C-41/14
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że prawo UE dotyczące prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży dzieł sztuki nie stoi na przeszkodzie umownemu przeniesieniu kosztów tego wynagrodzenia na kupującego, pod warunkiem zachowania odpowiedzialności sprzedawcy.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2001/84/WE w przedmiocie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży dzieł sztuki. Francuski sąd kasacyjny zapytał, czy sprzedawca ponosi ostateczny koszt tego wynagrodzenia bez możliwości umownego odstępstwa. Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził, że dyrektywa nie stoi na przeszkodzie umownemu uzgodnieniu, że kupujący poniesie koszt honorarium, o ile nie wpływa to na obowiązki i odpowiedzialność osoby pierwotnie zobowiązanej do zapłaty.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 1 dyrektywy 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego dzieła sztuki. Sprawa toczyła się między Christie’s France SNC a Syndicat national des antiquaires (SNA) w przedmiocie ważności klauzuli w warunkach sprzedaży, na podstawie której Christie’s France pobierała od nabywcy kwotę równoważną przysługującemu autorowi honorarium. Francuski sąd kasacyjny zapytał, czy zasada ustanowiona w art. 1 ust. 4 dyrektywy, nakładająca na sprzedawcę obowiązek wypłaty honorarium, oznacza, że sprzedawca ponosi ostatecznie jego koszt bez możliwości odstępstwa w drodze umowy. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując cel dyrektywy, jakim jest zapewnienie autorom udziału w sukcesie gospodarczym ich dzieł oraz harmonizacja prawa w celu wyeliminowania zakłóceń konkurencji, stwierdził, że dyrektywa nie reguluje kwestii ostatecznego ponoszenia kosztu honorarium. W związku z tym, o ile przepisy krajowe wskazują osobę zobowiązaną do zapłaty (np. sprzedawcę), możliwe jest umowne uzgodnienie, że kupujący poniesie ten koszt, pod warunkiem że nie wpływa to na obowiązki i odpowiedzialność osoby pierwotnie zobowiązanej do zapłaty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 1 ust. 4 dyrektywy 2001/84/WE nie stoi na przeszkodzie temu, by osoba zobowiązana do zapłaty honorarium autorskiego (sprzedawca lub inna osoba zawodowo działająca na rynku dzieł sztuki) uzgodniła z innymi osobami, w tym z kupującym, że ten ostatni ostatecznie poniesie koszt honorarium, pod warunkiem że takie umowne uzgodnienie nie wpływa na obowiązki i odpowiedzialność osoby zobowiązanej do zapłaty.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że dyrektywa harmonizuje prawo do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży w celu zapewnienia autorom udziału w sukcesie gospodarczym ich dzieł i wyeliminowania zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym. Jednakże, dyrektywa nie reguluje kwestii ostatecznego ponoszenia kosztu honorarium, pozostawiając tę sprawę do uregulowania w ramach krajowego uznania lub umownego porozumienia stron, o ile nie narusza to podstawowych obowiązków osoby zobowiązanej do zapłaty.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Christie’s France SNC | spolka | skarżący |
| Syndicat national des antiquaires | inne | pozwany |
| Rząd francuski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (3)
Główne
Dyrektywa 2001/84/WE art. 1 § ust. 4
Dyrektywa 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki
Nie stoi na przeszkodzie umownemu przeniesieniu kosztów honorarium na kupującego, pod warunkiem zachowania odpowiedzialności osoby zobowiązanej do zapłaty.
Pomocnicze
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
code de la propriété intellectuelle art. L. 122-8
Kodeks własności intelektualnej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dyrektywa 2001/84/WE nie reguluje kwestii ostatecznego ponoszenia kosztu honorarium z tytułu odsprzedaży, pozostawiając tę sprawę uznaniu krajowemu lub umownemu. Możliwość umownego przeniesienia kosztów na kupującego nie narusza celów dyrektywy, o ile nie wpływa na odpowiedzialność osoby zobowiązanej do zapłaty.
Odrzucone argumenty
Interpretacja, że sprzedawca ponosi ostateczny koszt honorarium bez możliwości umownego odstępstwa.
Godne uwagi sformułowania
nie stoi on na przeszkodzie temu, by osoba zobowiązana do zapłaty honorarium autorskiego [...] mogła uzgodnić z pozostałymi osobami, w tym z kupującym, że ten ostatni ostatecznie poniesie [...] koszt honorarium pod warunkiem że takie umowne uzgodnienie w żaden sposób nie wpływa na obowiązki i odpowiedzialność, które spoczywają na osobie zobowiązanej do zapłaty honorarium autorowi.
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes izby
K. Jürimäe
sędzia
J. Malenovský
sprawozdawca
M. Safjan
sędzia
A. Prechal
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 1 ust. 4 dyrektywy 2001/84/WE w zakresie możliwości umownego przeniesienia kosztów prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży dzieł sztuki."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy prawo krajowe przewiduje możliwość umownego uregulowania kwestii ponoszenia kosztów honorarium.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa autorskiego w sztuce, jakim jest prawo do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży, a jej rozstrzygnięcie ma praktyczne implikacje dla rynku sztuki i jego uczestników.
“Kto naprawdę płaci za prawo autorskie przy odsprzedaży dzieł sztuki? TSUE wyjaśnia.”
Sektor
sztuka
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI