C-425/22
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że siedziba spółki dominującej nie jest miejscem, w którym nastąpiła szkoda w rozumieniu przepisów o jurysdykcji, nawet jeśli dochodzi ona odszkodowania za straty poniesione przez jej spółki zależne w wyniku kartelu.
Sprawa dotyczyła jurysdykcji sądów w sporze o odszkodowanie za straty poniesione przez spółki zależne w wyniku kartelu. Spółka dominująca MOL z Węgier pozwała Mercedes-Benz Group, twierdząc, że węgierskie sądy są właściwe, ponieważ siedziba MOL jest centrum interesów grupy. Sądy niższych instancji oddaliły powództwo, wskazując, że szkoda została poniesiona przez spółki zależne w innych państwach. Trybunał Sprawiedliwości UE rozstrzygnął, że pojęcie "miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę" w art. 7 pkt 2 rozporządzenia Bruksela I bis nie obejmuje siedziby spółki dominującej, gdy szkoda została poniesiona wyłącznie przez jej spółki zależne, nawet jeśli tworzą one tę samą jednostkę gospodarczą.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 7 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 w sprawie jurysdykcji sądów w sporach dotyczących czynów niedozwolonych. Spółka MOL z Węgier, będąca spółką dominującą, wniosła powództwo o odszkodowanie przeciwko Mercedes-Benz Group za straty poniesione przez jej spółki zależne w wyniku kartelu dotyczącego samochodów ciężarowych. MOL argumentował, że sądy węgierskie są właściwe, ponieważ jego siedziba jest centrum interesów gospodarczych grupy i miejscem, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Sądy węgierskie oddaliły powództwo, wskazując, że szkoda została poniesiona bezpośrednio przez spółki zależne z siedzibami w innych państwach członkowskich. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania prejudycjalne, orzekł, że pojęcie "miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę" w rozumieniu art. 7 pkt 2 rozporządzenia nr 1215/2012 nie obejmuje siedziby spółki dominującej, która dochodzi odszkodowania za szkody poniesione wyłącznie przez jej spółki zależne, nawet jeśli tworzą one tę samą jednostkę gospodarczą. Trybunał podkreślił, że jurysdykcja powinna opierać się na zasadzie bliskości sądu ze szkodą, co oznacza sądy państwa, na którego rynku doszło do naruszenia lub gdzie nastąpiło urzeczywistnienie szkody przez bezpośrednio poszkodowane podmioty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pojęcie "miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę" nie obejmuje siedziby spółki dominującej w takiej sytuacji, nawet jeśli spółka dominująca i jej spółki zależne tworzą tę samą jednostkę gospodarczą.
Uzasadnienie
Trybunał oparł się na celach jurysdykcji szczególnej, takich jak bliskość sądu ze szkodą i przewidywalność, a także na spójności między prawem właściwym a sądem. Stwierdził, że rozszerzająca wykładnia pojęcia "jednostki gospodarczej" na potrzeby ustalenia jurysdykcji w przypadku powoda byłaby sprzeczna z tymi celami i nie uniemożliwia dochodzenia roszczeń odszkodowawczych, które mogą być kierowane do sądu właściwego dla miejsca popełnienia czynu niedozwolonego lub miejsca urzeczywistnienia szkody przez bezpośrednio poszkodowane podmioty.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
Mercedes-Benz Group AG (w kontekście jurysdykcji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| MOL Magyar Olaj- és Gázipari Nyrt. | spolka | powód |
| Mercedes-Benz Group AG | spolka | pozwany |
| rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (4)
Główne
Rozporządzenie Bruksela I bis art. 7 § pkt 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Pojęcie "miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę" nie obejmuje siedziby spółki dominującej, gdy szkoda została poniesiona wyłącznie przez spółki zależne, nawet jeśli tworzą one tę samą jednostkę gospodarczą.
TFUE art. 101
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Zakaz karteli i innych praktyk ograniczających konkurencję.
Porozumienie EOG art. 53
Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym
Zakaz praktyk ograniczających konkurencję.
Pomocnicze
Rozporządzenie Rzym II art. 6 § ust. 3 lit. a
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 864/2007
Prawo właściwe dla zobowiązań pozaumownych wynikających z ograniczenia konkurencji to prawo państwa, na którego rynku praktyki te wywołują skutek lub na którego rynku zachodzi prawdopodobieństwo wywołania przez nie skutku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Siedziba spółki dominującej nie jest miejscem urzeczywistnienia szkody, gdy szkoda została poniesiona bezpośrednio przez spółki zależne w innych państwach członkowskich. Wykładnia art. 7 pkt 2 rozporządzenia nr 1215/2012 musi uwzględniać cele bliskości sądu ze szkodą, przewidywalności jurysdykcji oraz spójności między prawem właściwym a sądem. Teoria jednostki gospodarczej ma zastosowanie do ustalenia odpowiedzialności za naruszenie prawa konkurencji, ale nie do ustalenia jurysdykcji w przypadku powoda dochodzącego odszkodowania za straty poniesione przez spółki zależne.
Odrzucone argumenty
Siedziba spółki dominującej jako centrum interesów gospodarczych grupy powinna być uznana za miejsce, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Teoria jednostki gospodarczej powinna być stosowana w sposób lustrzany (odwrotny) zarówno dla ustalenia odpowiedzialności, jak i dochodzenia roszczeń odszkodowawczych. Brak możliwości zastosowania teorii jednostki gospodarczej do określenia jurysdykcji uniemożliwia dochodzenie roszczeń odszkodowawczych przez spółkę dominującą.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „miejsca, gdzie nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę” nie obejmuje siedziby spółki dominującej, która wnosi powództwo o naprawienie szkód poniesionych wyłącznie przez jej spółki zależne cele bliskości i przewidywalności reguł jurysdykcyjnych oraz spójności między prawem właściwym a stosującym je właściwym sądem teoria jednostki gospodarczej ma zastosowanie wyłącznie na potrzeby ustalenia odpowiedzialności za naruszenie prawa konkurencji i nie ma w istocie zastosowania do osoby poszkodowanej na potrzeby przypisania jurysdykcji
Skład orzekający
E. Regan
prezes izby
K. Lenaerts
prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego piątej izby
M. Ilešič
sprawozdawca
I. Jarukaitis
sędzia
D. Gratsias
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie jurysdykcji w sprawach o odszkodowanie za naruszenie prawa konkurencji, zwłaszcza gdy szkoda została poniesiona przez spółki zależne, a powództwo wnosi spółka dominująca."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni art. 7 pkt 2 rozporządzenia nr 1215/2012 i nie wyklucza możliwości dochodzenia roszczeń odszkodowawczych przed sądami właściwymi dla miejsca popełnienia czynu lub miejsca urzeczywistnienia szkody przez bezpośrednio poszkodowane podmioty.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia jurysdykcji w kontekście naruszeń prawa konkurencji i złożonych struktur korporacyjnych (grupy kapitałowe), co jest istotne dla praktyków prawa gospodarczego i procesowego.
“Czy siedziba firmy matki chroni przed pozwem o straty poniesione przez jej córki? TSUE odpowiada.”
Sektor
prawo_konkurencji
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI