C-404/17

Trybunał Sprawiedliwości2018-07-25
cjeuazyl_imigracjaochrona międzynarodowaWysokatrybunal
ochrona międzynarodowaazylbezpieczny kraj pochodzeniaprocedura azylowadyrektywa 2013/32/UETSUESzwecjawniosek bezzasadny

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że wniosek o ochronę międzynarodową nie może być uznany za oczywiście bezzasadny, jeśli państwo członkowskie nie ustanowiło zasad stosowania koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia, nawet jeśli informacje wnioskodawcy są niewystarczające, a kraj pochodzenia zapewnia ochronę.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2013/32/UE w kontekście wniosku o ochronę międzynarodową złożonego przez obywatela Serbii. Sąd odsyłający pytał, czy wniosek można uznać za oczywiście bezzasadny, gdy informacje wnioskodawcy są niewystarczające, ale kraj pochodzenia zapewnia ochronę, a państwo członkowskie nie ma krajowych zasad dotyczących bezpiecznego kraju pochodzenia. Trybunał stwierdził, że brak krajowych zasad uniemożliwia uznanie wniosku za oczywiście bezzasadny na tej podstawie, podkreślając potrzebę jednolitej procedury azylowej.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 31 ust. 8 dyrektywy 2013/32/UE w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej. Sprawa rozpatrywana była w Szwecji, gdzie wnioskodawca, obywatel Serbii, złożył wniosek o azyl. Szwedzki urząd ds. migracji oddalił wniosek jako oczywiście bezzasadny, argumentując, że Serbia zapewnia wystarczającą ochronę, a wnioskodawca nie przedstawił dowodów przeciwnych. Sąd odsyłający powziął wątpliwość, czy wniosek można uznać za oczywiście bezzasadny w sytuacji, gdy państwo członkowskie nie ustanowiło krajowych zasad stosowania koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia, mimo że informacje wnioskodawcy były niewystarczające, a kraj pochodzenia mógł zapewnić ochronę. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, analizując przepisy dyrektywy, w tym art. 31 ust. 8 lit. b) i art. 32 ust. 2, a także motywy dotyczące jednolitej procedury azylowej, orzekł, że państwo członkowskie nie może uznać wniosku za oczywiście bezzasadny na podstawie koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia, jeśli nie wdrożyło odpowiednich krajowych przepisów w tym zakresie. Podkreślono, że dyrektywa wymaga jednolitej procedury i pełnego zastosowania jej reguł. Ponadto, Trybunał zauważył, że art. 31 ust. 8 lit. e) dyrektywy 2013/32, w przeciwieństwie do poprzedniej dyrektywy, nie przewiduje już możliwości uznania wniosku za oczywiście bezzasadny z powodu „niewystarczających” oświadczeń wnioskodawcy. W konsekwencji, Trybunał udzielił odpowiedzi, że wniosek nie może być uznany za oczywiście bezzasadny w opisanej sytuacji, jeśli państwo członkowskie nie ustanowiło zasad stosowania koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, art. 31 ust. 8 lit. b) dyrektywy 2013/32/UE w związku z art. 32 ust. 2 tej dyrektywy nie umożliwia uznania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za oczywiście bezzasadny w sytuacji, gdy państwo członkowskie nie ustanowiło zasad stosowania koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia.

Uzasadnienie

Trybunał wyjaśnił, że państwo członkowskie nie może stosować domniemania z koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia bez pełnego wdrożenia przepisów dyrektywy dotyczących tej koncepcji, w tym ustanowienia krajowych zasad i wykazów. Ponadto, art. 31 ust. 8 lit. e) dyrektywy 2013/32 nie pozwala na uznanie wniosku za oczywiście bezzasadny z powodu niewystarczających oświadczeń wnioskodawcy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

wnioskodawca (A)

Strony

NazwaTypRola
Aosoba_fizycznawnoszący_odwołanie
Migrationsverketorgan_krajowypozwany
Rząd szwedzkiorgan_krajowyinterwenient
Rząd Zjednoczonego Królestwaorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (7)

Główne

Dyrektywa 2013/32/UE art. 31 § ust. 8 lit. b)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Umożliwia państwom członkowskim przyspieszone rozpatrywanie wniosków, jeżeli wnioskodawca pochodzi z bezpiecznego kraju pochodzenia. Wymaga jednak ustanowienia krajowych zasad stosowania koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia.

Dyrektywa 2013/32/UE art. 32 § ust. 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Pozwala państwom członkowskim uznać wniosek za oczywiście bezzasadny w przypadkach wymienionych w art. 31 ust. 8.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna do składania wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

Pomocnicze

Dyrektywa 2013/32/UE art. 36

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Określa warunki uznania państwa trzeciego za bezpieczny kraj pochodzenia dla konkretnego wnioskodawcy.

Dyrektywa 2013/32/UE art. 37

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Pozwala państwom członkowskim na ustanowienie krajowych przepisów dotyczących bezpiecznych krajów pochodzenia.

Dyrektywa 2013/32/UE art. 46 § ust. 5 i 6

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Dotyczy prawa do skutecznego środka zaskarżenia i możliwości pozostania na terytorium państwa członkowskiego do czasu rozpatrzenia środka zaskarżenia, z wyjątkiem decyzji o uznaniu wniosku za oczywiście bezzasadny.

Dyrektywa 2005/85/WE art. 23 § ust. 4 lit. g)

Dyrektywa Rady 2005/85/WE

Poprzedni przepis, który przewidywał możliwość przyspieszenia procedury w przypadku „niewystarczających” wyjaśnień wnioskodawcy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Państwo członkowskie nie może stosować procedury przyspieszonej lub uznawać wniosku za oczywiście bezzasadny na podstawie koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia, jeśli nie ustanowiło odpowiednich krajowych przepisów w tym zakresie. Art. 31 ust. 8 lit. e) dyrektywy 2013/32/UE nie pozwala na uznanie wniosku za oczywiście bezzasadny z powodu niewystarczających oświadczeń wnioskodawcy.

Odrzucone argumenty

Wniosek o ochronę międzynarodową może być uznany za oczywiście bezzasadny, jeśli informacje wnioskodawcy są niewystarczające, a kraj pochodzenia zapewnia ochronę, nawet jeśli państwo członkowskie nie ma krajowych zasad dotyczących bezpiecznego kraju pochodzenia.

Godne uwagi sformułowania

Państwa członkowskie mogą przewidzieć, że procedura rozpatrywania wniosku [...] prowadzona jest w trybie przyspieszonym [...] jeżeli wnioskodawca pochodzi z bezpiecznego kraju pochodzenia państwo członkowskie nie może zatem wywodzić wzruszalnego domniemania z reguł zawartych w dyrektywie 2013/32 – dotyczących procedur opartych na koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia – bez pełnego zastosowania jednocześnie wspomnianych reguł państwo członkowskie nie może uznać wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za oczywiście bezzasadny ze względu na niewystarczający charakter oświadczeń wnioskodawcy

Skład orzekający

R. Silva de Lapuerta

prezes_izby

J.C. Bonichot

sprawozdawca

A. Arabadjiev

sędzia

S. Rodin

sędzia

E. Regan

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dyrektywy 2013/32/UE dotyczących procedury rozpatrywania wniosków o ochronę międzynarodową, w szczególności w kontekście koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia i wymogu pełnego wdrożenia prawa UE przez państwa członkowskie."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy państwo członkowskie nie ustanowiło krajowych zasad stosowania koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia. Nie rozstrzyga bezpośrednio o tym, czy dany kraj jest bezpieczny, lecz o procedurze jego oceny.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa azylowego UE – procedury rozpatrywania wniosków o ochronę międzynarodową i stosowania koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia. Pokazuje, jak istotne jest pełne wdrożenie prawa UE przez państwa członkowskie i jakie mogą być tego konsekwencje prawne.

Czy brak krajowych przepisów o bezpiecznym kraju pochodzenia uniemożliwia odrzucenie wniosku o azyl?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI