C-421/07
Podsumowanie
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 86 dyrektywy 2001/83/WE w sprawie, w której dziennikarz Frede Damgaard został oskarżony o podanie do publicznej wiadomości informacji na temat produktu leczniczego Hyben Total, który nie był dopuszczony do obrotu w Danii. Informacje te zostały zamieszczone na jego stronie internetowej. Vestre Landsret zadał pytanie, czy rozpowszechnianie takich informacji przez osobę trzecią, działającą z własnej inicjatywy i niezależnie od producenta, może być uznane za reklamę w rozumieniu dyrektywy. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, odwołując się do motywów dyrektywy podkreślających ochronę zdrowia publicznego i konsumentów, stwierdził, że definicja reklamy zawarta w art. 86 ust. 1 dyrektywy obejmuje "dowolną formę obwoźnej informacji, działalności agitacyjnej lub motywowania ukierunkowanego na zachęcanie do przepisywania, dostarczania, sprzedaży lub konsumpcji produktów leczniczych". Trybunał podkreślił, że brzmienie dyrektywy nie wyklucza, by przekaz pochodzący od niezależnej osoby trzeciej miał charakter reklamowy, ani nie wymaga, aby był on rozpowszechniany w ramach działalności handlowej. Uznał, że taka reklama, nawet realizowana przez niezależną osobę trzecią, może zaszkodzić zdrowiu publicznemu. W związku z tym, do sądu krajowego należy ustalenie, czy działania F. Damgaarda stanowiły formę obwoźnej informacji, działalności agitacyjnej lub motywowania ukierunkowanego na zachęcanie do sprzedaży lub konsumpcji produktu. Trybunał odniósł się również do argumentu o wolności wyrażania opinii, stwierdzając, że ograniczenia tej wolności są dopuszczalne w celu ochrony zdrowia publicznego, o ile są proporcjonalne i uzasadnione.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia 'reklama produktu leczniczego' w prawie UE, zwłaszcza w kontekście działań osób trzecich i wolności słowa.
Ostateczna ocena, czy dane działanie jest reklamą, zależy od konkretnych okoliczności faktycznych i należy do sądu krajowego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy rozpowszechnianie przez osobę trzecią informacji o produkcie leczniczym, w tym o jego właściwościach leczniczych lub profilaktycznych, może być uznane za reklamę w rozumieniu art. 86 dyrektywy 2001/83/WE, nawet jeśli osoba ta działa z własnej inicjatywy i jest całkowicie niezależna od producenta lub sprzedawcy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, rozpowszechnianie przez osobę trzecią informacji o produkcie leczniczym może zostać uznane za reklamę w rozumieniu art. 86 dyrektywy 2001/83/WE, nawet jeśli osoba ta działa z własnej inicjatywy i jest całkowicie niezależna od producenta lub sprzedawcy.
Uzasadnienie
Definicja reklamy w dyrektywie nie wyklucza przekazu od niezależnej osoby trzeciej ani nie wymaga, aby był on częścią działalności handlowej. Celem dyrektywy jest ochrona zdrowia publicznego, a takie działania mogą na nie wpływać. Ostateczna ocena należy do sądu krajowego.
Czy ograniczenie wolności wyrażania opinii poprzez zakazanie rozpowszechniania informacji o niedopuszczonych do obrotu produktach leczniczych jest uzasadnione w świetle ochrony zdrowia publicznego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli informacje te zostaną uznane za reklamę, skazanie może być uznane za racjonalne i proporcjonalne w celu ochrony zdrowia publicznego.
Uzasadnienie
Wolność wyrażania opinii może podlegać ograniczeniom uzasadnionym względami interesu ogólnego, takim jak ochrona zdrowia publicznego, o ile są one proporcjonalne do zamierzonego celu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Frede Damgaard | osoba_fizyczna | oskarżony w postępowaniu karnym |
| Anklagemyndigheden | organ_krajowy | oskarżyciel |
| Natur-Drogeriet A/S | spolka | sprzedawca produktu leczniczego |
| Rząd duński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd belgijski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd czeski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd grecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Dyrektywa 2001/83/WE art. 86 § 1
Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi
Definicja reklamy obejmuje dowolną formę obwoźnej informacji, działalności agitacyjnej lub motywowania ukierunkowanego na zachęcanie do przepisywania, dostarczania, sprzedaży lub konsumpcji produktów leczniczych, niezależnie od tego, czy przekaz pochodzi od niezależnej osoby trzeciej.
Dyrektywa 2001/83/WE art. 87 § 1
Dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi
Zakazuje się reklamowania produktów leczniczych, w odniesieniu do których pozwolenie na dopuszczenie do obrotu nie zostało udzielone.
lægemiddellov art. 27b
Ustawa o produktach leczniczych (Dania)
Zakazuje reklamy produktów leczniczych, których wprowadzenie do obrotu lub dystrybucja nie są w Danii dopuszczone.
Pomocnicze
Dyrektywa 2004/27/WE
Dyrektywa 2004/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. zmieniająca dyrektywę 2001/83/WE
EKPC art. 10
Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
Uznaje wolność wyrażania opinii, ale dopuszcza jej ograniczenia w interesie publicznym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Definicja reklamy w dyrektywie 2001/83/WE jest szeroka i obejmuje działania osób trzecich. • Ochrona zdrowia publicznego jest nadrzędnym celem dyrektywy. • Nawet niezależne informacje mogą wpływać na zachowania konsumentów i stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego. • Wolność słowa może być ograniczona w celu ochrony zdrowia publicznego, jeśli ograniczenia są proporcjonalne.
Odrzucone argumenty
Informacje rozpowszechniane przez niezależną osobę trzecią, niebędącą przedsiębiorcą, nie stanowią reklamy. • Ograniczenie wolności wyrażania opinii jest nieproporcjonalne.
Godne uwagi sformułowania
dowolną formę obwoźnej informacji, działalności agitacyjnej lub motywowania ukierunkowanego na zachęcanie do przepisywania, dostarczania, sprzedaży lub konsumpcji produktów leczniczych • ochrona zdrowia publicznego musi być podstawowym celem wszelkich zasad regulujących produkcję, dystrybucję i stosowanie produktów leczniczych • wolność wyrażania opinii może podlegać określonym ograniczeniom uzasadnionym względami interesu ogólnego
Skład orzekający
C.W.A. Timmermans
prezes izby
J.C. Bonichot
sędzia
K. Schiemann
sprawozdawca
J. Makarczyk
sędzia
C. Toader
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'reklama produktu leczniczego' w prawie UE, zwłaszcza w kontekście działań osób trzecich i wolności słowa."
Ograniczenia: Ostateczna ocena, czy dane działanie jest reklamą, zależy od konkretnych okoliczności faktycznych i należy do sądu krajowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia granicy między informacją a reklamą, wolnością słowa a ochroną zdrowia publicznego, co jest istotne dla prawników i potencjalnie dla szerszej publiczności zainteresowanej prawem konsumenckim i medycznym.
“Czy niezależny dziennikarz może być uznany za reklamodawcę leku? TSUE rozstrzyga.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny