C-407/14
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że art. 18 dyrektywy 2006/54 wymaga od państw członkowskich zapewnienia pełnego odszkodowania za szkodę doznaną w wyniku dyskryminacji ze względu na płeć, ale nie nakłada obowiązku przyznawania dodatkowego odszkodowania o charakterze sankcji.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2006/54 w kontekście odszkodowania dla pracownicy zwolnionej z powodu dyskryminacji płciowej. Sąd hiszpański pytał, czy oprócz odszkodowania za poniesioną szkodę, należy przyznać odszkodowanie o charakterze sankcji, aby zapewnić odstraszający skutek. Trybunał orzekł, że art. 18 dyrektywy wymaga pełnego naprawienia szkody, ale nie nakłada obowiązku przyznawania odszkodowania sankcyjnego, choć art. 25 dopuszcza takie sankcje, jeśli państwo członkowskie je przewiduje.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 18 dyrektywy 2006/54/WE w sprawie równości traktowania kobiet i mężczyzn w zatrudnieniu. Sprawa rozpatrywana przez hiszpański sąd pracy dotyczyła pracownicy, która została zwolniona z pracy, co uznano za dyskryminację ze względu na płeć. Sąd krajowy zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem, czy w celu zapewnienia odstraszającego charakteru naprawienia szkody, osoba poszkodowana dyskryminacją płciową powinna otrzymać, oprócz odszkodowania za poniesioną szkodę, również odszkodowanie o charakterze sankcji. Trybunał przypomniał, że art. 18 dyrektywy 2006/54 wymaga od państw członkowskich wprowadzenia środków zapewniających faktyczne i skuteczne naprawienie szkody, które muszą być odstraszające i proporcjonalne do poniesionej szkody. Podkreślono, że odszkodowanie powinno pokrywać w pełni doznaną szkodę. Trybunał stwierdził, że art. 18 dyrektywy nie nakłada obowiązku przyznawania odszkodowania o charakterze sankcji, które przekraczałoby pełne naprawienie szkody. Jednocześnie, art. 25 dyrektywy dopuszcza ustanowienie przez państwa członkowskie sankcji, które mogą obejmować wypłacenie odszkodowania ofierze, pod warunkiem, że są one skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Jednakże, jeśli prawo krajowe nie przewiduje odszkodowania o charakterze sankcji, sąd krajowy nie może go samodzielnie zasądzić. W analizowanej sprawie, prawo hiszpańskie nie przewidywało takiego pojęcia, co oznaczało, że sąd krajowy nie mógł przyznać dodatkowego odszkodowania sankcyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 18 dyrektywy 2006/54 nakłada obowiązek pełnego naprawienia poniesionej szkody, ale nie wymaga przyznania odszkodowania o charakterze sankcji. Artykuł 25 dopuszcza sankcje, ale nie nakazuje ich.
Uzasadnienie
Trybunał oparł się na wykładni art. 18 dyrektywy 2006/54, który wymaga pełnego naprawienia szkody w sposób odstraszający i proporcjonalny. Analiza orzecznictwa dotyczącego poprzedniej dyrektywy (76/207) potwierdziła, że odszkodowanie ma na celu naprawienie szkody, a nie stanowi odrębnej sankcji. Artykuł 25 dyrektywy dopuszcza sankcje, ale pozostawia ich wprowadzenie w gestii państw członkowskich.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| María Auxiliadora Arjona Camacho | osoba_fizyczna | skarżący |
| Securitas Seguridad España SA | spolka | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd polski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd Zjednoczonego Królestwa | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (5)
Główne
Dyrektywa 2006/54/WE art. 18
Dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy
Nakłada obowiązek zapewnienia faktycznego i skutecznego naprawienia szkody w sposób odstraszający i proporcjonalny do poniesionej szkody, pokrywając ją w pełni. Nie wymaga przyznania odszkodowania o charakterze sankcji.
Dyrektywa 2006/54/WE art. 25
Dyrektywa 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy
Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji za naruszenia przepisów krajowych przyjętych na podstawie dyrektywy. Sankcje, które mogą obejmować wypłacenie odszkodowania ofierze, muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Dopuszcza, ale nie wymaga, przyznania odszkodowania o charakterze sankcji.
Pomocnicze
Dyrektywa 76/207/EWG art. 6
Dyrektywa 76/207/EWG Rady z dnia 9 lutego 1976 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy
Poprzedniczka art. 18 dyrektywy 2006/54, interpretowana przez TSUE jako wymagająca skutecznych i odstraszających środków naprawczych, w tym odszkodowania za szkodę.
Ley orgánica 3/2007 art. 10
Ustawa organiczna 3/2007 dla rzeczywistej równości kobiet i mężczyzn
Stanowi o nieważności aktów i postanowień umownych dyskryminujących ze względu na płeć oraz o odpowiedzialności sprawcy poprzez system naprawienia szkody lub sankcji.
Ley 36/2011 art. 183
Ustawa 36/2011 dotycząca ustroju sądów pracy i zabezpieczenia społecznego
Reguluje zasady określania wysokości odszkodowania za dyskryminację, uwzględniając szkodę i przywracając sytuację poprzedzającą naruszenie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 18 dyrektywy 2006/54 wymaga pełnego naprawienia szkody doznanej w wyniku dyskryminacji ze względu na płeć, w sposób odstraszający i proporcjonalny. Orzecznictwo TSUE dotyczące poprzednich dyrektyw potwierdza, że odszkodowanie ma na celu naprawienie szkody, a nie stanowi odrębnej sankcji. Artykuł 25 dyrektywy 2006/54 dopuszcza sankcje, ale ich wprowadzenie jest fakultatywne dla państw członkowskich.
Odrzucone argumenty
Konieczność przyznania odszkodowania o charakterze sankcji, oprócz odszkodowania za szkodę, w celu zapewnienia odstraszającego skutku.
Godne uwagi sformułowania
aby szkoda doznana przez poszkodowanego z powodu dyskryminacji ze względu na płeć została rzeczywiście naprawiona w sposób odstraszający i proporcjonalny przepis ten nakłada na państwa członkowskie [...] obowiązek wprowadzenia [...] środków przewidujących zapłatę poszkodowanemu odszkodowania pokrywającego w pełni poniesioną szkodę nie przewiduje zapłaty odszkodowania o charakterze sankcji sankcje, które mogą obejmować wypłacenie odszkodowania ofierze, muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes trzeciej izby, pełniący obowiązki prezesa czwartej izby
J. Malenovský
sędzia
M. Safjan
sprawozdawca
A. Prechal
sędzia
K. Jürimäe
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja art. 18 i 25 dyrektywy 2006/54 w zakresie odszkodowań za dyskryminację płciową, zasada pełnego naprawienia szkody, charakter odstraszający sankcji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznie dyrektywy 2006/54 i jej wykładni. Brak obowiązku przyznawania odszkodowania sankcyjnego, jeśli nie przewiduje go prawo krajowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy – dyskryminacji płciowej i jej konsekwencji finansowych. Wyjaśnia, jak prawo UE wpływa na krajowe systemy odszkodowań, co jest istotne dla prawników i pracodawców.
“Czy odszkodowanie za dyskryminację w pracy musi być karą? TSUE wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI