C-391/24

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2025-10-02
cjeuazyl_imigracjawspółpraca sądowa w sprawach karnychWysokatrybunal
wzajemne uznawaniewyroki karnezawieszenie karywarunkowe zwolnienieśrodki zabezpieczająceleczenie stacjonarnepozbawienie wolnościprawo karnewspółpraca sądowa

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że decyzja ramowa dotycząca wzajemnego uznawania wyroków w sprawach zawieszenia lub warunkowego zwolnienia nie obejmuje sytuacji, gdy środek zabezpieczający polega na leczeniu stacjonarnym w ośrodku zamkniętym, ponieważ jest to środek pozbawienia wolności.

Sprawa dotyczyła wykładni decyzji ramowej 2008/947/WSiSW w kontekście wniosku o uznanie i wykonanie belgijskiego wyroku nakazującego zwolnienie skazanego z jednoczesnym objęciem dozorem, obwarowanego specjalnym warunkiem poddania się leczeniu stacjonarnemu w ośrodku zamkniętym. Sąd odsyłający zapytał, czy Niderlandy są zobowiązane uznać i wykonać taki wyrok. Trybunał stwierdził, że środek polegający na leczeniu stacjonarnym w ośrodku zamkniętym stanowi pozbawienie wolności i dlatego nie podlega decyzji ramowej 2008/947, lecz decyzji ramowej 2008/909.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni decyzji ramowej Rady 2008/947/WSiSW, która reguluje wzajemne uznawanie wyroków i decyzji w sprawach zawieszenia lub warunkowego zwolnienia w celu nadzorowania przestrzegania warunków. Sprawa wyłoniła się z postępowania karnego przeciwko LZ, który został skazany w Belgii na karę pozbawienia wolności i środek postpenalny w postaci oddania do dyspozycji sądu penitencjarnego na 10 lat. Po odbyciu kary pozbawienia wolności, LZ wniósł o zwolnienie z jednoczesnym objęciem dozorem, z warunkiem poddania się leczeniu stacjonarnemu w ośrodku zamkniętym w Niderlandach. Belgijski sąd odsyłający miał rozstrzygnąć o tym zwolnieniu, ale napotkał problem z uznaniem i wykonaniem belgijskiego wyroku przez Niderlandy, które wskazały, że taki środek nie ma odpowiednika w ich prawie i nie podlega uznaniu na podstawie decyzji ramowej 2008/947. Sąd odsyłający zapytał Trybunał, czy decyzja ramowa 2008/947 zobowiązuje państwo wykonujące do uznania i wykonania takiego wyroku, zwłaszcza gdy warunek specjalny dotyczy leczenia stacjonarnego w ośrodku zamkniętym. Trybunał, analizując zakresy stosowania decyzji ramowych 2008/909 (dotyczącej kar pozbawienia wolności) i 2008/947 (dotyczącej kar niepozbawienia wolności), orzekł, że środek polegający na leczeniu stacjonarnym w ośrodku zamkniętym, ze względu na swój charakter pozbawienia wolności, nie jest objęty zakresem decyzji ramowej 2008/947. W związku z tym właściwy organ państwa wykonania nie jest zobowiązany do uznania i wykonania takiego wyroku na podstawie tej decyzji ramowej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, uznanie i wykonanie takiego wyroku nie jest objęte zakresem decyzji ramowej 2008/947/WSiSW, ponieważ środek ten stanowi pozbawienie wolności i podlega decyzji ramowej 2008/909/WSiSW.

Uzasadnienie

Trybunał rozróżnił zakresy stosowania decyzji ramowych 2008/909 (dotyczącej kar pozbawienia wolności) i 2008/947 (dotyczącej kar niepozbawienia wolności). Stwierdził, że środek polegający na leczeniu stacjonarnym w ośrodku zamkniętym, ze względu na swój charakter pozbawienia wolności, nie podlega decyzji ramowej 2008/947.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

Niderlandy (w zakresie odmowy uznania i wykonania na podstawie DR 2008/947)

Strony

NazwaTypRola
LZosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Rząd belgijskiinneinterwenient
Rząd niderlandzkiinneinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (17)

Główne

DR 2008/947/WSiSW art. 1

Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW

Określa cel i zakres stosowania, obejmując uznawanie wyroków i nadzór nad warunkami zawieszenia lub karami alternatywnymi, ale wyłączając wykonywanie kar pozbawienia wolności.

DR 2008/947/WSiSW art. 1 § ust. 2

Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW

Precyzuje, że decyzja ramowa ma zastosowanie do uznawania wyroków, decyzji w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia, przejmowania odpowiedzialności za nadzór oraz innych powiązanych decyzji.

DR 2008/947/WSiSW art. 1 § ust. 3 lit. a

Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW

Wyłącza z zakresu stosowania decyzji ramowej 2008/947 wykonywanie wyroków skazujących na karę pozbawienia wolności lub inny środek polegający na pozbawieniu wolności, które są objęte zakresem decyzji ramowej 2008/909.

DR 2008/947/WSiSW art. 2

Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW

Definiuje kluczowe pojęcia, takie jak 'wyrok', 'kara z zawieszeniem wykonania', 'kara warunkowa', 'kara alternatywna', 'decyzja w sprawie zawieszenia lub warunkowego zwolnienia', 'warunkowe zwolnienie' i 'warunki zawieszenia'.

DR 2008/947/WSiSW art. 4 § ust. 1 lit. k

Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW

Wskazuje, że decyzja ramowa ma zastosowanie do warunków zawieszenia lub kar alternatywnych obejmujących nakaz poddania się terapii.

DR 2008/909/WSiSW art. 1

Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW

Definiuje 'wyrok' i 'karę' jako karę pozbawienia wolności lub środek polegający na pozbawieniu wolności.

DR 2008/909/WSiSW art. 3 § ust. 1

Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW

Określa cel decyzji ramowej jako ułatwienie resocjalizacji poprzez uznanie wyroku i wykonanie kary pozbawienia wolności.

DR 2008/909/WSiSW art. 9 § ust. 1 lit. k

Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW

Wymienia jako podstawę odmowy uznania i wykonania sytuację, gdy orzeczona kara obejmuje środek związany z leczeniem psychiatrycznym lub opieką zdrowotną, który nie może zostać wykonany przez państwo wykonujące.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.

Strafwetboek art. 34bis

Kodeks karny (Belgia)

Reguluje środek dodatkowy w postaci oddania do dyspozycji sądu penitencjarnego.

WERV art. 56

Ustawa o specjalnym statusie skazanych na karę pozbawienia wolności i prawach przyznanych pokrzywdzonym w ramach postępowania w przedmiocie wykonania kar (Belgia)

Pozwala sądowi penitencjarnemu na nałożenie szczególnych, zindywidualizowanych warunków na skazanego.

WERV art. 95/2

Ustawa o specjalnym statusie skazanych na karę pozbawienia wolności i prawach przyznanych pokrzywdzonym w ramach postępowania w przedmiocie wykonania kar (Belgia)

Reguluje decyzje sądu penitencjarnego dotyczące pozbawienia wolności lub zwolnienia z jednoczesnym objęciem dozorem.

WERV art. 95/7 § § 2

Ustawa o specjalnym statusie skazanych na karę pozbawienia wolności i prawach przyznanych pokrzywdzonym w ramach postępowania w przedmiocie wykonania kar (Belgia)

Określa warunki zwolnienia z jednoczesnym objęciem dozorem, w tym możliwość nałożenia obowiązku poddania się leczeniu.

WERV art. 95/21

Ustawa o specjalnym statusie skazanych na karę pozbawienia wolności i prawach przyznanych pokrzywdzonym w ramach postępowania w przedmiocie wykonania kar (Belgia)

Reguluje ponowne rozpatrywanie przez sąd penitencjarny możliwości przyznania zwolnienia z jednoczesnym objęciem dozorem.

Pomocnicze

DR 2008/947/WSiSW art. 9

Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW

Dotyczy dostosowania warunków zawieszenia lub kar alternatywnych.

DR 2008/947/WSiSW art. 11 § ust. 1 lit. i

Decyzja ramowa Rady 2008/947/WSiSW

Określa podstawę odmowy uznania lub przejęcia nadzoru, gdy wyrok nakazuje poddanie się leczeniu lub terapii, a państwo wykonania nie jest w stanie tego nadzorować.

DR 2008/909/WSiSW art. 8 § ust. 3

Decyzja ramowa Rady 2008/909/WSiSW

Dotyczy dostosowania kary do prawa państwa wykonującego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Środek polegający na leczeniu stacjonarnym w ośrodku zamkniętym stanowi pozbawienie wolności i dlatego nie podlega decyzji ramowej 2008/947, lecz decyzji ramowej 2008/909. Zakresy stosowania decyzji ramowych 2008/909 i 2008/947 wzajemnie się wykluczają.

Godne uwagi sformułowania

środek polegający na zwolnieniu z jednoczesnym objęciem dozorem osoby odbywającej karę pozbawienia wolności, nałożony tytułem orzeczonego wobec tej osoby postpenalnego środka zabezpieczającego polegającego na oddaniu jej do dyspozycji sądu penitencjarnego, jest obwarowany szczególnym warunkiem wymagającym, by rzeczona osoba poddała się „leczeniu stacjonarnemu” w ośrodku zamkniętym występujących u niej zaburzeń psychicznych, to stanowi on orzeczony za przestępstwo środek, który z uwagi na charakter owego warunku skutkuje pozbawieniem wolności tej osoby.

Skład orzekający

D. Gratsias

prezes izby

E. Regan

sprawozdawca

B. Smulders

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu stosowania decyzji ramowych 2008/909 i 2008/947 w kontekście środków zabezpieczających i leczenia stacjonarnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której środek zabezpieczający polega na leczeniu stacjonarnym w ośrodku zamkniętym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia współpracy sądowej w sprawach karnych i wykładni przepisów UE dotyczących przenoszenia skazanych, co jest istotne dla praktyków prawa karnego i międzynarodowego.

Czy leczenie stacjonarne w ośrodku zamkniętym podlega unijnym zasadom wzajemnego uznawania wyroków? TSUE wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI