C-421/22

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przepisy UE dotyczące usług transportu publicznego nie wymagają automatycznego pokrywania wszystkich kosztów przewoźników przez państwo, nawet jeśli koszty te są poza ich kontrolą.

Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 w kontekście systemu rekompensat za świadczenie usług publicznego transportu autobusowego na Łotwie. Spółki transportowe kwestionowały brak pełnej indeksacji kosztów w umowach, argumentując, że państwo powinno pokrywać wszelkie nieprzewidziane straty. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że przepisy UE nie nakładają takiego obowiązku, a systemy rekompensat mogą przenosić część ryzyka na przewoźników, promując jednocześnie efektywność.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni rozporządzenia (WE) nr 1370/2007 w sprawie usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego. Spór na Łotwie dotyczył metody obliczania rekompensaty za świadczenie usług autobusowych, gdzie spółki transportowe zarzucały, że specyfikacja istotnych warunków zamówienia nie przewiduje pełnej indeksacji cen do zmiennych kosztów, co przenosi ryzyko na przewoźników. Sąd odsyłający pytał, czy przepisy UE dopuszczają system rekompensat, który nie nakłada na właściwy organ obowiązku wypłaty pełnej rekompensaty za każdy wzrost kosztów, który pozostaje poza kontrolą usługodawcy. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując brzmienie, kontekst i cele rozporządzenia, stwierdził, że przepisy te nie wymagają automatycznego pokrycia wszystkich kosztów przez państwo. Artykuł 4 ust. 1 rozporządzenia przyznaje właściwym organom pewien zakres uznania w ustalaniu parametrów rekompensaty i podziale kosztów, co może oznaczać przeniesienie części ryzyka na przewoźnika. Celem rozporządzenia jest zapewnienie efektywnych i opłacalnych finansowo usług o wysokiej jakości, a systemy rekompensat powinny promować wydajność, a nie gwarantować automatyczne pokrycie wszystkich kosztów. W przypadku postępowań przetargowych, sam proces konkurencyjny ma prowadzić do ograniczenia kwoty rekompensaty i uniknięcia nadmiernej lub niewystarczającej rekompensaty. Trybunał podkreślił, że choć zasada proporcjonalności wymaga, aby warunki nie były nadmierne, brak regularnej indeksacji sam w sobie nie narusza tej zasady, a przewoźnik sam decyduje o poziomie ryzyka, jaki jest gotów podjąć. W analizowanej sprawie, fakt otrzymania wielu ofert świadczył o tym, że warunki nie były nieuzasadnione.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (12)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy