C-422/20
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że sądy państwa członkowskiego, do którego sprawa została wniesiona po stwierdzeniu braku jurysdykcji przez sąd innego państwa członkowskiego, nie mogą badać przesłanek tego stwierdzenia, a przepisy dotyczące wyboru prawa właściwego stosuje się nawet do testamentów sporządzonych przed wejściem w życie rozporządzenia, jeśli prawo wynika z przepisów przejściowych.
Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia nr 650/2012 w sprawie dziedziczenia. Sąd odsyłający z Niemiec pytał, czy sąd przejmujący sprawę po stwierdzeniu braku jurysdykcji przez sąd innego państwa członkowskiego może badać przesłanki tego stwierdzenia, a także czy przepisy o wyborze prawa właściwego stosują się do testamentów sprzed 2015 r. Trybunał orzekł, że sądy nie mogą badać przesłanek stwierdzenia braku jurysdykcji przez sąd innego państwa członkowskiego, a przepisy te stosują się również do starszych testamentów, jeśli prawo właściwe wynika z przepisów przejściowych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów rozporządzenia (UE) nr 650/2012 dotyczącego jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach spadkowych. Sprawa wyłoniła się z konfliktu jurysdykcyjnego między sądami niemieckimi a hiszpańskimi w związku z dziedziczeniem po obywatelu Niemiec, który zmarł w Hiszpanii. Sąd niemiecki początkowo uznał się za niewłaściwy, odsyłając sprawę do sądów hiszpańskich, które następnie stwierdziły, że są lepiej sytuowane do orzekania w sprawie. Po ponownym złożeniu wniosku w Niemczech, sąd niemiecki uznał się za właściwy, powołując się na postanowienie sądu hiszpańskiego. Sąd odsyłający (Oberlandesgericht Köln) zadał Trybunałowi trzy pytania: 1) czy stwierdzenie braku jurysdykcji przez sąd pierwszoinstancyjny musi być wyraźne, czy wystarczy dorozumiane; 2) czy sąd przejmujący sprawę może badać przesłanki stwierdzenia braku jurysdykcji przez sąd poprzedni; 3) czy przepisy o wyborze prawa właściwego stosują się do testamentów sporządzonych przed wejściem w życie rozporządzenia, gdy prawo właściwe wynika z przepisów przejściowych. Trybunał orzekł, że stwierdzenie braku jurysdykcji nie musi być wyraźne, jeśli intencja rezygnacji z rozpatrzenia sprawy wynika jednoznacznie z orzeczenia. Co do drugiego pytania, Trybunał stwierdził, że sąd przejmujący sprawę nie jest uprawniony do badania, czy zostały spełnione przesłanki stwierdzenia braku jurysdykcji przez sąd poprzedni, ponieważ orzeczenie o braku jurysdykcji jest wiążące i nie podlega kontroli merytorycznej. W odniesieniu do trzeciego pytania, Trybunał uznał, że przepisy jurysdykcyjne stosują się również wtedy, gdy wybór prawa właściwego wynika z przepisów przejściowych (art. 83 ust. 4 rozporządzenia), nawet jeśli testament został sporządzony przed wejściem w życie rozporządzenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie jest konieczne wyraźne stwierdzenie braku jurysdykcji, o ile intencja rezygnacji z rozpatrzenia sprawy na rzecz sądów innego państwa członkowskiego wynika jednoznacznie z orzeczenia sądu pierwszoinstancyjnego.
Uzasadnienie
Trybunał wskazał, że choć pewność prawa wymaga jasności, przepisy rozporządzenia nr 650/2012 nie precyzują formy stwierdzenia braku jurysdykcji. Kluczowe jest, aby z orzeczenia wynikała jednoznaczna wola sądu pierwszoinstancyjnego do rezygnacji z rozpatrzenia sprawy na rzecz sądu innego państwa członkowskiego, zgodnie z art. 6 lit. a) rozporządzenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| RK | osoba_fizyczna | skarżący |
| CR | osoba_fizyczna | pozwany |
| rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie nr 650/2012 art. 6 § lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012
Sąd może, na wniosek strony, stwierdzić brak swojej jurysdykcji, jeżeli uzna, że sądy państwa członkowskiego, którego prawo wybrano, mają lepsze możliwości orzekania w danej sprawie spadkowej.
Rozporządzenie nr 650/2012 art. 7 § lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012
Sądy państwa członkowskiego, którego prawo wybrał zmarły, mają jurysdykcję, jeżeli sąd, do którego wcześniej wniesiono sprawę, stwierdził brak swojej jurysdykcji zgodnie z art. 6 lit. a).
Rozporządzenie nr 650/2012 art. 22 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012
Możliwość wyboru przez spadkodawcę prawa państwa, którego jest obywatelem, jako prawa właściwego dla dziedziczenia. Wybór musi być dokonany wyraźnie lub wynikać z postanowień rozrządzenia.
Rozporządzenie nr 650/2012 art. 83 § ust. 4
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012
Jeżeli rozrządzenie na wypadek śmierci zostało dokonane przed 17 sierpnia 2015 r. zgodnie z prawem, które zmarły mógł wybrać, prawo to uważa się za wybrane jako prawo właściwe dla dziedziczenia.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 650/2012 art. 39 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012
Orzeczenie wydane w państwie członkowskim jest uznawane w innych państwach członkowskich bez potrzeby przeprowadzania specjalnego postępowania.
Rozporządzenie nr 650/2012 art. 41
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012
Orzeczenie wydane w państwie członkowskim nie może być w żadnym przypadku przedmiotem kontroli merytorycznej.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd przejmujący sprawę nie powinien badać przesłanek stwierdzenia braku jurysdykcji przez sąd poprzedni, aby zapewnić wzajemne uznawanie orzeczeń i uniknąć konfliktów kompetencyjnych. Przepisy o wyborze prawa właściwego stosują się również do testamentów sporządzonych przed wejściem w życie rozporządzenia, jeśli prawo właściwe wynika z przepisów przejściowych. Stwierdzenie braku jurysdykcji nie musi być wyraźne, jeśli wynika jednoznacznie z orzeczenia sądu pierwszoinstancyjnego.
Godne uwagi sformułowania
sądy państwa członkowskiego, którego prawo wybrał jako właściwe zmarły, mają lepsze możliwości orzekania w danej sprawie spadkowej orzeczenie wydane w państwie członkowskim jest uznawane w innych państwach członkowskich bez potrzeby przeprowadzania specjalnego postępowania w żadnym przypadku nie jest możliwe przeprowadzenie kontroli merytorycznej nie jest uprawniony do kontrolowania, czy zostały spełnione określone w tych przepisach przesłanki stwierdzenia przez sąd, do którego wcześniej wniesiono sprawę, braku własnej jurysdykcji domniemanie wyboru prawa właściwego dla dziedziczenia, które ma ten sam skutek co wybór prawa dokonany zgodnie z przepisami owego rozporządzenia
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes_izby
C. Toader
sprawozdawca
N. Jääskinen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów rozporządzenia nr 650/2012 dotyczących jurysdykcji w sprawach spadkowych, wzajemnego uznawania orzeczeń oraz stosowania przepisów przejściowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów rozporządzenia nr 650/2012 i wykładni sądowej w kontekście odesłania prejudycjalnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii jurysdykcji i prawa właściwego w sprawach spadkowych o charakterze transgranicznym, co jest istotne dla praktyków prawa spadkowego i osób posiadających majątek w różnych krajach UE.
“Czy sąd może kwestionować decyzję innego sądu UE w sprawie spadkowej? TSUE wyjaśnia granice jurysdykcji.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI