C-427/21
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że Dyrektywa o pracy tymczasowej nie ma zastosowania do sytuacji, gdy pracownik, którego zadania zostały przejęte przez firmę trzecią, nadal pozostaje zatrudniony u pierwotnego pracodawcy i świadczy pracę na rzecz firmy trzeciej na stałe.
Sprawa dotyczyła pracownika (LD), który po przejęciu jego zadań przez spółkę A, skorzystał z prawa do sprzeciwu wobec przejęcia stosunku pracy, pozostając zatrudnionym u pierwotnego pracodawcy (ALB FILS Kliniken). Mimo to, był zobowiązany do stałego świadczenia pracy na rzecz spółki A pod jej kierownictwem. Sąd krajowy zapytał, czy Dyrektywa o pracy tymczasowej ma zastosowanie w tej sytuacji. Trybunał uznał, że dyrektywa nie ma zastosowania, ponieważ kluczowe elementy pracy tymczasowej – zamiar tymczasowego skierowania i tymczasowy charakter zatrudnienia – nie były spełnione.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2008/104/WE w sprawie pracy tymczasowej. Sprawa dotyczyła pracownika (LD), który po tym, jak jego zadania zostały przejęte przez spółkę A, skorzystał z prawa do sprzeciwu wobec przejęcia stosunku pracy, pozostając zatrudnionym u pierwotnego pracodawcy (ALB FILS Kliniken). Mimo to, był zobowiązany do stałego świadczenia pracy na rzecz spółki A pod jej kierownictwem. Sąd krajowy pytał, czy taka sytuacja jest objęta zakresem stosowania dyrektywy o pracy tymczasowej, która definiuje pracę tymczasową jako zatrudnienie przez agencję pracy tymczasowej i skierowanie do przedsiębiorstwa użytkownika w celu tymczasowego wykonywania pracy. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy dyrektywy, uznał, że nie ma ona zastosowania. Kluczowe dla tej decyzji były dwa aspekty: po pierwsze, pierwotny pracodawca nie miał zamiaru skierowania pracownika do przedsiębiorstwa trzeciego, a po drugie, skierowanie nie miało charakteru tymczasowego, gdyż pracownik świadczył pracę na stałe, a jego stosunek pracy z pierwotnym pracodawcą trwał nadal z powodu jego sprzeciwu. Trybunał podkreślił, że dyrektywa ma na celu ochronę pracowników tymczasowych i zapewnienie im równych warunków pracy, a także wspieranie dostępu do stałego zatrudnienia, co nie miało miejsca w analizowanym przypadku. W związku z tym, że odpowiedź na pierwsze pytanie była negatywna, drugie pytanie dotyczące zgodności z celem ochronnym dyrektywy stało się bezprzedmiotowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, dyrektywa nie ma zastosowania, ponieważ nie jest spełniony warunek tymczasowości skierowania ani zamiaru tymczasowego skierowania pracownika.
Uzasadnienie
Dyrektywa o pracy tymczasowej ma zastosowanie tylko wtedy, gdy istnieje zamiar tymczasowego skierowania pracownika do przedsiębiorstwa użytkownika i samo skierowanie ma charakter tymczasowy. W analizowanej sytuacji pracownik świadczył pracę na stałe, a jego stosunek pracy z pierwotnym pracodawcą trwał nadal z powodu jego sprzeciwu wobec przejęcia, co wyklucza zastosowanie dyrektywy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
ALB FILS Kliniken GmbH (w domyśle, gdyż dyrektywa nie ma zastosowania)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| LD | osoba_fizyczna | skarżący |
| ALB FILS Kliniken GmbH | spolka | pozwany |
| rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Dyrektywa 2008/104/WE art. 1 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie pracy tymczasowej
Dyrektywa ma zastosowanie do pracowników zatrudnionych przez agencję pracy tymczasowej, których skierowano do przedsiębiorstw użytkowników w celu wykonywania tymczasowo pracy pod nadzorem i kierownictwem tych przedsiębiorstw. Kluczowe jest istnienie zamiaru tymczasowego skierowania i tymczasowy charakter zatrudnienia.
Dyrektywa 2008/104/WE art. 1 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie pracy tymczasowej
Dyrektywa ma zastosowanie do przedsiębiorstw publicznych i prywatnych będących agencjami pracy tymczasowej lub przedsiębiorstwami użytkownikami prowadzącymi działalność gospodarczą.
Dyrektywa 2008/104/WE art. 3 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie pracy tymczasowej
Definicje: 'agencja pracy tymczasowej', 'pracownik tymczasowy', 'przedsiębiorstwo użytkownik', 'okres skierowania'. Kluczowe jest, że umowa o pracę lub stosunek pracy są zawierane w celu skierowania pracownika do przedsiębiorstwa użytkownika, aby tam wykonywał tymczasowo pracę.
Pomocnicze
AÜG art. 1 § 3
Ustawa o zasadach kierowania pracowników do pracy tymczasowej
Wyłącza stosowanie ustawy do skierowania pracowników między pracodawcami, gdy zadania pracownika są przejmowane przez innego pracodawcę, a stosunek pracy z obecnym pracodawcą trwa nadal.
BGB art. 613a § 6
Niemiecki kodeks cywilny
Pracownik może sprzeciwić się przejęciu swojego stosunku pracy w terminie jednego miesiąca od otrzymania informacji.
TVöD art. 4 § 3
Układ zbiorowy dla służby publicznej
Definiuje 'skierowanie personelu' jako zatrudnienie na stałe w przedsiębiorstwie lub jednostce organizacyjnej osoby trzeciej, podczas gdy istniejący stosunek pracy trwa nadal.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dyrektywa 2008/104/WE ma zastosowanie tylko do tymczasowego skierowania pracownika. W analizowanej sytuacji brak było zamiaru tymczasowego skierowania pracownika. Stosunek pracy pracownika z pierwotnym pracodawcą trwał nadal z powodu jego sprzeciwu, co wyklucza charakter tymczasowy zatrudnienia u firmy trzeciej. Przejęcie zadań pracownika na stałe przez firmę trzecią nie tworzy tymczasowego stosunku pracy w rozumieniu dyrektywy.
Godne uwagi sformułowania
wykładni przepisów prawa Unii konieczne jest uwzględnienie nie tylko ich brzmienia, ale także kontekstu i celów uregulowania stosunek pracy z przedsiębiorstwem użytkownikiem ma z natury charakter tymczasowy wyrażenie „tymczasowo” zawarte w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2008/104 nie ma na celu ograniczenia stosowania pracy tymczasowej do stanowisk, które nie istniałyby stale lub powinny być obsadzone w celu zastępstwa, ponieważ wyrażenie to określa nie stanowisko pracy, które powinno być obsadzone w przedsiębiorstwie użytkowniku, lecz sposoby skierowania pracownika do tego przedsiębiorstwa aby stosunek pracy był objęty zakresem stosowania dyrektywy 2008/104, zarówno przy zawieraniu danej umowy o pracę, jak i przy każdym faktycznym skierowaniu pracodawca musi mieć zamiar tymczasowego skierowania danego pracownika do pracy w przedsiębiorstwie użytkowniku dyrektywa ta odnosi się wyłącznie do tymczasowych, przejściowych lub ograniczonych czasowo stosunków pracy, a nie do stałych stosunków pracy
Skład orzekający
P.G. Xuereb
prezes
A. Kumin
sprawozdawca
I. Ziemele
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "wykładnia pojęcia 'praca tymczasowa' i 'tymczasowe skierowanie' w kontekście dyrektywy 2008/104/WE, zwłaszcza w sytuacjach przejęcia zadań pracownika i jego sprzeciwu wobec zmiany pracodawcy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej wynikającej z niemieckich przepisów (AÜG, TVöD, BGB) i ich relacji z prawem UE. Interpretacja pojęcia 'tymczasowości' w kontekście pracy tymczasowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy subtelnych różnic między pracą tymczasową a innymi formami zatrudnienia, co jest kluczowe dla wielu pracowników i pracodawców. Wyjaśnia, kiedy pracownik pozostający u pierwotnego pracodawcy, ale wykonujący pracę dla firmy trzeciej, nie jest objęty ochroną dyrektywy o pracy tymczasowej.
“Czy praca na stałe dla firmy trzeciej to nadal praca tymczasowa? TSUE wyjaśnia granice dyrektywy.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI