się ze sporu między DHL Express (Italy) Srl i DHL Global Forwarding (Italy) SpA (DHL) a włoskim urzędem ochrony konkurencji i rynku (AGCM), który nałożył na DHL grzywny za udział w kartelu w sektorze spedycji międzynarodowej. DHL kwestionował decyzję AGCM, twierdząc, że krajowe organy ochrony konkurencji są związane instrumentami Europejskiej Sieci Konkurencji (ECN), w tym modelowym programem łagodzenia kar ECN. Ponadto DHL argumentował, że istnieje związek prawny między wnioskiem o zwolnienie z kary złożonym do Komisji Europejskiej a uproszczonym wnioskiem złożonym do krajowego organu ochrony konkurencji, co powinno skutkować oceną uproszczonego wniosku w świetle wniosku głównego. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania prejudycjalne, orzekł, że instrumenty przyjęte w ramach ECN, w tym modelowy program łagodzenia kar, nie są wiążące dla krajowych organów ochrony konkurencji. Podkreślono, że system współpracy między Komisją a krajowymi organami ma na celu zapewnienie spójnego stosowania reguł konkurencji, ale nie tworzy wiążących przepisów dla państw członkowskich. Trybunał stwierdził również, że nie istnieje prawny związek między wnioskiem o zwolnienie z kary złożonym do Komisji a uproszczonym wnioskiem złożonym do krajowego organu ochrony konkurencji w odniesieniu do tego samego kartelu. Ocena uproszczonego wniosku należy wyłącznie do organu, który go otrzymał, a okoliczność, czy odzwierciedla on wiernie treść wniosku złożonego do Komisji, jest pozbawiona znaczenia. W przypadku gdy uproszczony wniosek ma węższy zakres przedmiotowy, krajowy organ nie jest zobowiązany do kontaktu z Komisją ani z przedsiębiorstwem w celu wyjaśnienia. Na koniec, Trybunał orzekł, że przepisy prawa UE nie stoją na przeszkodzie przyjęciu przez krajowy organ uproszczonego wniosku od przedsiębiorstwa, które złożyło do Komisji jedynie wniosek o obniżenie grzywien, a nie o całkowite zwolnienie. Podkreślono autonomię poszczególnych programów łagodzenia kar i konieczność zachęcania do ujawniania karteli.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (5)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy