C-399/09

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2011-06-22
cjeuswobody_rynkuswobodny przepływ pracownikówWysokatrybunal
zabezpieczenie społeczneemeryturapracownicy migrującyrówność traktowaniadyskryminacjaprawo UECzechySłowacjaumowa dwustronna

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że czeskie przepisy pozwalające na wyrównanie emerytury do wyższej kwoty krajowej, jeśli świadczenie z umowy dwustronnej jest niższe, są zgodne z prawem UE, ale dyskryminujące jest ograniczenie tego wyrównania tylko do obywateli czeskich zamieszkałych w Czechach.

Sprawa dotyczyła Marie Landtovej, obywatelki czeskiej, która ubiegała się o wyrównanie swojej emerytury. Czeskie przepisy pozwalały na uzupełnienie świadczenia do kwoty wyższej, jaką można by uzyskać na podstawie prawa krajowego, jeśli świadczenie z umowy między Czechami a Słowacją było niższe. Trybunał uznał, że takie wyrównanie jest dopuszczalne, ale zakazał ograniczenia go tylko do obywateli czeskich zamieszkałych w Czechach, uznając to za dyskryminację.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów rozporządzenia nr 1408/71 w sprawie zabezpieczenia społecznego pracowników migrujących. Marie Landtová, obywatelka czeska zamieszkała w Czechach, pracowała na terytorium byłej Czechosłowacji, a następnie Słowacji i Czech. Po rozpadzie Czechosłowacji, czeskie przepisy, interpretowane przez czeski Trybunał Konstytucyjny, pozwalały na wyrównanie emerytury do kwoty wyższej, jaką można by uzyskać na podstawie prawa krajowego, jeśli świadczenie z umowy dwustronnej z Republiką Słowacką było niższe. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że takie wyrównanie jest zgodne z prawem UE, ponieważ nie prowadzi do podwójnego uwzględnienia tego samego okresu ubezpieczenia, a jedynie wypełnia różnicę między świadczeniami. Jednakże, Trybunał uznał, że ograniczenie tego dodatkowego świadczenia tylko do obywateli czeskich zamieszkałych na terytorium Republiki Czeskiej jest niezgodne z zasadą równego traktowania (art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1408/71), ponieważ stanowi dyskryminację ze względu na przynależność państwową oraz pośrednią dyskryminację ze względu na miejsce zamieszkania, co narusza swobodny przepływ pracowników. Trybunał wskazał, że w celu przywrócenia równego traktowania, osoby gorzej traktowane powinny otrzymać takie same korzyści jak osoby uprzywilejowane, a prawo UE nie wymaga pozbawienia świadczenia osób już go otrzymujących.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, przepisy te nie stoją na przeszkodzie istnieniu takiej normy krajowej, pod warunkiem, że nie prowadzi to do podwójnego uwzględnienia tego samego okresu ubezpieczenia, a jedynie wypełnia różnicę między świadczeniami.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że celem takich przepisów jest wypełnienie różnicy między świadczeniami o różnym pochodzeniu, a nie przyznanie równoległego świadczenia lub podwójne uwzględnienie okresu ubezpieczenia. Pozwala to uniknąć zbiegu ustawodawstw i nie narusza zasady podziału właściwości między państwami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (w części dotyczącej zakazu dyskryminacji)

Strony

NazwaTypRola
Marie Landtováosoba_fizycznaskarżący
Česká správa socialního zabezpečeníorgan_krajowypozwany
Republika Słowackapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

Rozp. 1408/71 art. 3 § 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Zakazuje dyskryminacji ze względu na przynależność państwową i wszelkich ukrytych form dyskryminacji w zakresie zabezpieczenia społecznego.

Rozp. 1408/71 art. 7 § 2

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Pozwala na utrzymanie w mocy określonych postanowień konwencji o zabezpieczeniu społecznym, które są korzystniejsze dla beneficjentów lub wynikają ze szczególnych okoliczności historycznych, jeśli są wymienione w załączniku III.

Rozp. 1408/71 art. 10 § 1

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Ustanawia zasadę uchylenia klauzul zamieszkania, zakazując zmniejszania świadczeń z powodu zamieszkiwania w innym państwie członkowskim.

art. 12 WE art. 12

Traktat WE

Ogólny zakaz dyskryminacji ze względu na przynależność państwową.

Porozumienie CZ-SK art. 20 § 1

Dwustronne porozumienie między Republiką Czeską a Republiką Słowacką

Określa, że okres ubezpieczenia ukończony przed podziałem Czechosłowacji uważa się za okres ubezpieczenia państwa, na terytorium którego pracodawca miał siedzibę.

Pomocnicze

Rozp. 1408/71 art. 46

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71

Konstytucja CZ art. 89 § 2

Konstytucja Republiki Czeskiej

Ustawa 155/1995 art. 28

Ustawa o ubezpieczeniu emerytalnym (Republika Czeska)

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ograniczenie dodatkowego świadczenia emerytalnego tylko do obywateli czeskich zamieszkałych w Czechach stanowi dyskryminację ze względu na przynależność państwową i miejsce zamieszkania, naruszając zasadę równego traktowania w ramach UE. Prawo UE nie wymaga pozbawienia świadczenia osób już go otrzymujących, ale wymaga przywrócenia równego traktowania.

Odrzucone argumenty

Stosowanie krajowej reguły wyrównania emerytury, nawet jeśli okres ubezpieczenia powinien być uwzględniony przez Słowację, nie narusza prawa UE, ponieważ nie prowadzi do podwójnego uwzględnienia tego samego okresu, a jedynie wypełnia różnicę w świadczeniach.

Godne uwagi sformułowania

nie chodzi zatem o przyznanie czeskiego świadczenia emerytalnego o charakterze równoległym ani o podwójne uwzględnienie tego samego okresu ubezpieczenia, lecz jedynie o wypełnienie obiektywnie stwierdzonej różnicy między świadczeniami o różnym pochodzeniu. zasada równego traktowania [...] zakazuje nie tylko otwartej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową [...] ale również wszelkich ukrytych form dyskryminacji, które przez zastosowanie innych kryteriów rozróżnienia prowadzą do takiego samego rezultatu. poszanowanie zasady równego traktowania może zostać zapewnione jedynie w drodze przyznania osobom należącym do grupy gorzej traktowanej tych samych korzyści, jakie przysługują osobom uprzywilejowanym.

Skład orzekający

J.C. Bonichot

prezes izby

K. Schiemann

sprawozdawca

L. Bay Larsen

sędzia

A. Prechal

sędzia

E. Jarašiūnas

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zasad równego traktowania i swobodnego przepływu pracowników w kontekście koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, zwłaszcza w przypadku umów dwustronnych między państwami członkowskimi przed przystąpieniem do UE."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podziału Czechosłowacji i zastosowania konkretnych przepisów rozporządzenia nr 1408/71. Konieczność analizy konkretnych umów dwustronnych i przepisów krajowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy praktycznych aspektów zabezpieczenia społecznego dla pracowników migrujących i pokazuje, jak prawo UE chroni przed dyskryminacją, nawet w skomplikowanych sytuacjach historycznych i prawnych.

Emerytura po rozpadzie państwa: czy prawo UE chroni przed dyskryminacją obywateli?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI