C-411/22
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że rekompensata za utratę zarobków z powodu izolacji COVID-19 nie jest świadczeniem chorobowym, a jej odmowa pracownikom przygranicznym stanowi dyskryminację naruszającą swobodny przepływ pracowników.
Sprawa dotyczyła odmowy wypłacenia przez austriacki organ rekompensaty pracodawcy za utratę zarobków pracowników poddanych izolacji z powodu COVID-19. Pracownicy ci byli rezydentami Słowenii i Węgier, a izolacja została zarządzona przez organy tych państw. Trybunał uznał, że taka rekompensata nie jest świadczeniem chorobowym w rozumieniu rozporządzenia 883/2004. Ponadto, uzależnienie wypłaty rekompensaty od tego, czy izolacja została zarządzona przez austriacki organ, stanowi dyskryminację pośrednią naruszającą zasady swobodnego przepływu pracowników (art. 45 TFUE i art. 7 rozporządzenia 492/2011).
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów dotyczących zabezpieczenia społecznego i swobodnego przepływu pracowników w kontekście pandemii COVID-19. Sprawa rozpatrywana przez austriacki sąd administracyjny dotyczyła odmowy wypłacenia przez austriacki organ administracyjny rekompensaty pracodawcy (Thermalhotel Fontana) za utratę zarobków jego pracowników, którzy poddani zostali izolacji w związku z pozytywnym wynikiem testu na COVID-19. Problem polegał na tym, że pracownicy ci mieszkali w Słowenii i na Węgrzech, a izolacja została zarządzona przez organy tych państw, a nie przez austriackie organy sanitarne. Pracodawca wypłacał pracownikom wynagrodzenie, a następnie domagał się zwrotu tych kwot od państwa na podstawie austriackiej ustawy o epidemiach (§ 32 EpiG). Pierwsze pytanie prejudycjalne dotyczyło tego, czy rekompensata za utratę zarobków z powodu izolacji COVID-19, wypłacana przez pracodawcę, a następnie zwracana mu przez państwo, jest świadczeniem z tytułu choroby w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 883/2004. Trybunał orzekł, że nie jest to świadczenie chorobowe, ponieważ jego celem nie jest leczenie, a ochrona ludności, a także nie wymaga stwierdzenia choroby, wystarczy podejrzenie. W związku z tym nie wchodzi w zakres stosowania tego rozporządzenia. Drugie pytanie dotyczyło tego, czy art. 45 TFUE i art. 7 rozporządzenia (UE) nr 492/2011 sprzeciwiają się takiej regulacji krajowej, która uzależnia przyznanie rekompensaty od tego, czy izolacja została zarządzona przez organ krajowy. Trybunał stwierdził, że taka regulacja stanowi dyskryminację pośrednią. Rekompensata jest dostępna tylko dla osób poddanych izolacji na mocy austriackiej ustawy, co pośrednio faworyzuje pracowników mieszkających w Austrii. Nawet jeśli celem jest ochrona zdrowia publicznego lub uniknięcie podwójnego wynagrodzenia, odmowa wypłaty rekompensaty pracownikom przygranicznym jest nieproporcjonalna. Wystarczające byłoby uwzględnienie rekompensaty wypłaconej już przez inne państwo członkowskie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, taka rekompensata nie stanowi świadczenia z tytułu choroby w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 883/2004, a tym samym nie wchodzi w zakres stosowania tego rozporządzenia.
Uzasadnienie
Cel świadczenia (ochrona ludności, a nie leczenie), warunki przyznania (wystarczy podejrzenie choroby lub zakażenia) oraz fakt, że nie wymaga stwierdzenia choroby, wskazują, że nie jest to świadczenie chorobowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
pracodawca (Thermalhotel Fontana) / pracownicy przygraniczni
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Thermalhotel Fontana Hotelbetriebsgesellschaft mbH | spolka | wnoszący odwołanie |
| Bezirkshauptmannschaft Südoststeiermark | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd austriacki | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd czeski | organ_krajowy | interwenient |
| Rząd fiński | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie 883/2004 art. 3 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Świadczenie z tytułu choroby ma na celu leczenie pacjenta i obejmuje ryzyko związane ze stanem chorobowym. Rekompensata za utratę zarobków z powodu izolacji COVID-19 nie spełnia tych kryteriów.
TFUE art. 45
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Zakazuje dyskryminacji pracowników ze względu na przynależność państwową w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy. Obejmuje zakaz dyskryminacji pośredniej.
Rozporządzenie 492/2011 art. 7 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011
Pracownik korzysta z takich samych przywilejów socjalnych i podatkowych jak pracownicy krajowi. Dotyczy to również pracowników przygranicznych.
EpiG art. 32 § ust. 1 i 3
Epidemiegesetz 1950 (Austria)
Przepis krajowy przewidujący rekompensatę za utratę zarobków w przypadku izolacji, która może stanowić podstawę dyskryminacji.
Pomocnicze
Rozporządzenie 883/2004 art. 5 § lit. b)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004
Państwo członkowskie uwzględnia podobne okoliczności lub zdarzenia zaistniałe w innym państwie członkowskim tak, jak gdyby miały one miejsce na jego własnym terytorium.
EpiG art. 7
Epidemiegesetz 1950 (Austria)
EpiG art. 17
Epidemiegesetz 1950 (Austria)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rekompensata za utratę zarobków z powodu izolacji COVID-19 nie jest świadczeniem chorobowym. Odmowa wypłaty rekompensaty pracownikom przygranicznym, których izolacja została zarządzona przez organy państwa zamieszkania, stanowi dyskryminację pośrednią naruszającą swobodny przepływ pracowników. Względy zdrowia publicznego i unikania podwójnego wynagrodzenia nie uzasadniają dyskryminacji, jeśli istnieją mniej restrykcyjne środki.
Odrzucone argumenty
Rekompensata za utratę zarobków z powodu izolacji COVID-19 jest świadczeniem chorobowym. Odmowa wypłaty rekompensaty pracownikom przygranicznym jest uzasadniona ochroną zdrowia publicznego i możliwością kontroli przestrzegania izolacji przez organy krajowe. Państwo austriackie jest odpowiedzialne tylko za przeszkody w działalności zawodowej wynikające z izolacji zarządzonych przez jego organy.
Godne uwagi sformułowania
nie jest świadczeniem z tytułu choroby nie stanowi „świadczenia z tytułu choroby”, o którym mowa w tym przepisie, a tym samym nie wchodzi w zakres stosowania tego rozporządzenia stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego dyskryminacja pośrednia nie wydaje się odpowiednia dla osiągnięcia tego celu nie stanowią one jednak same w sobie celu, do którego zmierza ta polityka, i tym samym nie mogą uzasadniać dyskryminacji na niekorzyść pracowników migrujących
Skład orzekający
M.L. Arastey Sahún
prezes
F. Biltgen
sprawozdawca
J. Passer
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'świadczenie z tytułu choroby' w kontekście pandemii, zasady równego traktowania pracowników migrujących i przygranicznych, zakaz dyskryminacji pośredniej w prawie UE."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z izolacją z powodu COVID-19 i rekompensatą za utratę zarobków, ale zasady są szeroko stosowalne do innych świadczeń socjalnych i sytuacji dyskryminacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy aktualnego problemu pandemii COVID-19 i jej wpływu na prawa pracowników, w szczególności pracowników przygranicznych. Pokazuje, jak prawo UE chroni przed dyskryminacją w kontekście swobodnego przepływu osób.
“Izolacja COVID-19: Czy pracownicy przygraniczni są dyskryminowani?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI