C-409/20
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące powrotów nielegalnych migrantów nie stoją na przeszkodzie nałożeniu najpierw grzywny połączonej z obowiązkiem opuszczenia kraju, a następnie wydalenia, pod warunkiem że termin na dobrowolny wyjazd jest zgodny z prawem UE.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2008/115/WE w kontekście hiszpańskich przepisów nakładających na nielegalnie przebywających cudzoziemców najpierw grzywnę, a następnie wydalenie. Sąd odsyłający pytał, czy taka sekwencyjna sankcja jest zgodna z prawem UE, zwłaszcza w przypadku braku okoliczności obciążających. Trybunał stwierdził, że dyrektywa nie stoi na przeszkodzie takiemu rozwiązaniu, o ile termin na dobrowolny wyjazd jest odpowiedni i zgodny z przepisami dyrektywy, uwzględniając możliwość uregulowania pobytu.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2008/115/WE w sprawie powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich. Hiszpańskie przepisy przewidywały nałożenie na nielegalnie przebywającego cudzoziemca, w przypadku braku okoliczności obciążających, najpierw grzywny połączonej z obowiązkiem opuszczenia terytorium Hiszpanii w wyznaczonym terminie, a następnie, jeśli pobyt nie został uregulowany lub osoba nie opuściła kraju, kary wydalenia. Sąd odsyłający pytał, czy takie rozwiązanie jest zgodne z dyrektywą, która ustanawia wspólne normy i procedury dotyczące powrotów. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, opierając się na swojej wcześniejszej interpretacji dyrektywy, stwierdził, że dyrektywa nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które nakładają sankcję w postaci grzywny połączonej z obowiązkiem opuszczenia terytorium w wyznaczonym terminie, pod warunkiem że termin ten jest zgodny z art. 7 ust. 1 i 2 dyrektywy, który przewiduje możliwość wyznaczenia terminu od 7 do 30 dni, z możliwością jego przedłużenia ze względu na szczególne okoliczności, takie jak więzi rodzinne. Trybunał podkreślił, że celem dyrektywy jest stworzenie skutecznej polityki wydalania, ale jednocześnie należy zapewnić indywidualne rozpatrywanie spraw i przestrzeganie zasady proporcjonalności. W przypadku braku uregulowania pobytu lub dobrowolnego wyjazdu, możliwe jest wydalenie, które powinno nastąpić w możliwie najszybszym terminie, zgodnie z art. 8 dyrektywy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, dyrektywa 2008/115/WE nie stoi na przeszkodzie takim przepisom krajowym, o ile termin na dobrowolny wyjazd jest zgodny z wymogami art. 7 ust. 1 i 2 dyrektywy.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że dyrektywa nie harmonizuje w pełni przepisów dotyczących pobytu cudzoziemców i nie stoi na przeszkodzie kwalifikowaniu nielegalnego pobytu jako wykroczenia z sankcją w postaci grzywny. Kluczowe jest jednak, aby procedura powrotu była zgodna z dyrektywą, a termin na dobrowolny wyjazd był odpowiedni i uwzględniał możliwość uregulowania pobytu lub szczególne okoliczności, zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 dyrektywy. Wydalenie jest środkiem ostatecznym, który powinien nastąpić w możliwie najszybszym terminie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| UN | osoba_fizyczna | skarżący |
| Subdelegación del Gobierno en Pontevedra | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (14)
Główne
Dyrektywa 2008/115/WE art. 4 § 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
Nie narusza prawa państw członkowskich do przyjęcia lub zachowania przepisów korzystniejszych dla osób objętych jej zakresem zastosowania, o ile przepisy te są zgodne z niniejszą dyrektywą.
Dyrektywa 2008/115/WE art. 6 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
Państwa członkowskie wydają decyzję nakazującą powrót każdemu obywatelowi państwa trzeciego nielegalnie przebywającemu na ich terytorium.
Dyrektywa 2008/115/WE art. 7 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
W decyzji nakazującej powrót wyznacza się odpowiedni termin dobrowolnego wyjazdu, który wynosi od siedmiu do trzydziestu dni.
Dyrektywa 2008/115/WE art. 8 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
Państwa członkowskie podejmują wszelkie środki niezbędne do wykonania decyzji nakazującej powrót, jeżeli żaden termin dobrowolnego wyjazdu nie został wyznaczony lub zobowiązanie do powrotu nie zostało wykonane w terminie.
Ustawa o cudzoziemcach art. 28 § 3 lit. c
Ustawa organiczna nr 4/2000 o prawach i swobodach cudzoziemców w Hiszpanii oraz o ich integracji społecznej
Ustawa o cudzoziemcach art. 57 § 1
Ustawa organiczna nr 4/2000 o prawach i swobodach cudzoziemców w Hiszpanii oraz o ich integracji społecznej
Możliwe jest zastąpienie kary grzywny wydaleniem z terytorium Hiszpanii, przy poszanowaniu zasady proporcjonalności.
Ustawa o cudzoziemcach art. 57 § 3
Ustawa organiczna nr 4/2000 o prawach i swobodach cudzoziemców w Hiszpanii oraz o ich integracji społecznej
Nie można stosować łącznie kary grzywny i wydalenia.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Pomocnicze
Dyrektywa 2008/115/WE art. 6 § 4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
Państwa członkowskie mogą wydać niezależne zezwolenie na pobyt lub inne zezwolenie upoważniające do pobytu ze względu na ciężką sytuację, przyczyny humanitarne lub inne. W takim przypadku nie wydaje się decyzji nakazującej powrót, a jeśli została wydana, należy ją uchylić lub zawiesić.
Dyrektywa 2008/115/WE art. 7 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich
Państwa członkowskie przedłużają termin dobrowolnego wyjazdu, jeżeli jest to konieczne, uwzględniając szczególne okoliczności, takie jak długość pobytu, obecność dzieci uczęszczających do szkoły oraz istnienie innych związków rodzinnych i społecznych.
Ustawa o cudzoziemcach art. 53 § 1 lit. a
Ustawa organiczna nr 4/2000 o prawach i swobodach cudzoziemców w Hiszpanii oraz o ich integracji społecznej
Ustawa o cudzoziemcach art. 55 § 1 lit. b
Ustawa organiczna nr 4/2000 o prawach i swobodach cudzoziemców w Hiszpanii oraz o ich integracji społecznej
Ustawa o cudzoziemcach art. 63a § 2
Ustawa organiczna nr 4/2000 o prawach i swobodach cudzoziemców w Hiszpanii oraz o ich integracji społecznej
Decyzja o wydaleniu określa termin na dobrowolne opuszczenie terytorium (7-30 dni), który może zostać przedłużony.
Dekret królewski nr 240/2007
Dekret królewski nr 240/2007 w sprawie wjazdu, swobodnego przemieszczania się i pobytu w Hiszpanii obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i innych państw będących stronami Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dyrektywa 2008/115/WE nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które przewidują sekwencyjne nałożenie grzywny i wydalenia, o ile termin na dobrowolny wyjazd jest zgodny z dyrektywą. Możliwość uregulowania pobytu w trakcie terminu dobrowolnego wyjazdu jest zgodna z celem dyrektywy. Przedłużenie terminu dobrowolnego wyjazdu ze względu na szczególne okoliczności (np. rodzinne) jest dopuszczalne.
Godne uwagi sformułowania
skuteczna polityka wydalania i repatriacji wspólne normy i procedury dobrowolny wyjazd należy przedkładać nad powrót przymusowy decyzje powinny być podejmowane indywidualnie, na podstawie obiektywnych kryteriów nie można stosować łącznie kary grzywny i wydalenia skuteczność (effet utile) dyrektywy wydalenie powinno zostać spełnione w możliwie najszybszym terminie
Skład orzekający
K. Jurimäe
prezes izby
N. Jääskinen
sędzia
M. Safjan
sprawozdawca
N. Piçarra
sędzia
M. Gavalec
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja dyrektywy 2008/115/WE w kontekście krajowych przepisów dotyczących sankcji za nielegalny pobyt, w szczególności relacji między grzywną a wydaleniem oraz znaczenia terminu dobrowolnego wyjazdu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej interpretacji dyrektywy w odniesieniu do hiszpańskich przepisów, ale zasady interpretacyjne mają zastosowanie do innych państw członkowskich implementujących tę dyrektywę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego społecznie tematu nielegalnej imigracji i sankcji za nielegalny pobyt, a także wykładni prawa UE przez Trybunał Sprawiedliwości. Pokazuje złożoność przepisów i potrzebę ich precyzyjnej interpretacji.
“Grzywna czy wydalenie? TSUE wyjaśnia zasady powrotu nielegalnych migrantów do UE.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI