C-408/03

Trybunał orzekł, że Belgia naruszyła prawo UE, nadmiernie ograniczając prawo pobytu obywateli UE poprzez wymóg posiadania własnych środków finansowych i automatyczne nakazy opuszczenia terytorium.

Komisja Europejska wniosła skargę przeciwko Królestwu Belgii, zarzucając naruszenie przepisów UE dotyczących prawa pobytu obywateli Unii. Zarzuty dotyczyły wymogu posiadania przez obywateli UE własnych wystarczających środków finansowych oraz automatycznego wydawania nakazów opuszczenia terytorium w przypadku nieprzedłożenia wymaganych dokumentów. Trybunał uznał oba zarzuty za zasadne, stwierdzając, że belgijskie przepisy są nieproporcjonalne i naruszają prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu gwarantowane przez Traktat WE i odpowiednie dyrektywy.

Sprawa dotyczyła skargi Komisji Europejskiej przeciwko Królestwu Belgii w związku z naruszeniem przepisów prawa wspólnotowego dotyczących prawa pobytu obywateli Unii Europejskiej. Komisja zarzuciła Belgii dwa główne uchybienia: po pierwsze, uzależnianie prawa pobytu od posiadania przez obywatela UE własnych wystarczających środków finansowych, wyłączając dochody partnera nieposiadającego formalnego węzła prawnego; po drugie, automatyczne wydawanie nakazów opuszczenia terytorium obywatelom UE, którzy w wyznaczonym terminie nie przedłożyli dokumentów wymaganych do uzyskania zezwolenia na pobyt. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując sprawę w wielkiej izbie, uznał oba zarzuty za zasadne. W odniesieniu do pierwszego zarzutu, Trybunał podkreślił, że choć państwa członkowskie mogą wymagać wystarczających środków, to wymóg posiadania wyłącznie własnych środków lub środków pochodzących od partnera związanego formalnym węzłem prawnym jest nieproporcjonalny i wykracza poza cel dyrektywy 90/364, jakim jest ochrona finansów publicznych. Stwierdzono, że dochody partnera, nawet bez formalnego węzła prawnego, powinny być brane pod uwagę, o ile zapewniają wystarczające środki. W odniesieniu do drugiego zarzutu, Trybunał uznał, że automatyczne wydalenie obywatela UE z powodu nieprzedłożenia dokumentów w terminie jest nieproporcjonalne i godzi w istotę prawa pobytu. Podkreślono, że prawo pobytu wynika bezpośrednio z prawa wspólnotowego, a procedury administracyjne nie mogą stanowić przeszkody nie do pokonania dla jego realizacji. W konsekwencji, Trybunał stwierdził uchybienie zobowiązaniom przez Królestwo Belgii i obciążył je kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (12)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy