C-428/09
Podsumowanie
TSUE orzekł, że pracownicy sezonowi zatrudnieni w placówkach wakacyjnych na podstawie umów o uczestnictwo w działalności wychowawczej podlegają dyrektywie o czasie pracy, a francuskie ograniczenie do 80 dni pracy rocznie bez zapewnienia równoważnego odpoczynku jest niezgodne z prawem UE.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2003/88/WE w odniesieniu do pracowników sezonowych zatrudnionych w placówkach wakacyjnych na podstawie umów o uczestnictwo w działalności wychowawczej. Sąd krajowy pytał, czy dyrektywa ma zastosowanie do tych pracowników i czy francuskie przepisy ograniczające ich pracę do 80 dni rocznie, bez zapewnienia minimalnego dobowego odpoczynku, są zgodne z prawem UE. TSUE stwierdził, że dyrektywa ma zastosowanie, a ograniczenie do 80 dni pracy rocznie, bez zapewnienia równoważnego odpoczynku lub właściwej ochrony, jest niezgodne z jej przepisami, naruszając tym samym prawo do ochrony bezpieczeństwa i zdrowia pracowników.
Sprawa C-428/09 dotyczyła wykładni dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez francuski Conseil d'État w ramach skargi związku zawodowego Union syndicale Solidaires Isère na dekret regulujący umowy uczestnictwa w działalności wychowawczej. Związek zarzucał, że dekret ten jest sprzeczny z dyrektywą, ponieważ nie przyznaje pracownikom sezonowym i okazjonalnym zatrudnionym w placówkach wakacyjnych i rekreacyjnych prawa do minimalnego dobowego odpoczynku. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) orzekł, że pracownicy zatrudnieni na podstawie umów uczestnictwa w działalności wychowawczej, pracujący okazjonalnie i sezonowo w placówkach wakacyjnych i rekreacyjnych w wymiarze nie większym niż 80 dni roboczych rocznie, podlegają zakresowi zastosowania dyrektywy 2003/88/WE. TSUE uznał, że choć działalność ta może kwalifikować się do odstępstw przewidzianych w art. 17 dyrektywy (np. ze względu na potrzebę stałej obecności lub ciągłość usług), to francuskie przepisy ograniczające pracę do 80 dni rocznie nie spełniają warunków stosowania tych odstępstw. Zgodnie z dyrektywą, pracownikom objętym odstępstwem należy zapewnić równoważne okresy wyrównawczego odpoczynku lub, w wyjątkowych przypadkach, właściwą ochronę. TSUE stwierdził, że samo ograniczenie liczby dni pracy nie stanowi takiej ochrony, a regulacja krajowa, która nie pozwala pracownikom na korzystanie z prawa do dobowego odpoczynku przez cały okres zatrudnienia, stoi w sprzeczności z celami dyrektywy, jakim jest skuteczna ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, osoby te objęte są zakresem zastosowania dyrektywy 2003/88/WE.
Uzasadnienie
Dyrektywa ma szeroki zakres zastosowania do wszystkich sektorów działalności, publicznego i prywatnego. Pojęcie pracownika ma samodzielne znaczenie na gruncie prawa UE i opiera się na obiektywnych kryteriach stosunku pracy. Umowy na czas określony nie wyłączają stosowania dyrektywy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (Union syndicale Solidaires Isère) / pracownicy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Union syndicale Solidaires Isère | inne | skarżący |
| Premier ministre | organ_krajowy | pozwany |
| Ministère du Travail, des Relations sociales, de la Famille, de la Solidarité et de la Ville | organ_krajowy | pozwany |
| Ministère de la Santé et des Sports | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2003/88/WE art. 1
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Określa cel i szeroki zakres zastosowania dyrektywy, obejmujący wszystkie sektory działalności, publiczne i prywatne.
Dyrektywa 2003/88/WE art. 3
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Ustanawia prawo każdego pracownika do minimalnego dobowego odpoczynku w wymiarze 11 nieprzerwanych godzin.
Dyrektywa 2003/88/WE art. 17
Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy
Przewiduje możliwość stosowania odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy, pod warunkiem zapewnienia pracownikom równoważnych okresów wyrównawczego odpoczynku lub właściwej ochrony.
Pomocnicze
Dyrektywa 89/391/EWG art. 2
Dyrektywa 89/391/EWG Rady z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy
Określa szeroki zakres zastosowania dyrektywy, obejmujący wszystkie sektory działalności, z pewnymi wyłączeniami.
Code du travail art. D.773-2-1
Kodeks pracy (Francja)
Regulował umowy uczestnictwa w działalności wychowawczej, ograniczając czas pracy do 80 dni rocznie.
Code du travail art. D.773-2-3
Kodeks pracy (Francja)
Stanowił, że osobie zawierającej umowę przysługuje w każdym tygodniu co najmniej dwadzieścia cztery godziny nieprzerwanego odpoczynku.
Code du travail art. L.774-2
Kodeks pracy (Francja)
Definiował uczestnictwo w działalności wychowawczej i wyłączał stosowanie niektórych przepisów kodeksu pracy do osób zatrudnionych na podstawie umowy uczestnictwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dyrektywa 2003/88/WE ma szerokie zastosowanie i obejmuje pracowników sezonowych zatrudnionych w placówkach wakacyjnych. Pojęcie pracownika na gruncie prawa UE ma samodzielne znaczenie i nie zależy od przepisów krajowych. Ograniczenie pracy do 80 dni rocznie bez zapewnienia równoważnego odpoczynku lub właściwej ochrony narusza cel dyrektywy, jakim jest ochrona bezpieczeństwa i zdrowia pracowników. Francuskie przepisy nie spełniają warunków odstępstwa z art. 17 dyrektywy, ponieważ nie zapewniają skutecznej ochrony.
Odrzucone argumenty
Francuskie przepisy ograniczające pracę do 80 dni rocznie stanowią właściwą ochronę dla pracowników sezonowych w placówkach wakacyjnych. Działalność w placówkach wakacyjnych może być traktowana jako działalność wymagająca stałej obecności lub ciągłości usług, uzasadniająca odstępstwo od przepisów o odpoczynku. Wyjątkowy charakter pracy w placówkach wakacyjnych uniemożliwia przyznanie równoważnych okresów odpoczynku.
Godne uwagi sformułowania
Minimalne wymagania w zakresie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w odniesieniu do organizacji czasu pracy. Każdemu pracownikowi powinny przysługiwać odpowiednie okresy odpoczynku. Odpoczynki muszą być faktycznie wykorzystane, pozwalając osobom z nich korzystającym odpocząć po wysiłku związanym z pracą, ale również mieć charakter prewencyjny. Regulacja krajowa, która nie pozwala pracownikom na korzystanie z prawa do dobowego odpoczynku przez cały okres ich zatrudnienia, nie tylko pozbawia znaczenia indywidualne prawo przyznane na mocy tej dyrektywy, lecz również stoi w sprzeczności z jej celami.
Skład orzekający
J.N. Cunha Rodrigues
prezes izby
A. Arabadjiev
sędzia
A. Rosas
sędzia
U. Lõhmus
sędzia
A. Ó Caoimh
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zakresu stosowania dyrektywy o czasie pracy do pracowników sezonowych i okazjonalnych oraz interpretacja warunków stosowania odstępstw od przepisów o odpoczynku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracowników zatrudnionych na podstawie umów o uczestnictwo w działalności wychowawczej w placówkach wakacyjnych i rekreacyjnych; wymaga analizy konkretnych przepisów krajowych pod kątem zgodności z dyrektywą.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy UE – ochrony czasu pracy i odpoczynku pracowników sezonowych, co jest istotne dla wielu osób pracujących w branży turystycznej i rekreacyjnej. Pokazuje, jak prawo UE chroni pracowników nawet w niestandardowych formach zatrudnienia.
“Czy pracownicy sezonowi w wakacyjnych ośrodkach mają prawo do odpoczynku? TSUE odpowiada!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI