C-405/18

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że państwo członkowskie nie musi zezwalać na odliczenie straty podatkowej poniesionej za granicą przed przeniesieniem siedziby spółki, jeśli nie ma kompetencji podatkowej za okres, w którym strata powstała.

Spółka AURES Holdings przeniosła swoją siedzibę faktycznego zarządu i rezydencję podatkową z Niderlandów do Czech, zachowując siedzibę statutową w Niderlandach. Spółka poniosła stratę podatkową w Niderlandach w 2007 roku i chciała ją odliczyć od dochodu w Czechach w 2012 roku. Czeskie prawo nie pozwalało na takie odliczenie. Sąd odsyłający zapytał, czy jest to zgodne ze swobodą przedsiębiorczości. Trybunał uznał, że państwo przyjmujące nie musi uwzględniać strat poniesionych w innym państwie, jeśli nie miało kompetencji podatkowej za okres, w którym strata powstała, co zapobiega podwójnemu odliczeniu i szanuje podział kompetencji podatkowych.

Sprawa dotyczyła spółki AURES Holdings, która przeniosła swoją siedzibę faktycznego zarządu i rezydencję podatkową z Niderlandów do Republiki Czeskiej, zachowując jednocześnie siedzibę statutową w Niderlandach. Spółka poniosła znaczną stratę podatkową w Niderlandach w roku podatkowym 2007. Po przeniesieniu działalności do Czech, spółka wniosła o możliwość odliczenia tej straty od swojego czeskiego podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2012. Czeskie organy podatkowe odmówiły, powołując się na krajowe przepisy, które nie przewidywały możliwości odliczenia strat poniesionych za granicą przed przeniesieniem rezydencji podatkowej, chyba że były one ustalone zgodnie z czeskim prawem. Spółka argumentowała, że takie działanie stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości gwarantowanej przez Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Sąd odsyłający (Najwyższy Sąd Administracyjny Republiki Czeskiej) zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi zakresu swobody przedsiębiorczości w kontekście przeniesienia siedziby zarządu spółki oraz zgodności czeskich przepisów z prawem UE. Trybunał w swoim wyroku orzekł, że choć przeniesienie siedziby faktycznego zarządu spółki do innego państwa członkowskiego jest objęte swobodą przedsiębiorczości (art. 49 TFUE), to państwo przyjmujące nie jest zobowiązane do zezwolenia na odliczenie strat poniesionych w państwie pochodzenia przed przeniesieniem. Trybunał uzasadnił to tym, że sytuacje spółki krajowej ponoszącej straty i spółki, która przeniosła rezydencję podatkową po poniesieniu strat za granicą, nie są obiektywnie porównywalne. Podkreślono, że celem takich przepisów jest zachowanie podziału kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi oraz zapobieganie ryzyku podwójnego odliczenia strat, co jest dopuszczalnym ograniczeniem swobody przedsiębiorczości. W związku z tym, czeskie przepisy wyłączające możliwość odliczenia straty poniesionej w Niderlandach nie naruszały prawa UE.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy