C-391/23

Trybunał orzekł, że rumuńskie przepisy nakładające podatek na producentów energii ze źródeł odnawialnych, zwalniając z niego producentów energii z paliw kopalnych, nie naruszają prawa UE dotyczącego rynku energii ani celów klimatycznych.

Sprawa dotyczyła rumuńskich przepisów nakładających 80% podatek na dochody producentów energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, przekraczające określoną cenę, podczas gdy producenci energii z paliw kopalnych i biomasy byli zwolnieni. Brăila Winds SRL, producent energii wiatrowej, zakwestionował te przepisy, twierdząc, że stanowią one pomoc państwa, dyskryminację, naruszają swobody rynku wewnętrznego oraz cele klimatyczne UE. Trybunał uznał pytania dotyczące pomocy państwa i swobód przedsiębiorczości/usług za niedopuszczalne z powodu braku wystarczających informacji lub hipotetycznego charakteru. Odnosząc się do rynku energii, Trybunał stwierdził, że dyrektywa 2019/944 nie stoi na przeszkodzie takiemu opodatkowaniu, ponieważ nie ma ono na celu regulowania dostaw energii ani ochrony konkurencji, a jedynie ogranicza zyski. Podobnie, w odniesieniu do celów klimatycznych, rozporządzenie 2021/1119 nie jest naruszone, gdyż państwa członkowskie mają swobodę w wyborze środków do osiągnięcia neutralności klimatycznej, a rumuńskie przepisy są ograniczone czasowo i nie mają decydującego wpływu.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów TFUE, Karty praw podstawowych, dyrektywy 2019/944 dotyczącej rynku energii elektrycznej oraz rozporządzenia 2021/1119 (Europejskie prawo o klimacie). Sprawa wyłoniła się ze sporu między rumuńską spółką Brăila Winds SRL, producentem energii wiatrowej, a rumuńskimi organami podatkowymi. Spółka kwestionowała zgodność z prawem UE rumuńskiej ustawy nr 259/2021, która wprowadziła 80% podatek od nadzwyczajnych dochodów producentów energii elektrycznej, z wyłączeniem producentów energii z paliw kopalnych i biomasy. Brăila Winds argumentowała, że podatek ten stanowi niedozwoloną pomoc państwa, dyskryminuje producentów energii odnawialnej, narusza swobody rynku wewnętrznego (przedsiębiorczości i usług) oraz jest sprzeczny z celami Unii w zakresie neutralności klimatycznej. Sąd apelacyjny w Bukareszcie zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z czterema pytaniami prejudycjalnymi. Trybunał uznał pierwsze dwa pytania za niedopuszczalne. Pytanie pierwsze dotyczące pomocy państwa zostało uznane za niedopuszczalne z powodu braku wystarczających informacji o systemie odniesienia i porównywalności sytuacji podatników. Pytanie drugie dotyczące swobód przedsiębiorczości i usług zostało uznane za niedopuszczalne, ponieważ dotyczyło hipotetycznej sytuacji spółki dominującej niebędącej stroną sporu, a także z powodu braku wykazania transgranicznego charakteru sytuacji skarżącej spółki zależnej. Odnosząc się do pytania trzeciego, Trybunał stwierdził, że dyrektywa 2019/944 nie stoi na przeszkodzie rumuńskim przepisom. Podkreślono, że dyrektywa ta nie harmonizuje przepisów podatkowych, a sporny podatek ma charakter budżetowy i nie stanowi środka o skutku równoważnym z ustalaniem ceny sprzedaży energii elektrycznej, a jedynie ogranicza zyski producentów. W odpowiedzi na pytanie czwarte, Trybunał orzekł, że art. 191 ust. 2 TFUE (zasady ochrony środowiska) nie może być bezpośrednio stosowany przez jednostki w braku odpowiednich przepisów UE. Ponadto, rozporządzenie 2021/1119 ustanawiające cel neutralności klimatycznej nie jest naruszone, ponieważ państwa członkowskie mają swobodę w wyborze środków do jego osiągnięcia, a rumuńskie przepisy są ograniczone czasowo i nie mają decydującego wpływu na realizację tego celu. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że sporne rumuńskie przepisy nie naruszają prawa UE.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (20)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy