C-419/24
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził brak swojej właściwości do rozpoznania wniosku prejudycjalnego dotyczącego wykładni dyrektywy o zwolnieniach grupowych, gdyż krajowe przepisy o planie ochrony zatrudnienia nie są objęte zakresem stosowania prawa UE.
Sąd kasacyjny we Francji zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy pracowników udostępnionych przez inne przedsiębiorstwo należy wliczać do stanu zatrudnienia przy obliczaniu progu 50 pracowników wymaganego do sporządzenia planu ochrony zatrudnienia. TSUE uznał, że dyrektywa o zwolnieniach grupowych nie nakłada takiego obowiązku ani nie reguluje kwestii planu ochrony zatrudnienia, a jedynie harmonizuje procedury informowania i konsultacji. W związku z tym, przepisy krajowe dotyczące planu ochrony zatrudnienia nie są objęte zakresem stosowania prawa UE, a TSUE nie jest właściwy do ich interpretacji.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 1 ust. 1 lit. a) dyrektywy 98/59/WE w sprawie zwolnień grupowych. Spór w postępowaniu głównym dotyczył obowiązku sporządzenia planu ochrony zatrudnienia przez francuską spółkę Hôtel Plaza, która zamierzała zwolnić 29 z 39 pracowników. Kluczowe pytanie dotyczyło tego, czy należy uwzględnić 11 pracowników udostępnionych przez zewnętrzne przedsiębiorstwo GSF Jupiter przy obliczaniu progu 50 pracowników, od którego taki plan jest wymagany. Spółka Hôtel Plaza i Komisja Europejska podniosły zarzut braku właściwości Trybunału, argumentując, że krajowe przepisy o planie ochrony zatrudnienia nie są objęte zakresem stosowania dyrektywy 98/59. TSUE, badając swoją właściwość, stwierdził, że dyrektywa 98/59 ma na celu zapewnienie informowania i konsultacji z przedstawicielami pracowników oraz powiadamiania organów publicznych o zwolnieniach grupowych. Nie nakłada ona jednak szczególnego obowiązku sporządzenia i wdrożenia planu ochrony zatrudnienia, ani nie reguluje sposobu obliczania liczby pracowników w kontekście takich planów, poza ogólnymi progami dla samych zwolnień grupowych. Ponadto, dyrektywa przewiduje częściową harmonizację i pozwala państwom członkowskim na stosowanie korzystniejszych przepisów. W związku z tym, TSUE uznał, że krajowy przepis wymagający planu ochrony zatrudnienia nie jest objęty zakresem stosowania dyrektywy 98/59, a tym samym Trybunał nie jest właściwy do rozpoznania wniosku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli krajowe przepisy dotyczące planu ochrony zatrudnienia nie są objęte zakresem stosowania dyrektywy 98/59/WE.
Uzasadnienie
TSUE stwierdził, że dyrektywa 98/59/WE nie nakłada obowiązku sporządzenia planu ochrony zatrudnienia ani nie reguluje sposobu obliczania liczby pracowników w tym kontekście. Dyrektywa harmonizuje jedynie procedury informowania i konsultacji. W związku z tym, krajowe przepisy dotyczące planu ochrony zatrudnienia nie są objęte zakresem stosowania prawa UE, a TSUE nie jest właściwy do ich interpretacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Strona wygrywająca
brak rozstrzygnięcia merytorycznego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Société Nouvelle de l’Hôtel Plaza SAS | spolka | skarżący |
| YG | osoba_fizyczna | strona_w_postępowaniu_głównym |
| Pôle emploi | organ_krajowy | strona_w_postępowaniu_głównym |
| Rząd francuski | inne | interwenient |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd włoski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Dyrektywa 98/59/WE art. 1 § 1 lit. a)
Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych
Pojęcie 'pracownika' nie może być definiowane przez odesłanie do prawodawstw państw członkowskich, lecz należy je interpretować autonomicznie w ramach prawa UE. Jednakże, sama dyrektywa nie nakłada obowiązku sporządzenia planu ochrony zatrudnienia ani nie reguluje sposobu obliczania liczby pracowników w tym kontekście.
Code du travail art. L. 1111-2
Kodeks pracy (Francja)
Zasady obliczania stanu liczebnego personelu przedsiębiorstwa, w tym uwzględnianie pracowników udostępnionych.
Code du travail art. L. 1233-61 § akapit pierwszy
Kodeks pracy (Francja)
Obowiązek sporządzenia i wdrożenia planu ochrony zatrudnienia w przedsiębiorstwach zatrudniających co najmniej 50 pracowników, gdy planowane zwolnienie dotyczy co najmniej 10 pracowników w okresie 30 dni.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.
Pomocnicze
Dyrektywa 98/59/WE art. 2 § ust. 1, 2, 3, 4
Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych
Obowiązki informowania i konsultacji z przedstawicielami pracowników oraz powiadamiania organu publicznego.
Dyrektywa 98/59/WE art. 3 § ust. 1
Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych
Obowiązek notyfikacji zamiaru zwolnienia grupowego właściwemu organowi władzy publicznej.
Dyrektywa 98/59/WE art. 5
Dyrektywa Rady 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych
Możliwość stosowania przez państwa członkowskie przepisów korzystniejszych dla pracowników.
Code du travail art. L. 1235-10 § akapit pierwszy
Kodeks pracy (Francja)
Nieważność zwolnienia dokonanego w braku zatwierdzenia lub zgody na plan ochrony zatrudnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Krajowe przepisy dotyczące planu ochrony zatrudnienia nie są objęte zakresem stosowania dyrektywy 98/59/WE, ponieważ dyrektywa ta nie nakłada takiego obowiązku ani nie reguluje sposobu obliczania liczby pracowników w tym kontekście. TSUE jest właściwy jedynie do wykładni prawa UE, które ma zastosowanie w postępowaniu głównym. W tym przypadku prawo UE nie ma zastosowania do krajowych przepisów o planie ochrony zatrudnienia.
Godne uwagi sformułowania
pojęcia „pracownika”, o którym mowa w art. 1 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) dyrektywy 98/59, nie można definiować poprzez odesłanie do prawodawstw państw członkowskich, lecz należy je interpretować w sposób autonomiczny i jednolity w ramach porządku prawnego Unii z dyrektywy 98/59 nie wynika żaden obowiązek sporządzenia i wdrożenia planu ochrony zatrudnienia dyrektywa zapewnia jedynie częściową harmonizację zasad ochrony pracowników w przypadku zwolnień grupowych
Skład orzekający
D. Gratsias
prezes izby
M.L. Arastey Sahún
sprawozdawczyni
B. Smulders
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie granic właściwości TSUE w sprawach dotyczących wykładni prawa pracy UE, zwłaszcza gdy krajowe przepisy wykraczają poza zakres harmonizacji unijnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której krajowe przepisy o ochronie zatrudnienia nie są bezpośrednio powiązane z dyrektywą o zwolnieniach grupowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest rozróżnienie między harmonizacją unijną a przepisami krajowymi, które mogą być bardziej restrykcyjne, ale niekoniecznie podlegają wykładni TSUE.
“Czy pracownicy podwykonawcy chronią przed zwolnieniami grupowymi? TSUE wyjaśnia granice prawa UE.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI