C-415/12

Trybunał orzekł, że prawo UE zakazuje zmniejszania liczby dni urlopu wypoczynkowego pracownika, który przeszedł z pełnego na niepełny etat, jeśli urlop ten został nabyty w okresie pełnego zatrudnienia.

Sprawa dotyczyła pracownicy, która po okresie pełnego zatrudnienia, w którym nabyła prawo do urlopu, przeszła na niepełny etat. Niemieckie przepisy pozwalały na proporcjonalne zmniejszenie liczby dni urlopu w takiej sytuacji. Pracownica zakwestionowała to, twierdząc, że narusza to zasadę niedyskryminacji pracowników w niepełnym wymiarze godzin. Trybunał uznał, że prawo UE, w szczególności dyrektywa o czasie pracy i porozumienie ramowe dotyczące pracy w niepełnym wymiarze, sprzeciwia się takiemu zmniejszeniu nabytego prawa do urlopu.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez niemiecki sąd Arbeitsgericht Nienburg w związku ze sporem pracownicy, Bianci Brandes, z Land Niedersachsen. Pracownica, zatrudniona pierwotnie w pełnym wymiarze, nabyła prawo do 29 dni urlopu wypoczynkowego w latach 2010 i 2011. Ze względu na ciążę, urlop macierzyński i wychowawczy, nie mogła skorzystać z tego urlopu w okresach odniesienia. Po zakończeniu urlopu wychowawczego przeszła na niepełny etat (3 dni robocze w tygodniu). Niemieckie przepisy, powołując się na orzecznictwo Bundesarbeitsgericht, pozwalały na proporcjonalne zmniejszenie liczby dni urlopu do nowego wymiaru czasu pracy, co w tym przypadku skutkowałoby zmniejszeniem prawa do 17 dni urlopu. Pracownica argumentowała, że jest to dyskryminacja zakazana przez prawo UE. Sąd odsyłający, powołując się na wcześniejsze orzecznictwo Trybunału (sprawa C-486/08), był przekonany, że takie działanie narusza prawo Unii. Trybunał, stosując art. 99 swojego regulaminu postępowania, uznał, że prawo do corocznego płatnego urlopu jest fundamentalną zasadą prawa socjalnego UE, zapisaną również w Karcie Praw Podstawowych. Powołując się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, w tym wyrok w sprawie C-486/08, Trybunał stwierdził, że prawo do urlopu nabyte w okresie pełnego zatrudnienia nie może być zmniejszane ex post w przypadku przejścia na niepełny etat, chyba że istnieją obiektywne przyczyny uzasadniające takie odmienne traktowanie. Trybunał odrzucił argumentację Land Niedersachsen i rządu niemieckiego, że proporcjonalne przeliczenie dni urlopu jest neutralne, ponieważ wyrażone w tygodniach prawo do urlopu pozostaje takie samo. Trybunał wyjaśnił, że zmniejszenie liczby dni roboczych w tygodniu oznacza, że pracownik w niepełnym wymiarze jest zwolniony z obowiązku pracy tylko przez mniejszą liczbę dni, co nie jest równoznaczne z otrzymaniem pełnego ekwiwalentu urlopu nabytego w pełnym wymiarze. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że prawo UE sprzeciwia się krajowym przepisom lub praktyce, które prowadzą do zmniejszenia liczby dni corocznego płatnego urlopu wypoczynkowego pracownika, który przeszedł z pełnego na niepełny wymiar czasu pracy, jeśli urlop ten został nabyty w okresie pełnego zatrudnienia i nie mógł być wykorzystany.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy