C-422/21

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że sankcje za agresywne zachowanie wnioskodawców o ochronę międzynarodową mogą obejmować cofnięcie świadczeń materialnych, ale nie mogą pozbawiać ich podstawowych potrzeb.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dyrektywy 2013/33/UE w zakresie sankcji za agresywne zachowanie wnioskodawców o ochronę międzynarodową. Wnioskodawca TO dopuścił się agresywnego zachowania wobec funkcjonariuszy publicznych, co doprowadziło do cofnięcia mu świadczeń materialnych. Sąd odsyłający pytał, czy sankcja ta jest dopuszczalna, zwłaszcza gdy zachowanie miało miejsce poza ośrodkiem. Trybunał stwierdził, że sankcje te są dopuszczalne, ale nie mogą pozbawiać wnioskodawcy możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb, takich jak zakwaterowanie, wyżywienie i ubranie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 20 ust. 4 i 5 dyrektywy 2013/33/UE w sprawie norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową. Sprawa dotyczyła wnioskodawcy TO, któremu cofnięto świadczenia materialne w ramach przyjmowania z powodu agresywnego zachowania wobec pracownika kolei i policji. Sąd odsyłający, Consiglio di Stato, miał wątpliwości, czy sankcja ta jest zgodna z prawem UE, zwłaszcza po wyroku w sprawie Haqbin (C-233/18). Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytanie prejudycjalne, podzielił je na dwie części. W pierwszej części ustalono, że pojęcie „szczególnie agresywnego zachowania” w art. 20 ust. 4 dyrektywy obejmuje zachowania popełnione zarówno w ośrodku, jak i poza nim, niezależnie od miejsca ich wystąpienia. W drugiej części Trybunał orzekł, że choć państwa członkowskie mogą nakładać sankcje, w tym ograniczać lub cofać świadczenia materialne, to nie mogą one pozbawiać wnioskodawcy możliwości zaspokojenia najbardziej podstawowych potrzeb (zakwaterowanie, wyżywienie, ubranie). Cofnięcie świadczeń materialnych, które prowadziłoby do takiego stanu, jest sprzeczne z zasadą godności ludzkiej i proporcjonalności. Trybunał podkreślił, że inne sankcje, takie jak umieszczenie w odseparowanej części ośrodka, przeniesienie do innego miejsca zakwaterowania, czy nawet zatrzymanie (jeśli spełnione są przesłanki), mogą być stosowane, o ile przestrzegane są gwarancje proceduralne i zasada proporcjonalności. Wartość praktyczna orzeczenia polega na doprecyzowaniu zakresu sankcji wobec wnioskodawców o ochronę międzynarodową, podkreślając jednocześnie konieczność ochrony ich podstawowych praw i godności.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (11)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy