C-422/14
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE zinterpretował dyrektywę o zwolnieniach grupowych, określając, którzy pracownicy (w tym na czas określony) są wliczani do progów liczbowych i co stanowi zwolnienie.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 98/59/WE w sprawie zwolnień grupowych. Sąd pracy w Barcelonie pytał, czy pracownicy zatrudnieni na czas określony powinni być wliczani do liczby pracowników 'zwykle' zatrudnionych przy obliczaniu progów zwolnień grupowych, czy warunek 'co najmniej pięciu zwolnień' dotyczy tylko zwolnień czy także rozwiązań umów zrównanych ze zwolnieniem, oraz czy jednostronna, niekorzystna zmiana warunków pracy przez pracodawcę stanowi zwolnienie. Trybunał orzekł, że pracownicy na czas określony są wliczani do liczby pracowników 'zwykle' zatrudnionych, warunek 'pięciu zwolnień' dotyczy tylko zwolnień, a nie zrównanych z nimi rozwiązań umów, oraz że jednostronna zmiana warunków pracy przez pracodawcę wchodzi w zakres pojęcia 'zwolnienia'.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Juzgado de lo Social nr 33 w Barcelonie dotyczył wykładni dyrektywy Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych. Sprawa dotyczyła pracownika, który kwestionował zasadność swojego zwolnienia, twierdząc, że pracodawca powinien był zastosować procedurę zwolnienia grupowego. Sąd odsyłający zadał trzy pytania: 1) Czy pracownicy zatrudnieni na czas określony, których umowy rozwiązano z upływem terminu, powinni być wliczani do liczby pracowników 'zwykle' zatrudnionych przy obliczaniu progów zwolnień grupowych? 2) Czy warunek 'co najmniej pięciu zwolnień' dotyczy tylko zwolnień, czy także rozwiązań umów zrównanych ze zwolnieniem? 3) Czy jednostronna, niekorzystna zmiana istotnych warunków pracy przez pracodawcę z powodów niezwiązanych z pracownikiem stanowi zwolnienie lub rozwiązanie umowy zrównane ze zwolnieniem? Trybunał Sprawiedliwości UE, uwzględniając argumenty przedstawione przez strony i rzecznika generalnego, udzielił następujących odpowiedzi: Po pierwsze, pracownicy zatrudnieni na umowę na czas określony lub na wykonanie zadania szczególnego powinni być uważani za pracowników 'zwykle' zatrudnionych w danym przedsiębiorstwie w rozumieniu art. 1 ust. 1 lit. a) dyrektywy, nawet jeśli ich umowy rozwiązują się z upływem terminu. Po drugie, warunek 'co najmniej pięciu zwolnień' odnosi się wyłącznie do zwolnień w ścisłym tego słowa znaczeniu, a nie do przypadków rozwiązania umowy zrównanych ze zwolnieniem. Po trzecie, jednostronna i niekorzystna dla pracownika zasadnicza zmiana istotnych elementów umowy o pracę z powodów niezwiązanych z pracownikiem wchodzi w zakres pojęcia 'zwolnienia' w rozumieniu dyrektywy, nawet jeśli pracownik następnie wystąpił o rozwiązanie umowy na podstawie przepisów krajowych. Orzeczenie to ma istotne znaczenie dla prawidłowego stosowania przepisów o zwolnieniach grupowych w Unii Europejskiej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, pracownicy zatrudnieni na umowę na czas określony lub na wykonanie zadania szczególnego powinni być uważani za pracowników „zwykle” zatrudnionych w danym przedsiębiorstwie w rozumieniu art. 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 98/59.
Uzasadnienie
Dyrektywa nie rozróżnia długości zatrudnienia dla celów obliczania progów. Wyłączenie takich pracowników pozbawiłoby ogół pracowników praw wynikających z dyrektywy, naruszając jej skuteczność. Cele prawodawcy są różne: ochrona pracowników na czas nieokreślony jest inna, ale dla celów obliczania stanu zatrudnienia charakter stosunku pracy nie ma znaczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Cristian Pujante Rivera | osoba_fizyczna | skarżący |
| Gestora Clubs Dir SL | spolka | pozwany |
| Fondo de Garantía Salarial | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Dyrektywa 98/59/WE art. 1 § 1 lit. a)
Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych
Pracownicy zatrudnieni na umowę na czas określony lub na wykonanie zadania szczególnego są uważani za pracowników „zwykle” zatrudnionych w danym przedsiębiorstwie. Jednostronna i niekorzystna zmiana istotnych elementów umowy o pracę przez pracodawcę z powodów niezwiązanych z pracownikiem wchodzi w zakres pojęcia „zwolnienia”.
Dyrektywa 98/59/WE art. 1 § 1 lit. b)
Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych
Warunek „co najmniej pięciu zwolnień” dotyczy jedynie zwolnień w ścisłym tego słowa znaczeniu, a nie przypadków rozwiązania umowy o pracę zrównanych ze zwolnieniem.
Pomocnicze
Dyrektywa 98/59/WE art. 1 § 2 lit. a)
Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych
Zwolnienia grupowe nie mają zastosowania do zwolnień dokonywanych w ramach umów o pracę zawartych na czas określony lub na wykonanie zadania szczególnego, z wyjątkiem przypadku gdy takie zwolnienia następują przed upływem terminu lub wykonaniem tych umów.
ET art. 41 § 1 i 3
Ustawa o statucie pracowniczym (Hiszpania)
Dotyczy istotnych zmian warunków pracy i prawa pracownika do rozwiązania umowy z odszkodowaniem.
ET art. 50
Ustawa o statucie pracowniczym (Hiszpania)
Uznaje istotne zmiany warunków pracy za uzasadnioną przyczynę rozwiązania umowy na żądanie pracownika.
ET art. 51 § 1 i 2
Ustawa o statucie pracowniczym (Hiszpania)
Definiuje zwolnienie grupowe i procedurę konsultacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pracownicy zatrudnieni na czas określony powinni być wliczani do liczby pracowników 'zwykle' zatrudnionych dla celów progów zwolnień grupowych. Warunek 'co najmniej pięciu zwolnień' dotyczy tylko zwolnień, a nie zrównanych z nimi rozwiązań umów. Jednostronna, niekorzystna zmiana warunków pracy przez pracodawcę stanowi zwolnienie w rozumieniu dyrektywy.
Odrzucone argumenty
Gestora kwestionowała dopuszczalność wniosku o interpretację, twierdząc, że przepisy nie są niejasne.
Godne uwagi sformułowania
pracowników zatrudnionych zwykle zwolnień i przypadków rozwiązania umowy o pracę zrównanych ze zwolnieniem jednostronnej i niekorzystnej dla pracownika zasadniczej zmiany istotnych elementów jego umowy o pracę
Skład orzekający
A. Tizzano
wiceprezes Trybunału, pełniący obowiązki prezesa pierwszej izby
F. Biltgen
sprawozdawca
A. Borg Barthet
sędzia
E. Levits
sędzia
M. Berger
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja dyrektywy o zwolnieniach grupowych, wliczanie pracowników na czas określony, definicja zwolnienia, skutki jednostronnej zmiany warunków pracy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów dyrektywy 98/59/WE i ich implementacji w prawie krajowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy – zwolnień grupowych i ochrony pracowników, z praktycznymi implikacjami dla pracodawców i pracowników w całej UE.
“Czy pracownik na umowie na czas określony chroni przed zwolnieniem grupowym? TSUE wyjaśnia!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI