C-419/11
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że osoba fizyczna będąca dyrektorem lub większościowym wspólnikiem spółki nie jest konsumentem w rozumieniu rozporządzenia Bruksela I, gdy poręcza za zobowiązania tej spółki.
Sprawa dotyczyła jurysdykcji sądu w sporze wynikającym z weksla. Sąd odsyłający pytał, czy poręczyciel będący dyrektorem spółki jest konsumentem w rozumieniu rozporządzenia Bruksela I, co determinowałoby właściwość sądu. Trybunał uznał, że taka osoba nie jest konsumentem, ponieważ poręczenie zabezpiecza zobowiązania związane z działalnością gospodarczą.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych. Sprawa dotyczyła jurysdykcji sądu w sporze między czeską spółką Česká spořitelna a austriackim obywatelem Geraldem Feichterem, który poręczył wekslem za zobowiązania czeskiej spółki Feichter – CZ s.r.o. Sąd czeski miał wątpliwości, czy G. Feichter, będący dyrektorem zarządzającym i większościowym wspólnikiem spółki Feichter, powinien być traktowany jako konsument w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia, co skutkowałoby właściwością sądów austriackich. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że osoba fizyczna ściśle powiązana zawodowo ze spółką, będąca jej dyrektorem lub większościowym wspólnikiem, nie może być uznana za konsumenta w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 44/2001, gdy poręcza za zobowiązania tej spółki z tytułu umowy kredytowej. W związku z tym, jurysdykcja nie jest ustalana na podstawie przepisów dotyczących umów konsumenckich. Trybunał rozstrzygnął również, że art. 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia nr 44/2001, dotyczący jurysdykcji szczególnej w sprawach umów, znajduje zastosowanie do roszczeń wynikających z weksla wystawionego jako niezupełny i uzupełnionego, pod warunkiem istnienia dobrowolnie zaciągniętego zobowiązania i miejsca jego wykonania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, taka osoba nie może być uznana za konsumenta, jeśli poręczenie zabezpiecza zobowiązania spółki związane z działalnością gospodarczą.
Uzasadnienie
Ochrona konsumenta przewidziana w rozporządzeniu nr 44/2001 ma na celu ochronę słabszej strony umowy. Osoba ściśle powiązana zawodowo ze spółką, będąca jej dyrektorem lub większościowym wspólnikiem, nie jest słabszą stroną w kontekście poręczenia za zobowiązania tej spółki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (w zakresie jurysdykcji sądu czeskiego)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Česká spořitelna, a.s. | spolka | skarżący |
| Gerald Feichter | osoba_fizyczna | pozwany |
| Rząd czeski | inne | interwenient |
| Rząd szwajcarski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 15 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Osoba fizyczna ściśle powiązana zawodowo ze spółką (np. dyrektor, większościowy wspólnik) nie jest konsumentem, gdy poręcza za zobowiązania tej spółki.
Rozporządzenie nr 44/2001 art. 5 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2001
Jurysdykcja szczególna w sprawach umów obejmuje roszczenia wynikające z weksla wystawionego jako niezupełny i uzupełnionego, jeśli istnieje dobrowolnie zaciągnięte zobowiązanie i określono miejsce jego wykonania.
Pomocnicze
Konwencja brukselska art. 13 § akapit pierwszy
Konwencja z dnia 27 września 1968 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych
Konwencja brukselska art. 5 § 1 zdanie pierwsze
Konwencja z dnia 27 września 1968 r. o jurysdykcji i wykonywaniu orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych
prawo wekslowe art. 75
Ustawa nr 191/1950 prawo wekslowe i czekowe
prawo wekslowe art. 76 § 1 i 3
Ustawa nr 191/1950 prawo wekslowe i czekowe
prawo wekslowe art. 77 § 2
Ustawa nr 191/1950 prawo wekslowe i czekowe
prawo wekslowe art. 10
Ustawa nr 191/1950 prawo wekslowe i czekowe
Argumenty
Skuteczne argumenty
Osoba fizyczna będąca dyrektorem lub większościowym wspólnikiem spółki nie jest konsumentem w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 44/2001, gdy poręcza za zobowiązania tej spółki. Roszczenia wynikające z weksla wystawionego jako niezupełny i uzupełnionego przez remitenta, podnoszone przeciwko poręczycielowi, wchodzą w zakres pojęcia umowy w rozumieniu art. 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia nr 44/2001. Miejsce wykonania zobowiązania, jeśli zostało uzgodnione przez strony zgodnie z prawem właściwym, decyduje o jurysdykcji na podstawie art. 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia nr 44/2001.
Odrzucone argumenty
Poręczyciel będący dyrektorem spółki powinien być traktowany jako konsument, co skutkowałoby właściwością sądów austriackich.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie konsumenta powinno być interpretowane w sposób autonomiczny ochrona konsumenta jako strony gospodarczo słabszej poręczenie dokonane przez osobę fizyczną, udzielone na wekslu mającym na celu zabezpieczenie zobowiązań spółki handlowej nie może zostać uznane za zobowiązanie zaciągnięte poza jakąkolwiek działalnością lub jakimkolwiek celem gospodarczym i niezależnie od nich, jeżeli ta osoba fizyczna jest ściśle powiązana pod względem zawodowym ze wspomnianą spółką pojęcie umowy w rozumieniu art. 5 pkt 1 lit. a) rozporządzenia nr 44/2001 nie może być rozciągane na sytuacje, w których nie istnieje żadne zobowiązanie dobrowolnie zaciągnięte przez jedną stronę względem drugiej
Skład orzekający
A. Tizzano
prezes_izby
M. Ilešič
sprawozdawca
E. Levits
sędzia
J.J. Kasel
sędzia
M. Safjan
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie jurysdykcji w sprawach dotyczących weksli, w szczególności w kontekście rozróżnienia między konsumentem a przedsiębiorcą oraz stosowania przepisów o jurysdykcji szczególnej w sprawach umów."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni rozporządzenia nr 44/2001, które zostało zastąpione rozporządzeniem Bruksela Ia (nr 1215/2012), jednak zasady interpretacyjne dotyczące pojęć 'konsument' i 'umowa' pozostają w dużej mierze aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa wyjaśnia istotne rozróżnienie między konsumentem a przedsiębiorcą w kontekście jurysdykcji, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej. Dotyczy również specyfiki prawnej weksli.
“Czy poręczenie za długi firmy czyni Cię konsumentem? TSUE odpowiada: niekoniecznie!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI