C-396/07
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że pracodawca przejmujący przedsiębiorstwo nie jest automatycznie zobowiązany do wypłaty odszkodowania pracownikowi, który sam rozwiązał umowę z powodu pogorszenia warunków pracy po przejęciu, jeśli prawo krajowe nie przewiduje takiego obowiązku.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2001/23/WE w kontekście rozwiązania umowy o pracę przez pracownika z powodu poważnych zmian warunków pracy po przejęciu przedsiębiorstwa. Pracownica, której warunki pracy uległy pogorszeniu po przejęciu przez nowego pracodawcę, rozwiązała umowę. Sąd krajowy pytał, czy pracodawca przejmujący jest zobowiązany do wypłaty odszkodowania na takich samych zasadach jak w przypadku niezgodnego z prawem rozwiązania umowy przez pracodawcę. Trybunał stwierdził, że dyrektywa nie nakłada takiego obowiązku, a wysokość odszkodowania powinna być ustalana zgodnie z prawem krajowym, które może przewidywać co najmniej świadczenia za okres wypowiedzenia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/23/WE w sprawie ochrony praw pracowniczych przy przejęciu przedsiębiorstwa. Sprawa rozpatrywana przez fiński sąd krajowy dotyczyła pracownicy, która rozwiązała umowę o pracę z nowym pracodawcą (Fazer Amica Oy) po przejęciu przedsiębiorstwa od poprzedniego pracodawcy (Rautaruukki Oyj). Powodem rozwiązania umowy były poważne zmiany warunków pracy na niekorzyść pracownicy, w tym zmiana układu zbiorowego pracy, która skutkowała obniżeniem dochodu i koniecznością przeniesienia się do innego zakładu. Pracownica domagała się odszkodowania. Sąd krajowy pytał, czy pracodawca przejmujący jest zobowiązany do wypłaty odszkodowania pracownikowi, który sam rozwiązał umowę z powodu pogorszenia warunków pracy, na takich samych zasadach, jak w przypadku niezgodnego z prawem rozwiązania umowy przez pracodawcę. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/23/WE nie nakłada na państwa członkowskie obowiązku zapewnienia pracownikowi prawa do odszkodowania pieniężnego od przejmującego na takich samych zasadach, jak w przypadku niezgodnego z prawem rozwiązania umowy przez pracodawcę. Jednakże sąd krajowy jest zobowiązany do zapewnienia, by przejmujący poniósł przynajmniej te konsekwencje, które wynikają z prawa krajowego z rozwiązania umowy o pracę, za które pracodawca ponosi odpowiedzialność, w tym wypłatę wynagrodzenia i innych świadczeń za okres wypowiedzenia. Trybunał dodał również, że utrzymanie warunków pracy uzgodnionych w układzie zbiorowym, który wygasa w dniu przejęcia przedsiębiorstwa, nie jest zagwarantowane po upływie tej daty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, dyrektywa nie nakłada takiego obowiązku. Prawo do odszkodowania powinno być ustalane na podstawie prawa krajowego.
Uzasadnienie
Dyrektywa 2001/23/WE ma na celu częściową harmonizację i rozszerzenie ochrony pracowników, ale nie wprowadza jednolitego poziomu odszkodowań. Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy ustanawia odpowiedzialność pracodawcy za rozwiązanie umowy, ale nie precyzuje skutków prawnych ani nie nakłada obowiązku zapewnienia określonego systemu odszkodowawczego. Państwa członkowskie mają swobodę w ustalaniu tych skutków na podstawie prawa krajowego, pod warunkiem zapewnienia pełnej skuteczności dyrektywy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
pracodawca przejmujący (w zakresie braku obowiązku wypłaty odszkodowania na zasadach jak przy niezgodnym z prawem zwolnieniu)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Juuri | osoba_fizyczna | skarżący |
| Fazer Amica Oy | spolka | pozwany |
| Rautaruukki Oyj | spolka | inne |
| Rząd fiński | organ_krajowy | inne |
| Rząd węgierski | organ_krajowy | inne |
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | inne |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2001/23/WE art. 4 § 2
Dyrektywa Rady 2001/23/WE
Pracodawcę uważa się za odpowiedzialnego za rozwiązanie umowy o pracę lub stosunku pracy, jeżeli przejęcie pociąga za sobą poważne zmiany warunków pracy na niekorzyść pracownika, niezależnie od tego, która ze stron formalnie zainicjowała rozwiązanie.
Dyrektywa 2001/23/WE art. 3 § 3
Dyrektywa Rady 2001/23/WE
Po przejęciu przedsiębiorstwa przejmujący w dalszym ciągu przestrzega zasad i warunków ustanowionych we wszystkich układach zbiorowych, na takich samych zasadach, jakie stosowane były w ramach tych układów, w stosunku do zbywającego, do momentu rozwiązania lub wygaśnięcia układów zbiorowych lub do czasu wejścia w życie lub zastosowania innych układów zbiorowych.
k.p. art. 6 § rozdział 7
Kodeks pracy
Transpozycja art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/23/WE. Jeżeli umowa o pracę ulega rozwiązaniu, ponieważ przejęcie zakładu pracy pociąga za sobą poważne zmiany warunków pracy na niekorzyść pracownika, pracodawcę uważa się za odpowiedzialnego za rozwiązanie stosunku pracy.
k.p. art. 2 § rozdział 12
Kodeks pracy
Przyznaje pracownikowi prawo do odszkodowania za bezpodstawne rozwiązanie umowy o pracę przez pracodawcę. Pracodawca jest zobowiązany do zapłaty odszkodowania w przypadku rozwiązania umowy z naruszeniem przepisów kodeksu. Pracownik może mieć prawo do samowolnego rozwiązania umowy.
Pomocnicze
TWE art. 234
Traktat WE
TWE art. 10
Traktat WE
k.p. art. 12 § rozdział 2
Kodeks pracy
Określa maksymalną wysokość odszkodowania (do 24 wynagrodzeń miesięcznych) w przypadku rozwiązania umowy o pracę przez pracodawcę.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dyrektywa 2001/23/WE ma na celu częściową harmonizację, a nie wprowadzenie jednolitego poziomu odszkodowań. Artykuł 4 ust. 2 dyrektywy ustanawia odpowiedzialność pracodawcy, ale nie precyzuje skutków prawnych ani nie nakłada obowiązku zapewnienia określonego systemu odszkodowawczego. Państwa członkowskie mają swobodę w ustalaniu skutków prawnych na podstawie prawa krajowego, pod warunkiem zapewnienia pełnej skuteczności dyrektywy. Układ zbiorowy, który wygasa w dniu przejęcia, nie zobowiązuje przejmującego do utrzymania warunków po tej dacie.
Odrzucone argumenty
Pracownik domagał się odszkodowania na takich samych zasadach, jak w przypadku niezgodnego z prawem rozwiązania umowy przez pracodawcę, powołując się na art. 4 ust. 2 dyrektywy. Pracownica argumentowała, że pogorszenie warunków pracy nastąpiło w wyniku przejęcia i powinno skutkować odszkodowaniem.
Godne uwagi sformułowania
pracodawcę uważa się za odpowiedzialnego za rozwiązanie umowy o pracę lub stosunku pracy nie precyzuje, jakie są skutki prawne z tego wynikające nie przewiduje on także po stronie państw członkowskich żadnego obowiązku zagwarantowania pracownikom określonego systemu odszkodowawczego celem tej dyrektywy nie jest jednak wprowadzenie jednolitego poziomu ochrony w całej Wspólnocie Europejskiej przy wykorzystaniu takich samych kryteriów sąd krajowy zobowiązany jest w ramach swoich uprawnień do zapewnienia, by przejmujący w takiej sytuacji poniósł przynajmniej te konsekwencje, które wynikają na podstawie prawa krajowego z rozwiązania umowy o pracę lub stosunku pracy
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes
T. von Danwitz
sędzia
E. Juhász
sędzia
G. Arestis
sędzia
J. Malenovský
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 4 ust. 2 dyrektywy 2001/23/WE w zakresie odpowiedzialności pracodawcy przejmującego za rozwiązanie umowy przez pracownika z powodu zmian warunków pracy; zakres kompetencji państw członkowskich w zakresie ustalania odszkodowań; znaczenie układów zbiorowych przy przejęciu przedsiębiorstwa."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pracownika rozwiązującego umowę z powodu pogorszenia warunków pracy po przejęciu. Konkretne konsekwencje finansowe zależą od prawa krajowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu praw pracowniczych przy restrukturyzacjach firm, jakim jest przejęcie przedsiębiorstwa i jego wpływ na warunki pracy. Wyjaśnia granice odpowiedzialności pracodawcy przejmującego.
“Przejęcie firmy: Czy pracownik może liczyć na odszkodowanie, gdy sam zrezygnuje z pracy z powodu gorszych warunków?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI