C-393/23

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że sąd miejsca siedziby spółki dominującej może ustalić swoją jurysdykcję w sprawie przeciwko spółce zależnej na podstawie domniemania wywierania decydującego wpływu, jeśli spółka dominująca posiada prawie cały kapitał spółki zależnej, pod warunkiem możliwości obalenia tego domniemania.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 8 pkt 1 rozporządzenia Bruksela I bis w kontekście jurysdykcji sądu miejsca siedziby spółki dominującej w sprawie przeciwko jej spółce zależnej o odszkodowanie za naruszenie prawa konkurencji. Sąd odsyłający pytał, czy można oprzeć się na domniemaniu wywierania decydującego wpływu przez spółkę dominującą, gdy posiada ona prawie cały kapitał spółki zależnej, która naruszyła prawo konkurencji. Trybunał stwierdził, że jest to dopuszczalne na etapie ustalania jurysdykcji, pod warunkiem, że pozwani mają możliwość obalenia tego domniemania.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 8 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1215/2012 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. Sprawa toczyła się między spółkami Athenian Brewery SA (AB) i Heineken NV a Macedonian Thrace Brewery SA (MTB) w przedmiocie powództwa o naprawienie szkody poniesionej przez MTB z powodu naruszenia art. 102 TFUE przez AB. MTB wniosło powództwo o odpowiedzialność solidarną AB i Heinekena przed sądem w Amsterdamie, gdzie znajduje się siedziba Heinekena. Sąd pierwszej instancji w Amsterdamie uznał swoją jurysdykcję wobec Heinekena, ale nie wobec AB, uznając brak wystarczająco ścisłej więzi między sprawami. Sąd apelacyjny uchylił to postanowienie. Hoge Raad der Nederlanden (sąd najwyższy Niderlandów) zwrócił się do Trybunału z pytaniem, czy sąd właściwy dla siedziby spółki dominującej może oprzeć swoją jurysdykcję na domniemaniu wywierania decydującego wpływu przez spółkę dominującą na spółkę zależną, gdy ta ostatnia naruszyła prawo konkurencji, a spółka dominująca posiada prawie cały jej kapitał. Trybunał orzekł, że art. 8 pkt 1 rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie takiemu podejściu na etapie ustalania jurysdykcji, pod warunkiem, że pozwani mają możliwość obalenia tego domniemania, przedstawiając dowody na brak decydującego wpływu lub niezależność spółki zależnej. Podkreślono, że pojęcie 'przedsiębiorstwa' w prawie konkurencji UE obejmuje jednostkę gospodarczą, co może prowadzić do solidarnej odpowiedzialności jej składników.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy